Vanochtend vroeg is mijn 83-jarige vader vrij onverwacht overleden. Hij was dementerend en lichamelijk niet meer zo fit, en zijn levendige geest kon maar slecht met die situatie omgaan. Hij gaf regelmatig aan, dat hij het allemaal niet meer zag zitten, en hoopte en bad, dat de Here hem zou komen halen. Vandaag werd hij bevrijd uit zijn slechte hoofd en lichaam, en voel ik verdriet en opluchting tegelijk.

Ik zal hem missen, mijn knappe, sterke, en best wel eigenwijze vader, die me leerde schaatsen en fietsen, de pap met wie ik nog samen heb paard gereden. De gescheiden vader die zijn best deed om deel te blijven van mijn leven, die ondanks zijn vliegangst diverse keren instapte om mij tijdens mijn buitenlandse jaren op te zoeken. De man die mij de liefde voor de natuur en het respect voor alle verschillende mensen heeft meegegeven. Hij leerde mij toen ik kind was de namen van alle wilde planten en bomen in de mooie Helderse natuur. En had een grote passie voor zijn schiemansvak. Vooral mis ik de pap uit die afstandelijke generatie, die met het vorderen van zijn ziekte steeds vaker de woorden “mop, ik hou van jou” uit durfde te spreken. Arrivederci, pap!

Als ik de dingen niet meer weet

Als ik de dingen niet meer ken

En al wat ik weet meteen vergeet

Zodat ik onherkenbaar ben

Herinner mij dan in stralende zon

Vol levenskracht toen ik alles nog kon

Best Puppy In Show Cobyco Chance to Dream, Dog CC & New Champion Veredon VIP JW, Reserve Best In Show & Bitch CC Oakbark My Sugarbabe & Best Veteren In Show Peperone Solid Gold.

Pffff, ik ben nogal achter met mijn berichten – als ik terugreken dan ben ik in de afgelopen 3 weken maar één week thuis geweest, en de andere dagen in Frankrijk, Engeland, België en Spanje, voor werk en ook privé. Bovenstaande foto nam ik 15 april in Engeland op de show van Northern Counties Whippet Club, waar Wim Wiersma de whippetreuen keurde. Er waren zo’n 100 inschrijvingen, en van de geplaatste honden (5 per klas) heb ik individuele foto’s gemaakt, die zijn te zien in mijn face book foto albums.

De beste reu, reserve beste reu, beste puppy reu en beste veteranenreu op een rijtje.

Reserve beste reu werd Welstar With Strauss van fokker Linda Jones, tevens de vader van Evelien’s reu James en Tinne’s teef Dyllis, en natuurlijk van het Southgrove’s A-nest.

Ondertussen laten Manon en Olaf mij iedere week trouw meegenieten van de ontwikkeling van Bidaï (Salty Sand’s Best Friend). Mooi plaatje van hun reuenroedel.

Bidaï kan al netjes “af”, en nog véél meer ;>).

Sjezen met zijn grootste vriend Nisga’a!

Dat is uiteindelijk wat Bidaï het liefste doet. Als hij dezelfde jachtlust heeft als Hazel en Megan….. dan moeten we met z’n allen de ogen en oren in onze rug goed open gaan houden. Want de meiden hebben dit van hun moeder en oma geërfd – ze turen net als Jewel de hemel af naar vogels, en zien werkelijk alles vliegen, en vogels op de grond zijn ook niet veilig voor ze.

Een lange rode slungel ;>). Die kleur is niet helemaal realistisch – vergelijk maar met de eerdere foto’s hierboven. Zo rood is Bidaï niet, maar de pups hebben de afgelopen weken wel degelijk meer rood pigment ontwikkeld – dat natuurlijk afkomstig is van hun vader.

Is dit niet schattig….. heerlijk samen dutten, waarbij Nisga’a tegelijkertijd Bidaï’s hoofdkussen is.

En lekker samen stoeien! Wordt vervolgd….

Tijd voor een update van onze brutale maar o zo aanhankelijke Hazel.

Ze gaat deze week voor paars; de overgebleven servetten van de regiowandeling zijn door haar uit de tas gestolen en door het hele huis terug te vinden. Ook heb ik het nieuwe vloerkleed nog maar niet neergelegd, nog even een paar maandjes wachten ;>)

Het regende vanochtend een beetje, maar in het bos is het altijd heerlijk; zelfs wanneer het nat is.

En er viel nog genoeg te beleven; voor Hazel nog steeds allemaal pret en tegelijkertijd nuttige socialisatiemomenten.

Verkenning van een paar spannende voorbij joggende mannenbenen ;>)

Ze groeit onheilspellend hard en je kunt opeens haar ribben tellen – er moet dus meer eten in, en dat gaan we natuurlijk ook doen ;>). Haar voeten zijn net zo groot als ie van Hinde, dus ik vermoed dat ze haar hoogte ook zal krijgen.

Met de zindelijkheid gaat het niet zo best op dit moment; ze gaf het wekenlang netjes aan als ze naar buiten moest, maar afgelopen week leek het opeens nergens meer op; ze plast gewoon maar hier en daar als het zo uitkomt, en ze presteert het zelfs om in huis te poepen wanneer het buiten regent, want ze vertikt het dan om nat te worden!

Mam uitdagen voor een spelletje;

Dat is niet tegen dovemansoren gezegd….

Het eindigt dan wel in een partijtje stof happen ;>)

Hazel is heel erg op de mensen gericht, en dol op smoezelen en zoenen geven. Wat jammer toch dat pups zo snel volwassen worden…. Wordt vervolgd!