Afbeelding

Daar gaan ze……

Er kwam dit weekend voor de pups en voor Lotta een einde aan de nestperiode…… Floyd en River zijn zaterdag samen uitgevlogen naar Rotterdam, Oida vertrekt maandag naar Texel en Jutter op woensdag naar Stompetoren.

De grote lummels proberen af en toe nog een slokje te nemen bij Lotta, soms lukt het zowaar, maar vaak gromt ze ze bij zich vandaan.

Vaak gebeurt het nadat Lotta even in de ren gaat checken, of er niet nog wat eten van de pups is te scoren ;>). Ze is wel zo’n beetje klaar met zorgen en opvoeden, de vier mannen zijn eraan toe om hun vleugels uit te slaan in de buitenwereld.

Floyd (voorheen Groentje) in de tuin bij Marianne en Arend. Wat een geluk dat het weer het de afgelopen weken toestond om de pups heerlijk buiten te laten rennen en spelen.

Floyd

Oida (voorheen Turquoise)

Jutter (voorheen Blauwtje)

Jutter

Lekker gek doen met z’n allen.

Pups zijn eigenlijk net mooie bloemen…. als ze worden geboren zijn ze in de knop, nog naar binnen gekeerd met dichte oogjes en oortjes. Het enige wat ze doen is zich warmen en zoveel mogelijk energie tot zich nemen via de moedermelk. En langzaam ontluikt het zich, er komt kleur en karakter aan de knop, die zich blaadje voor blaadje ontvouwt voor de buitenwereld…. Om tot volle bloei te komen en zich steeds meer te richten naar contact met de mens. Ze zoeken voortdurend oogcontact en wanneer die oortjes in vreugde naar achteren vouwen en de staartjes slaan als een gek heen en weer, dan gaat je hart daarvan zingen. River kijkt ons hier aan in de armen van Floyd. Het leek de afgelopen tijd werkelijk alsof die twee wisten dat zij samen zouden blijven. En ja, soms is er bij onze dieren meer achter te zoeken dan zo maar wat toeval…..

Er werd nog heel wat afgespeeld door het viertal, in hun laatste week samen. Ook zijn ze nog een aantal keren mee geweest in de auto. Jutter heeft een wandelingetje kunnen maken met zijn nieuwe maatje Joppe. Alle vier zijn gechipt door de Raad van Beheer, en net als bij de vaccinaties gaven ze geen kik, zo stoer! En ik heb de laatste hand gelegd aan onze pupinformatie voor de eigenaren, o.a. door er foto’s en gegevens van het nest en hun ouders en voorouders in op te nemen. Alweer voor het zesde nest in 17 jaar tijd, iedere keer weer een kleine update en revisie om de informatie persoonlijker te maken.

Wat een heerlijk verwend viertal is het geworden….

Het is moeilijk om afscheid te nemen, want ze worden iedere dag nog mooier en leuker dan ze al waren ❤

Toch is moeder Lotta daar wel aan toe.

En oma Aprille vindt het ook niet erg dat de rust terug zal keren….

Oma Aprille en overgrootmoeder Megan hoeven straks niet meer te strijden om de onverdeelde aandacht ;>)

Dan is het nu tijd voor de laatste portretjes, met 8 weken.

De stoere onverschrokken Jutter; die mij met deze expressie steeds meer aan onze stammoeder Chloe doet denken. Zij was ook een stout spookje in het nest bij Wim en Jos, en ik dacht dat ik er mijn handen aan vol zou hebben. Niets was minder waar… wat een heerlijke stabiele hond was zij om mee te leven en te reizen. Voor niets deinsde zij ooit terug.

Fraaie Oida, voor de raskenners de fraaist gebouwde van het nest. Een ondernemende doener ten opzichte van zijn nestgenoten, die in zijn eentje toch een toontje lager blijkt te zingen. Hij gaat bij wonen bij whippet Flits, die voor deze uitgelaten jongen een stabiele oudere broer zal zijn.

Floyd, zo lief en meegaand, de lieveling van vele bezoekers. Hij matcht perfect met River, die twee tutten wat af met elkaar.

River met zijn zachte dromerige expressie. Hij doet echt wel mee, maar observeert alles goed voordat hij ervoor gaat. Stiekem mijn persoonlijke favorietje, alhoewel ze alle vier hele fijne pups zijn. Hij en Floyd gaan wonen bij de oudere whippet dame Lara, en omdat zij elkaar hebben hoeft zij niet verplicht een tweede jeugd in te gaan ;>)

Marianne en Arend hebben voor de derde keer een fantastische klus geklaard met dit Salty Sand’s nest om trots op te zijn en ik heb er met zoveel plezier weer verslag van mogen doen. Acht weken lang ten dienste van Lotta en de pups, met gelukkig wat hulp links en rechts. Helpen = genieten, dus dat is voor niemand een straf geweest. Hopelijk komen er nog heel veel momenten van samen zijn met deze pups en hun eigenaren. Wij wensen hen een megalang en gelukkig leven toe!

Afbeelding

Salty Sand’s fokkersgedachten

Vier generaties Salty Sand’s whippets (2017, 2014, 2011, 2008)

Het fokken van een nest is voor ons geen beroep maar een hobby en een plezier. Maar als je het goed wilt doen, is het veel werk, zowel het grootbrengen van het nest, als alle voorbereidingen die je vooraf moet treffen. Daarom fokken wij doorgaans alleen een nest wanneer wij zelf ook een pup willen houden. Dat gebeurt niet vaak, omdat wij ons aantal roedelleden willen beperken, zodat iedereen de aandacht krijgt waar hij recht op heeft. Iedere generatie brengt daarom in principe maar een nest ter wereld, waaruit wij een pup kiezen voor de toekomst, maar vooral voor ons plezier.

Waarom zou je eigenlijk je eigen honden fokken? Wij doen dat omdat we onze honden fijne en fraaie huisgenoten vinden en omdat we op deze manier optimaal invloed kunnen uitoefenen op hun socialisatie, gezondheid, karakter en uiterlijk.

De ras standaard beschrijft hoe een whippet gebouwd hoort te zijn, hoe zijn gangwerk eruit moet zien, en wat zijn functionaliteit is. Eigenaren, fokkers en keurmeesters maken daarvan een eigen ideaalplaatje in hun hoofd. En iedereen heeft net een ander plaatje voor ogen…. niemand heeft helemaal gelijk of ongelijk, want het gaat immers om de interpretatie van een geschreven tekst.

Er zijn ondertussen verschillende stromingen in ons ras ontstaan; er zijn whippets die vooral op snelheid worden gefokt, er zijn whippets die voor de show worden gefokt. Bij beide stromingen gaan kwaliteiten verloren wanneer de focus daar niet op ligt.

Voor ons is het belangrijk, dat Salty Sand’s whippets er aantrekkelijk uitzien en correct (show) gangwerk laten zien in draf, maar ook de functionaliteit van de whippet (zichtjager) in ere houden. Dat zij in staat zijn om te “werken”, zichtjager te zijn, op de renbaan of op het coursingveld, ook al worden zij gefokt uit showlijnen. Ze zijn misschien niet de allersnelsten, maar laten zien dat zij hun oorsprong niet verloochenen. Het gaat uiteindelijk om het totaalpakket.

Ook vinden wij het belangrijk, dat de ouderdieren van nesten niet te veel verwant zijn. Een goede genenspreiding geeft geen garantie maar wel meer kans op een goede gezondheid dan inteelt. Omdat wij graag een klassiek Engels whippettype fokken (zonder overdrijvingen), in de kleur beige, komen wij vaak uit op het gebruik van buitenlandse reuen. Er zijn niet zoveel fokkers in Nederland die ons type fokken en degenen die er zijn, gebruiken bloedlijnen die verwant zijn aan de onze. We proberen voortdurend whippets van andere fokkers te bekijken en te volgen, met de bedoeling om jaren later eventueel een mooie match te kunnen maken met een van onze honden. Dat doen we nog altijd door shows te bezoeken in het buitenland, maar de social media en de contacten die we daar hebben geven ons ook veel informatie.

Aan het uiterlijk, de gezondheid en het karakter van pups kun je soms goed zien, dat ze eigenschappen hebben van grootouders of voorouders nog verder weg in de lijn. Dat maakt het resultaat van het fokken best wel onvoorspelbaar, in alle opzichten.

Op de gezondheid, het karakter en het uiterlijk van je pups kun je als fokker alleen maar goed je best doen, door te fokken met ouderdieren die gezond zijn, een fijn karakter hebben en er goed uitzien, waarbij tekortkomingen van de ene ouder bij voorkeur worden gecompenseerd door kwaliteiten op dat punt van de andere ouder.

Wij laten de ogen en harten van beide ouders onderzoeken door specialisten, voor wij met hen fokken, omdat er op dat gebied punten zijn waar ons ras mee te maken heeft. Dat is niet iets dat alle fokkers doen, zeker niet in het buitenland, dus nemen wij dit doorgaans ook voor onze rekening voor de reu die we willen gebruiken.

Ook proberen we te onderzoeken hoe het met de gezondheid van broers, zussen ouders en grootouders is gesteld. De openheid hierover is soms ver te zoeken, dus het opbouwen van een vertrouwensband met andere fokkers is belangrijk. Hier ben je voortdurend mee bezig, niet alleen in de periode waarin je concrete plannen voor een nest aan het maken bent. Voor we een definitieve keus voor een reu maken bezoeken wij hem doorgaans eerst in zijn eigen omgeving, om persoonlijk kennis te maken met hem en met zijn fokker en/of eigenaar. 

Door de pups te blijven volgen in hun levensloop en goede notie te nemen van wat hen overkomt, kun je als fokker bepaalde eigenschappen of aandoeningen uit de weg gaan bij het verparen van ouderdieren. Wij kennen de ouders van onze moederlijn tot wel zeven generaties terug en proberen zoveel mogelijk te weten te komen van de vaderhonden die we kiezen.

Bij serieus fokken hoort ook dat je een whippetleven lang vraagbaak bent voor pup eigenaren, en constructief overlegt met elkaar wanneer er problemen mochten zijn. Dat je een hond terugneemt wanneer de eigenaar niet langer voor hem wil of kan zorgen, en je dit in het koopcontract overeenkomt met elkaar. En ja, dat terugnemen geldt zelfs als de hond inmiddels hoogbejaard is. We proberen de bij ons geboren honden dus niet uit het oog te verliezen en zien ze graag regelmatig terug.

De socialisatie van je pups begint eigenlijk zodra ze zijn geboren en is ook heel belangrijk, er is geen excuus om het als fokker niet te doen in de eerste acht levensweken van de pups. Wij hebben daar zelfs een gids over geschreven, waarin is te lezen wat we ondernemen met de pups, voor zij uitvliegen naar hun uiteindelijke eigenaren. Deze gids is te vinden op https://saltysands.blog/.

De ene fokker is de andere niet… en dat geldt net zo voor pup eigenaren. De match moet goed voelen voor beide partijen. Wij proberen voor onze pups de beste mensen aan te trekken; eigenaren die voldoende tijd, liefde en middelen hebben om hen een volwaardig whippetleven te bieden, dat lijkt op het leven dat onze honden bij ons hebben.

De match tussen eigenaren en pup moet ook een goede zijn. In de periode voor de pups uitvliegen proberen we persoonlijke voorkeuren, leefstijl en eigenschappen helder te krijgen, en daar een passende pup mee te matchen. Onderdeel van ons programma is de karaktertest die de pups op de leeftijd van zeven weken individueel ondergaan. Bijna altijd bevestigt deze, wat we al menen te zien in de pups. Maar soms geeft het kleine verrassingen of aanvullingen; de stoere pup in de groep is in zijn eentje soms heel wat minder mans dan we dachten…. Dan is het fijn om de toekomstige eigenaren vanuit de karaktertest wat tips en tricks mee te geven, om de match nog beter te laten slagen.

Afbeelding

Zeven weken…. wie is wie?

De pups zijn vorige week en deze week in showstand bekeken, dit hebben we samen gedaan met een vijftal collega fokkers – sommigen zijn langs gekomen, anderen keken mee op hun laptop via Teams.

Het is altijd interessant om samen te kijken naar wat de pups in huis hebben qua bouw, en te zien wat hun voorouders hebben meegegeven in de combinatie.

Maar ook heeft Marianne de karakters ondertussen goed in beeld, waardoor de puzzelstukjes op hun plek konden vallen. Twee van de reutjes gaan samen weg, en over die combinatie is heel goed nagedacht, omdat zij het ook als zij volwassen zijn nog steeds goed met elkaar moeten vinden, en dat is niet altijd evident met pups die precies even oud zijn. De andere twee reutjes gaan bij eigenaren wonen die al een hond hebben, en een van de twee zal mee gaan naar het werk en daar met allerlei mensen te maken krijgen. Allemaal factoren om rekening mee te houden bij het toewijzen van de pups.

Dan presenteren we nu:

SALTY SAND’S EVENING STAR – “JUTTER”

Zes weken oud;
Zeven weken oud;
Zeven weken oud;

SALTY SAND’S EBB AND FLOW – “OIDA”

Zes weken oud;
Zeven weken oud;
Zeven weken oud;

SALTY SAND’S ECHO OF STORM – “RIVER”

Zes weken oud;
Zeven weken oud;
Zeven weken oud;

SALTY SAND’S ELEMENT OF APRILLE – “FLOYD”

Zes weken oud;
Zeven weken oud;
Zeven weken oud.

Over een week is het zo ver; dan verhuizen de pups naar hun forever home. Tot die tijd gaan Marianne en Arend nog even dik van ze genieten.

Ondertussen wordt er nog druk geoefend met aan het riempje lopen…. En dinsdag komt de chipper van de Raad van Beheer om nestcontrole te doen en de vier mannen te voorzien van een chip, die gaat matchen met hun stamboomnaam.

Floyd en River gaan samen naar de eigenaren die Storm hebben gehad, de bonte zoon van Megan. Storm is helaas veel te vroeg gestorven op de leeftijd van 5 jaar. De stamboomnaam van River is daarom een ode aan Storm, zodat op symbolische manier het stokje wordt overgegeven van Storm naar River en Floyd. De stamboomnaam van Floyd refereert naar oma Aprille, nestzus van Storm.

Jutter en Oida komen dicht in de buurt te wonen allebei in Noord Holland Noord. Zo leuk dat de roepnaam van de een en de stamboomnaam van de ander qua thema heel goed aansluit bij de kennelnaam Salty Sand’s, die verwijst naar het strand.

Volgende week een laatste puppyblog, met verslag van hun achtste levensweek. Daarna…. is het weer over naar de orde van de dag, en komen onze volwassen honden weer wat meer in de schijnwerpers terug!

Afbeelding

Zes weken, doe open die poort!

Zes weken zijn de vier E’tjes, en ze hebben volledig bezit genomen van hun ren, met het toilet, de speeltjes etc.

Er wordt prima gegeten van het vlees, de brokjes en de puppypap, en Lotta geeft ze nog af en toe zelf te drinken, maar geeft steeds vaker met wat gegrom aan dat het einde daarvan in zicht komt. Perfecte timing, dit is normaal wanneer pups zes weken oud zijn.

Voor Lotta komt daarmee het “normale” leven waarschijnlijk eerder in zicht dan voor ons, mensen.

Ze zijn heel goed zindelijk ondertussen, en Paars blinkt daar al een tijdje in uit ;>)

Soms is de bak met houten korrels meer een soort ballenbak…. en dan deelt het zo heerlijk uit….

Mag ik er al uit???

In naam van Oranje… eh Groen, doe open die poort!

Wat een zegen dat het afgelopen week een paar dagen lang mooi weer was; precies op tijd om de kleintjes kennis te laten maken met gras, insecten, de zon etc.

Verkennen van de puppytunnel;

Een heerlijke afwisseling met het binnenleven;

Wie staat daar aan de andere kant….

Oma Aprille!

Rennen naar de camera…

Sjorren aan een schaap….

De oudere generaties doen dit ook zo graag; het zit gewoon in de genen!

Het avontuurlijke Blauwtje…

De zachte Paarse;

Het gezellige Groentje;

De actieve Turquoise;

Nou ja…. na afloop van zo’n buitensessie is het wel gedaan met de energie ;>)

Deze week hebben de pups een voor een hun eerste autoritje gemaakt; de een draaide daar zijn poot niet voor om, de ander vond het een hele gebeurtenis. De komende tijd gaat het oefenen hiermee door, zodat ze hun reis met hun nieuwe eigenaren over twee weken zonder te veel stress zullen doorstaan.

Wim kwam om de pups in stand op tafel te keuren; Paars vond het wel spannend, in de handen van zo’n vreemde mijnheer, maar kreeg wat steun van moeder Lotta.

Vandaag belandden de pups alweer op tafel: Nikki was erbij toen ze werden geboren en kwam vandaag langs om ze te vaccineren.

Gezondheidsonderzoek van Groen; onder toeziend oog van overgrootmoeder Megan;

Luisteren naar de hartjes…

Op zoek naar de mannelijke attributen…

Voelen van alle lymfeklieren;

Ja, en dan gaat dus die spuit erin! Blauw kijkt nog even achterom waar die nu vandaan kwam….Normaalgesproken zijn reutjes wel een beetje pieperig bij dit soort dingen, maar deze vier bleven er heel rustig onder. Ze werden een beetje stilletjes, dat wel, maar ze waren best heel relaxed.

Wat een gebeurtenis…. daar moet eens even stevig op geslapen worden. Ondertussen werden hun vaccinatieboekjes ingevuld en ondertekend.

En dan nu die lang verwachte portretjes. Sinds de vorige keer zijn ze alweer een kleine kilo zwaarder en de snuitjes zijn langer geworden:

Blauw; een zelfstandig, ondernemend hondje, dat alles nauwgezet observeert en niet snel uit het veld is te slaan;

Paars; een zachtaardig hondje. Hij doet met alles mee, maar kijkt af en toe wel graag eerst even de kat uit de boom.

Turquoise; vrolijk, frank en vrij in de groep. Toch was hij juist een beetje onder de indruk van zijn eerste autoritje.

Groen; hij kijkt hier een beetje ongerust maar we maakten dit portretje nadat hij op tafel was bekeken door Wim en daar was hij misschien nog een beetje van onder de indruk. Hij is in het nest een gezellig en meegaand hondje en kan het goed vinden met de rustige Paars.

Op het programma komende week: een karaktertestje, door een voor hen vreemd iemand, in een voor hen onbekende ruimte, en zonder moeder of nestgenoten erbij. En opnieuw een keuringsmoment op tafel, met hulp van een handjevol bevriende fokkers. Wordt vervolgd!