Het B-nest is geland

30 vrijdag dec 2011

Posted by in Salty Sand's B-nest december 2011

≈ 22 reacties

Na een hele nacht vol weeën brak het vruchtwater vanmorgen bij Hinde, waarop ik Ronald belde om te komen helpen. Daarna werd het héél druk in en om de werpkist. Té druk. Iedereen stond te trappelen om vroedvrouw te spelen, Chloe, Jewel en Isis incluis.

Alles wat Hinde aan de achterkant verloor, ging er bij Chloe aan de voorkant weer in. Ze had het er nogal druk mee!

En Jewel hield vooral de wacht naast de werpkist. Allemaal hadden ze een blije en opgewonden uitdrukking op hun gezicht. Maar tijdens de persweeën werd al die aandacht van de dames ronduit vervelend, óveral bemoeiden ze zich mee en ze liepen ons ook in de weg. Uiteindelijk heeft Ronald ze toch maar naar onze ouders gebracht…..

De eerstgeborene was een reu van 340 gram. Hij was na het breken van de vliezen uren onderweg en arriveerde met zijn staart eerst. Hij moest de weg banen voor de rest en Hinde had het er best moeilijk mee. Hij is de reu met het blauwe bandje.

Twintig minuten later arriveerde nogal moeiteloos een dame van 338 gram, die in het rood werd gehuld.

Vervolgens bleef het uren stil. Na twee en half uur begon Hinde dan toch weer te persen en er verscheen een snuit – zonder vlies. Met veel moeite kregen wij het hoofd vrij, en we zogen de mond van deze reu leeg. Hij kon daardoor ademen, maar hij bleek ontzettend klem te zitten in de geboorteuitgang. Een half uur lang liep Hinde rond met dat hoofd uit haar achterlijf. Ze gaf het persen op en het lukte ons niet om hem eruit te krijgen. Uiteindelijk hebben we met een injectiespuit heel veel glijmiddel rondom zijn lichaam ingebracht. Toen Hinde zich buiten wilde gaan ontlasten zag Ronald zijn kans schoon om de reu, die 410 gram woog, los te krijgen, nèt toen ik onze dierenarts aan het raadplegen was over ons probleem. Hij mankeerde niets, en kreeg zijn groene bandje om.

Ruim een uur later, toen ik wat zat te mailen, vroeg Ronald opeens of ik even een navelstreng wilde doorknippen. Het tweede teefje was geboren, zonder dat ik er erg in had! Een prachtig meisje, dat het gele bandje om kreeg. Maar liefst 370 gram….

En zo eindigde Hinde’s barensavontuur met vier effen gekleurde puppen, die qua kleur sprekend op hun moeder lijken. Het zijn er niet veel, maar wat ik aan ze zie maakt me best wel blij. Ik ben heel benieuwd hoe ze zich gaan ontwikkelen in de komende tijd, en ik ga daar natuurlijk uitgebreid verslag van doen!

Aan het eind van de dag installeerde ik de webcam, voor een interactieve live cam in combinatie met chatroom sessie met een flink aantal kijkers. Gezellig was dat!

Wat een absolute rijkdom, zo’n gouden team in je werpkist!

Iedereen hartelijk bedankt voor de attente berichten, op dit blog, op facebook en in mijn mailbox!

Het wordt nachtwerk…

29 donderdag dec 2011

Posted by in Nestplanning, Salty Sand's B-nest december 2011

≈ 55 reacties

Vanmiddag ging Hinde’s temperatuur omlaag naar iets onder de 37 graden.

En ze begon regelmatig in de werpkist te krabben.

De weeën zijn ingezet, dus perioden van hijgen wisselen zich af met…..

Rust…. bij oma of bij moeder, voor geestelijke steun.

Onze vorige nesten werden keurig ’s middags of ’s avonds geboren, maar het ziet er nu naar uit dat het nachtwerk gaat worden. Hopelijk morgen meer nieuws!

We zijn er klaar voor….

29 donderdag dec 2011

Posted by in Nestplanning, Salty Sand's B-nest december 2011

≈ 20 reacties

Vandaag en morgen heb ik vrij. Twee dagen om thuis rond te keutelen, en op de bank te hangen met de dames. De stapel fris gewassen dekentjes voor de werpkist ligt klaar. Het is vandaag dag 62; Hinde is nog altijd fris en monter; ze slaat steevast voor iedere wandeling haar schapenvacht dood en loopt opgetogen mee over de dijk. Alle honden worden door Chloe en Jewel weggejaagd sinds Hinde is gedekt, en Hinde geniet zichtbaar van het hebben van twee bodyguards.

De kraamkamer is ook gereed, de werpkist staat sinds de kerst in een knusse hoek van de woonkamer, met matrassen ernaast voor mens en dier. Hier komen ook Elly en Nikki te liggen wanneer ze mij in de eerste weken een paar nachten aflossen: is het zo goedgekeurd, dames?

Chloe ziet het nut van extra matrassen wel. De rode deken met de hartjes brengt bij haar wellicht wat herinneringen terug:

Deze foto nam ik in april 2004, van Chloe met de acht weken oude Jewel. Chloe’s nest was die dag uitgevlogen en kleine Jewel mocht voor het eerst mee naar de slaapkamer om met haar moeder bij mij op bed te slapen. Pups die met de roedel mee naar bed mogen….. hoeven er ’s nachts níet uit, en geven geen piepconcerten. Alleen wordt het hier iedere 4 jaar wel weer iets drukker op bed ;>))

Ronald had gisteren dienst op de dierenambulance, maar kwam tussendoor nog even de laatste hand leggen aan de werpkist. En om te kijken of Hinde zijn product ook heeft goedgekeurd….

Hinde lag duidelijk te genieten in haar nieuwe hol. Er komt warmte van boven en van onderen, maar niet helemaal op “haar helft” van de werpkist, zodat ze het comfortabel heeft bij het zogen. En er zitten maar liefst twee thermometers in, die de temperatuur van de bodem en de lucht in de kist meten. Ronald heeft er echt zijn best op gedaan, maar het heeft wel wat voeten in de aarde gehad. De kist is nét op tijd af, want ze begon de laatste dagen hier en daar in manden en dekens te krabben om voor zichzelf een mooi nest te creëeren. Dat doet ze heel wat beschaafder dan haar moeder Jewel, die haar nest het liefst wilde baren onder een grote adelaarsvaren in de tuin. Daar was ze een paar dagen lang ijverig een soort wolvenhol aan het graven. Maar ik wilde haar niet assisteren met stratenmakerskniebeschermers om de knieën gebonden en dus werd het scenario eenzijdig omgegooid.

A.s. overgrootmoeder Chloe en oma Jewel waren ook opgetogen over de werpkist. Zij zijn er klaar voor! Alleen Hinde, in het midden, nog niet helemaal. Haar temperatuur is nog altijd stabiel, en haar eetlust ook. Morgen zou D-Day moeten zijn, maar de natuur laat zich natuurlijk niet door ons dwingen ;>)). Wordt vervolgd!