Twintig dagen oud vandaag; er wordt tussen het slapen door flink gespeeld in de werpkist, en dat gaat zelfs al gepaard met vinnig gegrom en hoge blafjes. De blauwe raakte ’s nachts “verdwaald” achter Hinde’s rug en uitte zijn eenzaamheid door heel schattig wolvengehuil ;>).

Hinde is nu niet steeds meer in de werpkist te vinden, maar als zij er is, geniet ze met volle teugen van haar B’tjes.

De pups zijn duidelijk op ontdekkingstocht en verkennen hun moeder’s onderdelen. En ze loeren regelmatig nieuwsgierig over de rand van de werpkist en proberen zelfs te ontsnappen.

Vanmorgen hebben ze voor het eerst kennis gemaakt met pap: puppymelk, die dikker is gemaakt met behulp van Bambix rijstvlokken.

Onder het toeziend oog van Hinde…..

 

Geel vond het heerlijk!

Rood was nog niet helemaal overtuigd ;>)

Groen ging voortvarend aan de slag met zijn schoteltje.

Ja hoor, het bijvoedsel is goedgekeurd wat hem betreft ;>). Hierna moesten de vier deze nieuwe belevenis een beetje geestelijk verwerken; net als bij onze andere nesten lagen ze een paar minuten lang op een hoopje wat te rillen in de werpkist……

Ik had wat teveel gemaakt, en daar draaien moeder, oma en opoe hun poot niet voor om.

Vanavond krijgen de B’tjes voor het eerst een balletje tartaar. Wie dat live wil zien, moet even de live stream link kiezen om 19.30 uur!

De eerstgeborene, het blauwe reutje. Hij had als eerste de ogen open, en heeft een sterke wil; een vrolijk, actief hondje maar als hij géén zin in een knuffel heeft, dan gaat hij krachtig spartelen, en hij gebruikt zijn stemmetje ook regelmatig om e.e.a. duidelijk te maken.

Het rode meisje, als tweede geboren. Ze kijkt tijdens deze fotosessie wel wat ernstig….. Ze redt zichzelf en trekt haar eigen plan, drinkt en slaapt soms niet samen met de andere drie nestgenoten. Drinken doet ze altijd aan de achterste tepels, je kunt er vergif op innemen. Ze lijkt op dit moment een heel gemakkelijk en meegaand hondje, gewoon lief, met een zachte aard!

Het flinke groene reutje, dat als derde is geboren, en dat een half uur klem heeft gezeten voor wij hem eindelijk konden bevrijden. Hij heeft op dat moment zeker besloten om nóóit meer dwars te liggen, want o, wat is hij nu lief, knuffelig en meegaand.

Het gele meisje, onze laatstgeborene. Ze doet me steeds meer aan Hinde denken: een vrolijk snuitje gecombineerd met een stevige wil; ik heb haar zelfs al een keertje horen knorren. En ze loert nu al regelmatig over de rand van de werpkist, want de wijde wereld trekt haar wel!

Vrijdagavond: oppasser Elly ging….

En oppasser Nikki kwam….

Vandaag ook weer een drukke dag gehad; woonkamer opruimen, wandelingen met de honden, boodschappen doen, de nageltjes van de pups knippen, halsbandjes vervangen……

De pups gingen ook nog op de weegschaal, zodat we wisten welke dosering ontwormingsmiddel ze ’s avonds nodig hadden ….

De oogjes zijn vandaag allemaal open gegaan!

En daardoor beginnen ze onderling interactie te vertonen….

Het eerste puppybezoek is geweest, en dus stonden er ’s middags en ’s avonds weer soeppannen en tosti ijzers op het vuur….

De pups werden vanavond “live” voor de webcam voor de tweede keer ontwormd, en vonden het niet echt lekker;

Desondanks stond Jewel vooraan; want wat er werd uitgedeeld leek op eten!

Ook roodje moest eraan geloven, Nikki was bikkelhard!

Tot slot: geel doet hier een geslaagde poging om Hinde te kopieren.

Hinde oefende vandaag “high five” met de gele en de blauwe, en daar was alle reden voor:

De buit is binnen Annemarie! Vanmiddag ontving Hinde een verrassingspakket met een lieve kaart van Donna, “van kraamvrouw voor kraamvrouw”, met daarin 4 dode dieren: een vos, een bever, een wasbeer en een stinkdier. Nou nou, Donna heeft goed haar best gedaan in het bos ;>)). En ze zijn vakkundig gevild: “no stuffing”, stond erop.

Alhoewel…. als je in ze knijpt, dan kunnen ze heel hard piepen. Natuurlijk zijn deze diertjes bedoeld om zich in de nestgeur van de B’tjes te rollen, en vervolgens over een week of zes met hun eigen pup mee op reis te gaan, naar hun nieuwe huis. Maar Hinde dacht dat ze allemaal voor hààr waren….

Mijnheer de Vos werd direct na zijn eerste piepje geclaimd en mee naar de bank gesleurd. Vier bloedjes van pups bleven daardoor onbeheerd achter in de werpkist, met honger ….

Je wordt bedankt Annemarie, zie ze liggen in hun kille en verlaten nest….

En nu maar wachten tot moeders klaar is met haar nieuwe vermaak……

Gelukkig was het niet van lange duur ;>))

De harmonie is weer terug….

Namens de B’tjes bedankt Annemarie en Donna – écht bedankt – voor het mooie kraamcadeau!