Vier weken oud zijn Aprille’s pups nu en ze groeien gestaag. Over vier weken vliegen ze alweer uit, maar daar willen we nog helemaal niet aan denken! De wekelijkse nagelknipbeurt is alweer geweest, en de pups zijn voor de tweede keer ontwormd (dit gebeurt iedere twee weken).

Ze hebben tandjes gekregen, dus het laten drinken is voor hun mam iets minder aangenaam geworden. Maar trouw als ze is, zoekt Aprille ze steeds weer op. De lummels kunnen het ondertussen ook zittend af.

Een mijlpaal voor deze week: hun wereldje is vergroot, om de werpkist is een puppieren gebouwd, met een toilet met houten kattenbakkorrels. Ook zijn er zachte speeltjes bij gekomen. De pups kunnen zo de plank afmarcheren, maar zo heel vaak wordt dit nog niet gedaan. Het zal echter niet zo lang meer duren, schatten we in.

Naast de moedermelk staat er pap en vlees op het menu, een aantal keren per dag.

Samen eten uit de grote schaal.

Zodra de pups wakker worden, worden ze op het toilet gezet, waar ze meestal braaf gaan plassen.

Een enkele gaat er al zelf naar toe. De komende week zullen ze hun toilet steeds vaker zelf gaan opzoeken.

Het meeste spelen gebeurt nog in de werpkist. Oma Megan mag er nu eindelijk ook bij komen, van Aprille. Daar maakt ze graag gebruik van, ze wil ze vooral graag verzorgen en ze van achteren schoon likken.

Moeder Aprille vormt een grote klimheuvel en er mag ook in worden gehapt, ze vindt het allemaal best.

Heerlijk slapen bij mam….

Het spelen en slapen wisselen elkaar af. De interactie met de mensen krijgt steeds meer aandacht; de pups beginnen al gezellig te kwispelen als je ze persoonlijk toespreekt ;>)

Het turquoise teefje waagt zich nog het meest van allemaal buiten de werpkist. Zij is een bijdehandje, van de geboorte af was dit al duidelijk.

Er wordt lief gespeeld, maar soms gaat het er ook fel aan toe.

Dat draagt allemaal bij aan een goede socialisatie; pups leren van elkaar dat zij moeten stoppen met bijten als de ander piept.

Rood en roze, dit zijn momenteel de twee hittepetits die flink van zich laten horen in het nest;

Maar allemaal doen ze graag mee; alleen is de een gewoon wat rustiger dan de ander…

Het (blauwe) reutje Coco is zo’n braverdje;

En groentje is een heel zachtaardig meisje. Wij denken bij haar een klein beetje de weemoedige oogopslag van haar oma Megan te zien.

Hun individuele stempel op de groep wordt steeds beter zichtbaar; toch wil dat niet alles zeggen; de held van de groep kan helemaal in haar of zijn eentje best een held op sokken blijken ;>). Dat gaat allemaal duidelijk worden wanneer de individuele karaktertest bij de pups wordt afgenomen, op de leeftijd van zeven weken.

De pups mogen nu bezoek ontvangen, en langzaam vult Marianne’s agenda zich. Allemaal verschillende contacten, die bijdragen aan de socialisatie van het nest. Aprille weet nog niet helemaal zeker of het wel een goed idee is, maar ze zal er gewoon maar aan moeten wennen ;>)).

En dan nu de portretjes van vandaag; vier weken oud. De neuzen worden langzaamaan iets langer ;>)

Het rode teefje, 1.500 gram;

Het (blauwe) reutje, 1.500 gram;

Het roze teefje, 1.540 gram;

Het turquoise teefje, 1.430 gram;

Het groene teefje, 1.300 gram;

Het gele teefje, 1.450 gram;

Qua gewicht volgen alle zes een gezonde curve die redelijk in lijn ligt met hun persoonlijk geboortegewicht. Ze zien er alle zes momenteel lekker rond uit.

De pups zijn vandaag 21 dagen oud, en ondertussen zijn alle zes tussen 1.130 en 1.180 gram zwaar, dus vier maal hun geboortegewicht.

De oogjes zijn open gegaan in de afgelopen week….. die van het turquoise bontje het eerst, en die van het (blauwe) reutje het laatst. Ook de oren gaan nu open.

Ze zien op dit moment nog niet zo veel met deze pas geopende oogjes, maar voor ons zijn het toch opeens echte hondjes geworden….

Chillen bij mam.

Ze kunnen al wat lopen, maar vallen nog vaak om. Verder wordt er voorzichtig gespeeld, geblaft en gegromd. Maar vooral nog veel gedronken en geslapen….

Cora kwam Marianne helpen bij het voor het eerst laten proeven van een lepeltje pap; dat is puppymelk die dik is gemaakt met Bambix rijstvlokken. Aprille en Megan stonden uiteraard vooraan en de puppy mondjes moesten na afloop goed worden schoongelikt ;>))

Het ging erin als…. pap

Het roze meisje

Dat zijn ingrijpende gebeurtenissen voor kleine pups, die allemaal worden verwerkt tijdens de slaap. Ondertussen eten ze twee keer per dag pap en twee keer per dag vlees.

Maar de melkbar blijft natuurlijk momenteel nog heel belangrijk. Voor Aprille is het fijn, dat de pups nu zelf gaan eten, want het was haar wel een beetje aan te zien dat zogen een zware klus is, ze verloor gewicht. Een zogende teef eet en drinkt vele malen meer dan zij normaalgesproken doet, eigenlijk zoveel ze wil.

Hoe meer de pups groeien, hoe meer melk zij dagelijks naar binnen werken.

Ze zien er bol en tevreden uit. En dan nu de wekelijkse portretjes. Nu ze de camera in kunnen kijken, volgt er zoals gebruikelijk een eerste karakterschets bij. Dit is wat Marianne over de D-tjes zegt:

Het rode teefje is een pittig hondje dat zich altijd wel even verzet als je wat van haar wil, maar geeft zich daarna makkelijk over en ontspant zich. Ondernemend en laat van zich horen als iets haar niet naar de zin is.

Het (blauwe) reutje dat de roepnaam Coco krijgt is een hondje dat niet echt opvalt, hij is makkelijk, heel relaxed. Slaapt het liefst lekker tegen zijn zussen aan en kruipt er gewoon bovenop. Ligt al vaak als een echte whippet met de pootjes omhoog. Ook was hij heel meegaand toen hij voor het eerst pap kreeg voorgeschoteld.

Het roze teefje, dat net als rood goed van zich laat horen en een eigen willetje heeft. Maar ook zo heerlijk tegen je aan kan hangen en gewoon in je handen in slaap valt.

Het turquoise bontje was al een beweeglijk hondje bij de geboorte en is dat nog steeds, had als eerste de oogjes open, liep als eerste. En zorgt ervoor dat ze een goed plekje aan de tepel heeft. Als Aprille opstaat terwijl de pupjes drinken blijft ze tot het einde toe vast houden. Ze was ook de eerste die vanmiddag zittend op haar kontje onder Aprille ging zitten om te drinken.

Het groene teefje is een gemakkelijk en gewillig hondje. Gaat een beetje haar gangetje en heeft veel interactie met het rode teefje.

Het gele bontje is ook al zo’n gemakkelijk en lief hondje. Gaat haar eigen gangetje, ook wel los van de groep. Kruipt tussen de achterpoten van Aprille door om zo aan een van de achterste tepels te kunnen liggen. Ze was de eerste die pap en vlees ging eten zonder probleem.

Het gaat prima met de D-tjes; maandag 26 juni waren ze precies twee weken oud. Allemaal groeien ze goed, de 800 gram zijn ze ondertussen gepasseerd.

Een verzameling van beige tinten….. Afgelopen week hebben we voor het eerst hun nageltjes geknipt, zodat ze Aprille’s melkfabriek niet bekrassen.

Aprille is een uitstekende moeder, geduldig en plichtsgetrouw.

Ze houdt de werpkist brandschoon door alles wat de pups produceren op te eten.

Gisteren was het tijd voor de eerste ontworming. De ontworminspasta ging er niet geheel van harte in….

Het reutje (blauwe bandje) trok een heel vies gezicht. Maar niets viezer dan zijn vijf zusjes….

Aprille was toch wel een beetje bezorgd over deze behandeling van haar kinderen. Megan en Aprille werden met de pups mee ontwormd zodat er geen besmetting over en weer kan plaatsvinden.

Gauw die vieze smaak wegwerken!

Aprille zorgt uitstekend voor haar zestal, maar ook heel goed voor zichzelf. Quality time in het zonnetje.

Oma Megan. Ze ziet er nog lang niet oma-achtig uit gelukkig; ze is in de bloei van haar leven met 5 1/2 jaar oud. En o zo nieuwsgierig naar haar kleinkinderen, die ze steeds stiekem gaat besnuffelen zodra Aprille de werpkist even verlaat ;>)

De portretjes van precies twee weken:

Het rode meisje;

Het blauwe – en enige – reutje

Het roze meisje

Het turquoise meisje

 

Het groene meisje;

Het gele meisje

Ze zijn alle zes lekker dik maar voelen toch best verschillend aan; stevig, zacht, zwaar, licht, dat merk je pas als je ze in de hand houdt. Het turquoise meisje deed gisteren een klein beetje haar ogen open. Vandaag volgden er meer pups, en direct is er een verandering merkbaar: meer interactie tussen de pups, een voorzichtig spelen in de vorm van aan elkaar kluiven, af en toe hoor je een grommetje of blafje, en sinds een paar dagen zijn ze ook al een beetje gaan lopen.

Het gaat prima met de D-tjes. De eerste pups zijn al over de 600 gram en de lichtsten zitten daar tegenaan. Ze hebben vanmorgen ook allemaal een nieuw halsbandje omgekregen van iets dikker koord en iets ruimer want die nekjes beginnen dikker te worden. Ze kruipen al behoorlijk door de werpkist op zoek naar Aprille.

Aprille neemt wat meer tijd voor zich zelf, heeft vannacht zelfs een paar uur bij Marianne en Arend geslapen en op de dag komt ze wat vaker naar buiten.

De tuin van Marianne en Arend is momenteel een groen paradijs….

Oma Megan neemt het ervan….

Aprille wilde gisteren voor het eerst wel weer even mee naar de dijk bij het Amstelmeer en natuurlijk even zoeken of er nog muizen te vangen zijn. In de avond spelen ze vaak in de tuin met de bal en met de frisbee, waarbij de bal echt van Megan is en Aprille is helemaal gek op haar frisbee. Maar tot nu toe keek ze er niet meer naar om. Vanavond kwam ze toch mee en heeft ze voor het eerst weer even achter de frisbee aan lopen rennen en lag daarna tevreden te hijgen bij haar kroost.

Even wat tijd voor mezelf….

Zo moeder zo dochter….

Megan hangt nu regelmatig met haar kopje over de rand van de werpkist en als Aprille even weg is besnuffelt ze de pupjes. Ze zou er het liefste bij gaan liggen tutten.

Zes jaar geleden, toen Megan zelf nog maar een week oud was, kroop haar oma Jewel ook bij het nest van dochter Hinde, om te helpen met de verzorging. Wie weet komt er een herhaling van zetten ;>). Sowieso wordt het fijn voor haar als de pups door de kamer gaan lopen en ze echt oma mag gaan spelen.

Dan volgen hier de portretfoto’s, afgelopen maandag genomen, toen de D-tjes precies een week oud waren. Zij hebben nog lang niet hun definitieve vachtkleur. Ook voor ons blijft het een beetje speculeren hoe ze uiteindelijk zullen worden. In ieder geval wat lichter dan wat ze nu zijn. Wat dat betreft vergelijken wij beige whippets altijd een beetje met jonge zwanen…. ze worden iedere week gracieuzer en mooier van kleur ;>))