Toen ik vanmorgen beneden kwam trof ik Nikki met de hele familie op de bank aan; zij had namelijk vroege dienst, wat wil zeggen dat je om zeven uur naar beneden wordt geroepen door vier hongerige pups. Maar wat misschien leek op een pyamadag veranderde al snel in een activiteitendag;

Om 10.30 uur brachten we namelijk de B’tjes naar groep 5 en 6, van de basisschool in ’t Zand, bij juf Jane, die een vriendin is van Marianne. De kinderen moesten eerst in een kring zitten, waarna zij kennis mochten maken met Megan, Hazel, Ryan en Bidaï.

Ons bezoek had ook een educatief tintje; Marianne, Jane en ik vertelden o.a. waar whippets allemaal goed in zijn, hoe hard ze later kunnen lopen, wat ze eten, op welke leeftijd ze naar hun nieuwe baasjes gaan, hoe je het verschil tussen een jongetje en een meisje kunt zien en nog véél meer ;>). Nikki was deze keer de fotograaf.

Ook oefenden we hoe je een hond iets lekkers aanbiedt zonder in je vingers te worden gebeten….

En hoe je een pup hoort vast te houden. De B’tjes bibberden een klein beetje toen we ze binnen droegen, maar dat was van korte duur. Al snel kwamen ze los en gingen in op de uitnodigingen van de opgewonden kinderen, om te spelen en te knuffelen.

Af en toe lieten ze – zoals te verwachten viel – alle vier typisch overspronggedrag zien: krabben, en gapen, om hun eigen spanning wat weg te werken. Maar alle nieuwe indrukken werden toch wel razendsnel op hun harde schijf opgeslagen en verwerkt.

Ook Hinde gedroeg zich voorbeeldig met de kinderen; we hadden haar meegenomen om te laten zien hoe de pups er later uit zouden gaan zien. Hinde en haar nestgenoten zijn helaas nooit op bezoek geweest op een school, maar hebben wel tijd doorgebracht met de kinderen van bezoekers en met Elly’s kleindochters. Zij vindt het dus prima om met kinderen op te trekken. 

Plezier met Bidaï;

Glunderen met Hazel;

Rollebollen met de twee reutjes;

Neus aan neus met Ryan;

Schateren met Megan……

Kinderen en pups, een wereldse combinatie.

Het halve uur vloog om, we hebben er allemaal van genoten.

Tijd om te gaan; Marianne laat hier de kinderen afscheid nemen van Hazel;

De pups waren na deze nieuwe ervaring compleet uitgeteld en sliepen zodra we ze in de auto zetten. Bedankt, Marianne en Jane, voor het mogelijk maken van de socialisatie van de B’tjes met kinderen!

Later vandaag opnieuw een nieuwe ervaring – geen leuke maar gelukkig eenmalig; de chipper van de Raad van Beheer kwam de B’tjes chippen, zodat ze hun stamboom binnenkort kunnen krijgen. Dit werd deskundig door Elly en Nikki begeleid terwijl ik op mijn werk zat ;>).

Vanavond kregen we bezoek van Christa en Henk, en hun Podenco mixje meisjes Steffi en Daisy. Wie weet, komt er ooit een whippetje bij……

De pups laten zich echt door niets uit het veld slaan. Alle bezoekers zijn voor hen OK, autorijden hebben ze nu een keer of 7 gedaan, en ze verhikken noch verschrikken van harde geluiden of dingen die vallen. Ze zijn echt heel lakoniek nu; het socialisatieprogramma werpt zijn vruchten af.

En kijk eens wat Nikki ze deze week heeft geleerd: netjes zitten en ophouden met piepen, voordat ze te eten krijgen. Nog drie nachtjes slapen, en dan vliegen de eerste twee pups uit: zij zijn er helemaal klaar voor. Ik hopelijk ook, tegen zaterdag, want, ze worden met de dag leuker en aanhankelijker ;>)

De laatste week in Den Helder is aangebroken voor sommige Sandjes, die afgelopen vrijdag 7 weken oud werden; Bidaï verhuist a.s. zaterdag naar Manon en Olaf;

En ook Megan neemt dan afscheid van haar huidige roedel en gaat met Marianne en Arend mee;

Ryan blijft nog een weekje langer bij ons; dan wordt hij opgehaald door Rosanna en Guido.

En onze Hazel, die blijft hier hopelijk nog minstens 15 jaar ;>)

Afgelopen weekend was het weer druk en gezellig in huis; Tinne, Marc en Evelien vanuit België met Bowie, Funky, Escada, Dyllis, James en Zoë. Ook Wim, Nikki, en Wim en Jet met hun Bonnie en Angie waren er. Dan nog Ronald met Isis, dus 16 whippets in de woonkamer, inclusief de pups. Annemarie en Mart lieten thuis Maggie en Donna, en Donna’s pupje Truffel achter in de kundige handen van zoon Daaf, en konden er gelukkig ook bij zijn. Hopelijk kunnen Truffel en Hazel binnenkort eens kennis maken want zij schelen maar 2 weken in leeftijd.

Eerst hebben we gesmuld van mijn moeder’s boterkoek en vlaai;

De pups maakten kennis met hun collega whippets en namen het allemaal heel lakoniek op. 

Toen begon het serieuze werk; de pups moesten één voor één op de bar in stand, en werden kritisch bekeken en beoordeeld. Hier staat Ryan, het blauwe reutje.

En dit is Bidaï, het groene reutje. Voor een hapje kattenvoer met vissmaak doen de pups een moord;

Kleine Megan, het rode teefje zette ook haar beste beentje voor.

Hazel had er geen zin in; vandaar dat Nikki en ik naderhand nog maar eens geprobeerd hebben; helaas heb ik niet zo’n goede flitser op mijn camera als Marc ;>)

Heerlijk was het om samen met mijn whippetvrienden nog eens kritisch naar de pups te kijken en er samen een glaasje op te drinken. En dank aan mijn moeder, die haar inmiddels befaamde boterkoek en zalmquiche bakte en aan Wim voor de heerlijke quiche met courgette, geitenkaas en gehakt!

Evelien met Zoë en James;

Zoë (Salty Sand’s Anyone’s Daughter) gaat met de jaren steeds meer op haar oma Chloe lijken; de uitdrukking, en vooral ook haar houdingen en gedragingen.

Terwijl mijn moeder op de pups paste, gingen wij het onstuimige strand op.

Het was onstuimig, guur en bewolkt weer, maar daar kun je je op kleden ;>)

De gasten uit België gingen helemaal uit hun dak bij het zien van de zee, en sjeesten in het rond (de viervoeters vooral ;>)

Een maal thuis gekomen was het direct weer puppy knuffelen geblazen….

Marc laat het zand van zijn bolletje poetsen door Megan; wel netjes werken he!

Zoals hierboven is te zien bivakkeerden de volwassen honden in de puppyren en de pups in de woonkamer. De omgekeerde wereld, maar iedereen was daardoor rustig en happy.

Nee, we hebben géén carnaval gevierd die avond. Wel slibtong met rijst en boter en suiker gegeten (wordt het al saai… nee hoor). En na afloop heeft Evelien de pups gesocialiseerd op afro-kapsels. Ik schijn Zoë en haar nestgenoten op dat gebied namelijk slecht gesocialiseerd te hebben (ze blaffen regelmatig tegen onschuldige donkere mensen ;>) en Evelien vond dat er een verbeterslag moest komen voor dit nest. 

De volgende ochtend zijn Rosanna en Guido komen oppassen, zodat Nikki en ik opnieuw met Tinne, Marc, Evelien en Ronald konden wandelen. Maar eerst hebben we de pups meegenomen naar ons vertrouwde stille plekje in het bos, bij het vogelasiel.

Hier komen nauwelijks mensen en honden, en dus is het het meest veilige plekje om de pups, die nog maar één keer zijn ingeënt te laten lopen.

De bedoeling van deze exercitie was om nog eens te oefenen in het lopen aan de riem.

Van links naar rechts: Ryan, Megan, Bidaï en Hazel (blauw, rood, groen en geel).

Rosanna is Ryan aan het mee coachen;

Bidaï liep mee als een profi;

Het was heerlijk weer om in het bos te rommelen, maar we hebben het bij 10 minuten gehouden, want echt warm was het nu ook weer niet.

Al met al deden de B’tjes het prima. Ze zijn in het bos met de volwassen whippets altijd zo afgeleid, dat ze de belemmering van het riempje op de koop toe nemen ;>).

Terwijl Rosanna en Guido de pups mee naar mijn huis namen gingen wij er nog eens op uit voor een mooie wandeling.

Een zeldzaam plaatje; er voer een onderzeeboot langs, richting de marine haven. Op de achtergrond de zandplaat “de Razende Bol”, waar de Helderse zeehonden bivakkeren.

De honden hadden weer de tijd van hun leven op het strand en in de duinen. Hier werd een ander ras voor haas verklaard, maar hij vond het niet echt vervelend.

Bij terugkomst lagen de pups braaf op ons te wachten, en Rosanna en Guido trakteerden ons op pannekoeken met spek en Franse confitures….. het leven is goed!

Ryan met zijn overgrootmoeder Chloe;

En dat was het verslag van de start van de laatste week van de B’tjes. Marc, heel erg bedankt voor de vele mooie foto’s die je afgelopen weekend hebt gemaakt!

Deze week bezoeken we nog een schoolklas met Marianne, en worden de pups gechipt en nog eens ontwormd. Langzaam maar zeker zoek ik hun “uitzet” bij elkaar, die met steeds meer cadeaus wordt uitgebreid. Wordt vervolgd!

Afgelopen weekend hebben we met zijn vieren knopen doorgehakt; net als bij ons vorige nest belanden de pupjes precies daar waar ze het meest gewenst zijn en daar waar zij qua karakter voor zover we het nu kunnen beoordelen het best op hun plaats zullen zijn:

Salty Sand’s Best Friend
Het groene reutje neemt a.s. zaterdag zijn intrek bij Manon en Olaf, en hun reuenroedel bestaande uit Payute, Yuma en Nisga’a. Zijn roepnaam is Bidaï, naar de Bidaï Indianstam.

Salty Sand’s Beach Comber
Het blauwe reutje blijft nog een weekje langer bij ons, maar zal dan worden opgehaald door Rosanna en Guido, en zijn leven gaan delen met een dame en heer Siamees. Zijn roepnaam is Ryan; de eerste letter R verwijst naar Robin, de geliefde whippet die hem ooit is voorgegaan in de roedel. De betekenis van Ryan is ”koning”.

Salty Sand’s Bring Me Luck
Het rode teefje gaat vanaf zaterdag bij Marianne en Arend en hun gezin wonen, niet ver bij ons vandaan. Ook zij krijgt gezelschap van een dame en heer Siamees. Haar roepnaam is Megan, wat heel toepasselijk is bij de kennelnaam, want het betekent: “parel van de zee”.

Salty Sand’s Be Jewelled
Het gele teefje blijft bij ons wonen, samen met haar moeder Hinde, oma Jewel en overgrootmoeder Chloe. Haar roepnaam wordt Hazel, als verwijzing naar haar kleur.

Morgen volgt een blog over alweer een vol maar heel gezellig druk weekend, waarin de pups natuurlijk een centrale rol speelden…..