Eerst maar beginnen met de min dan; met Jewel’s teen gaat het niet goed; de antibiotica die zij nu krijgt, krijgt de infectie niet weg. Ik heb overleg gehad met de orthopeed van het MCD in Amsterdam, die mij uitlegde dat nylon bijna niet bacterievrij is te krijgen, met als gevolg dat je bij de operatie die zij (elders) heeft gehad heel vaak dit soort complicaties ziet. Om die reden doen zij deze operatie liefst niet meer, en kiezen zij voor het spalken van zo’n teen, zodat het lichaamseigen materiaal de teenkootjes fixeert (d.m.v. woekering eigenlijk).

Een foto van een ontstoken, pijnlijke, dikke teen. Ook tussen de tenen zitten bacteriën, het is bruin verkleurd en ruikt naar stinksokken. Morgen rijd ik met Jewel naar Amsterdam, zodat er materiaal uit de teen kan worden afgenomen voor een kweekje. Na een dag of vijf is dan duidelijk welke bacterie in Jewel’s voet zit. Dit moet vervolgens worden bestreden met de juiste antibiotica. Duimen dat het niet om een resistente bacterie gaat, want er zijn voorbeelden waar géén antibiotica tegen is opgewassen. Pas als de infectie weg is kan er worden geopereerd; niet een amputatie maar het verwijderen van het nylon bandje en het fixeren van de teen door middel van een spalk. We zijn dus nog niet door de ellende heen met arme Jewel, helaas.

Beter nieuws ontving ik van Marianne over Megan; die heeft haar puppy cursus afgelopen zondag succesvol beëindigd met dit mooie certificaat! Na de zomer gaan ze verder met gedrag en gehoorzaamheid A.

En van Manon ontving ik deze schattige foto van Bidaï, die geen zin heeft om met zijn nieuwe halsband voor de camera te poseren. Hij is druk aan het puberen op dit moment; ondeugend, ondernemend, bananen in zijn oren…. koekjes van tafel stelen en met zijn neus in het bord zitten, graven in de tuin. Het klinkt mij allemaal heel herkenbaar in de oren, want ook Hazel zit in die fase. En eh eerlijk gezegd, is deze fase bij Hinde nooit meer over gegaan ;>))

  

Bidaï en Payute, die de afgelopen dagen op de hete stenen lagen te stoven in de zon!

Toen wij in Duitsland zaten heeft Bidaï tijdens een workshop kennis gemaakt met de eerste behendigheidstoestellen, en hij vloog er met plezier over- en doorheen. Daar is geen foto van, dus laat ik hieronder foto’s zien van zijn moeder Hinde, die drie jaar geleden tijdens de NWC workshop in de Betuwe kennis maakte met behendigheid, en het helemaal geweldig vond. Hinde was toen 8 maanden oud. 

Wij konden bij onze kynologenclub niet aan agility gaan doen, omdat wij de puppycursus daar niet hadden gevolgd (ik had gekozen voor een niet officiële hondenschool die ’s winters lekker droog in een manege oefende ;>). Wie weet, pakt Bidaï de draad verder op waar zijn moeder die heeft moeten laten liggen….? Manon is op dit gebied al vele jaren op wedstrijdniveau actief met haar honden, dus als iemand hem dit bij kan brengen, dan is zij het wel!

De zeedijk is hier onder handbereik, en dus komen we er iedere ochtend, nog voor het ontbijt. Hinde en Hazel kunnen daar hun grote rondes draaien, en ook de ballengooier geeft het nodige plezier.

Maar wanneer het eb is is ook het strookje strand onderaan de dijk leuk om langs te rommelen.

Overal ligt blaaswier en zeegras; en bijvoorbeeld ook zeeschuim – het witte binnenschildje van de zeekat, een inktvissensoort die in de Noordzee leeft, vaak gebruikt als bron van kalk in vogelkooitjes.

Mijn dames speuren de waterlijn af naar een andere kalkbron; dode krabben, die ze met veel gekraak naar binnen werken.

En Hazel laat geen kans onbenut om haar schouders in stinkende dingen te steken.

Op de uitkijk. Dit blijft een heerlijk plekje; vooral in de zomer krijg je er echt het vakantiegevoel.

Terwijl Ronald en Hazel ’s morgens nog wat in de caravan lagen te tutten, maakten wij ons klaar voor de regen en de showring ;>)

Leve de grijze en de groene tentjes! Als je die niet hebt, hoor je er tegenwoordig niet meer bij, lijkt het wel.

Kijk, daar zit Virginie met Dusty in haar groene…..

En Nikki en Marianne met Megan in mijn grijze….

Er werd voor aanvang van de puppy en veteranenshow een interessante ringtraining gegeven en Marianne maakte daar samen met Megan gebruik van. Megan stond bij Marianne prachtig in stand, maar sprong als een kangoeroe op haar achterpoten mee de ring door. Ja, we moeten nog wel wat oefenen, maar Megan mag ook nog wel wat puberen ;>)

Megan stond op zaterdag ingeschreven in de puppyklas (6-9 maanden) onder Magnus Hagstedt en werd 3e geplaatst. In de klas 5-7 maanden op de puppy en veteranenshow onder Russell Sykes werd ze 2e geplaatst. Hier een foto die is genomen terwijl de zon er eventjes bij was!

Gangwerk tonen – zie ook Megan’s trotse eigenaar Arend op de achtergrond ;>)

Na het plaatsen had Megan alleen nog maar oog voor haar prijzen; en dan vooral het piepende kipje met kerstmannenbaard….

Helemaal happy met de buit de ring uit!

De volgende dag stonden Megan en ik opnieuw in de ring, o.a. naast Tinne met Annemarie’s Truffel, die een mooie derde plaats wist te bezetten. De regen kwam met bakken uit de hemel. Van mooi gangwerk tonen kwam bij geen van de pups veel terecht, ze steigerden als wilde paardjes.

Keurmeester Patsy Gilmour zag Megan wel zitten en plaatste haar 1e, met hetzelfde compliment als Russel Sykes de vorige dag maakte: “she is in such a beautiful condition”. Dat compliment gaat natuurlijk rechtstreeks naar haar eigenaren Marianne en Arend. Met dank, omdat zij mij net als Elly en Hans in de gelegenheid stellen om hun Sandje te showen.

Rolf en Liesel waren ook op de show, met Jazz, de vader van Megan, Hazel, Ryan en Bidaï. Leuk ook voor Arend, die als enige van de eigenaren Jazz nog niet had ontmoet. En ook een leuke kans om Megan met haar vader te laten poseren. Het viel ons op, dat zij haar expressie voor een groot deel van haar vader heeft gekregen.

Vader en dochter doen nog even samen een rondje over het veld.

Hinde stond op zaterdag en zondag ingeschreven in een grote open klas teven (18 inschrijvingen). Ze ziet er sinds haar nest beter uit dan ooit vind ik, en dus wilde ik haar daar gewoon laten zien. Overigens zonder veel verwachting, omdat ik dacht dat deze keurmeesters allebei voor een heel ander type whippet zouden gaan.

De eerste dag kreeg Hinde wel een uitmuntend maar werd niet geplaatst. Maar zondag werd zij door Patsy Gilmour 3e geplaatst en daar was ik heel erg blij mee.

Onze brave Chloe trad op zaterdag ook nog aan, in de veteranenklas. Met haar twaalf jaar was zij de oudste ingeschreven whippet op de show. Zij stond helemaal alleen in de klas 11-13 jaar op de puppy en veteranenshow en won een mooie 1e plaatsrozet en haar flesje bubbels.

Maar op de CAC show staan alle veteranen in dezelfde klas – en dus stond Chloe in de ring met veteranen die gemiddeld 3-4 jaar jonger en nog een flink stuk kwieker waren. Toch werd ze nog 3e geplaatst door Magnus Hagstedt. Op de bovenstaande foto zien we Chloe op de grond terwijl haar keurverslag wordt gedicteerd, en haar fokker Wim zijn Gemma (Falconcrag Golden) alvast op de tafel in stand zet.

Gemma is inmiddels 9 jaar oud maar ziet er nog prima uit. Haar gangwerk mag er ook wezen.

Gemma werd op beide dagen BOB veteraan, dus ook Wim ging tevreden weer naar huis op zondag. In de nacht van zaterdag op zondag had Chloe last van diarree, en dus heb ik haar zondag haar welverdiende rust in de caravan gegund.

Gelukkig was er ook tijd voor een mooie wandeling; aan de overkant van Schloss Eicks ligt een leuk bos.

Maar ook een heerlijk veld waar de dames zich konden uitleven.

Terwijl de pups allerlei schijngevechten uitvoeren, hebben Chloe en Hinde de prioriteiten anders liggen…

Dit is wat Hazel en Megan het liefste doen, en er komt normaalgesproken geen eind aan, tenzij je ingrijpt.

Er is een duidelijk verschil in grootte tussen die twee, maar toch zijn ze aan elkaar gewaagd en kleine wendbare Megan weet Hazel bijna altijd voor te blijven.

Hinde vond het op een gegeven moment nodig om in te grijpen; maar aan Hazel heeft zij sinds enige tijd haar handen meer dan vol, dus echt stoppen kon ze het woeste spel niet ;>)

“If you cannot beat them you join them”, zeggen ze zo mooi in Engeland, en Hinde koos eieren voor haar geld door een paar rondjes mee te doen.

Ik sluit dit blogje af met nog een foto van Schloss Eicks, de camper van Guido en Rosanna, die het modderterrein proberen af te komen, en onze Chloe, die kennelijk een statement wilde maken over het bescheten weer dat we deze keer hadden. Toch was het gezellig, we doen het volgend jaar graag weer over!

Voor de complete uitslagen van deze drie shows zie deze link: http://whippetergebnisse.beeplog.de/blog.pl?blogid=158014