Niets fijner dan om half acht ’s morgens zó vanuit je bed en nog vóór het ontbijt de natuur in te gaan met de honden. Met als voornemen om na de wandeling te ontbijten en nog eens in bed te duiken. Maar van dat laatste komt eigenlijk nooit meer iets. Het is dan ook een gekke volgorde, dat geef ik toe. En ik doe dit alleen ’s zomers, omdat het dan al zo vroeg licht is.

Achter het tuincentrum ligt zo’n mooi nollengebiedje, omringd door water. Daar lopen we graag. De dames zijn op dit vroege tijdstip altijd rustig maar alert; op de uitkijk naar beweging in de natuur.

Terwijl de dames loeren, kom ik allerlei bloeiende wilde planten tegen. Alle namen die mijn vader me als kind heeft geleerd, komen moeiteloos boven drijven, en ik overhoor mezelf stiekem, zoals hij dat altijd deed bij mij. Ik heb de natuur leren kennen door zijn ogen, en daardoor lijkt hij er nu op iedere wandeling bij te zijn. Confronterend, maar tegelijkertijd ook heel dierbaar.

Een bloeiende wilde uiensoort;

En het frisse groengeel van de pastinaak; alle wilde planten vind ik mooi, maar mijn interesse geldt vooral alles dat van oudsher ook in de keuken thuishoort.

Deze rozenstruiken vind je overal in Den Helder; ze zijn niet inheems, ze komen eigenlijk uit China, maar doen het goed op onze karige duingrond. De bloemblaadjes ruiken verrukkelijk, en van de rozenbottels maakten we altijd heerljke jam. Mijn vader hielp dan mee met plukken, en zijn plukloon bestond uit een paar potten jam….. Dit jaar is er voor het eerst geen jam meer voor pa.  

Inmiddels is het geen loos getuur in de verte meer; er komt écht iets levends aan….

Het is Woes, een jonge Collie dame van net een jaar oud;

Woes speelt graag met Hazel, maar ziet haar nauwelijks boven het gras uitsteken.

Hazel draait haar rondjes om Woes heen, in gedachte met twee vingers in haar lange neus ;>)

Als het baasje van Woes op de koffie af gaat, vermaken we ons nog een tijdje met de ballenwerper. Dit grote magere windekind heeft veel energie; ze eet voor 10 maar rent het er allemaal zo weer af…..

Een van de wandelingen van het afgelopen weekend ging samen met Nikki over het strand. Dat is het mooie van Den Helder; aan de ene kant is er die groene intieme natuur en aan de andere kant het weidse deinende blauwe van de zee – een heel andere sfeer, een heel andere dynamiek.

’s Avonds troffen Hazel en Megan elkaar nog op het strand. Daarover meer, later deze week!