Dit vind je mooi of heel lelijk, iets ertussen in bestaat niet geloof ik. In augustus tikte ik twee Chinese aardewerken krukken op de kop, in een antiekzaakje in Frankrijk. Dankzij Virginie kwamen ze via Brugge en Leek uiteindelijk in mijn woonkamer terecht. Hier een Caroline van Zanten whippet op zo’n kruk. Ik vind het wel mooi staan, in de buurt van mijn bankstel!

Bidaï en zijn herenroedel vermaakte zich in het herfstbos dit weekend.

En dan vooral met Nisga’a natuurlijk ;>)

Yuma, Payute, Bidaï en Nisga’a.

Op 8 december a.s. doet Bidaï gehoorzaamheidsexamen.

Hij heeft er afgelopen week ook nog heel raar uitgezien; een reactie op een plantje buiten. Na het nemen van deze foto is zijn hele hoofd nog verder opgezwollen. Er moest een injectie aan te pas komen, daarna slonk het weer snel.

Alles is weer terug bij normaal; Bidaï en Nisga’a genieten samen van de verwarming…..

Ook is Manon zachtjes aan begonnen met het bijbrengen van de behendigheidstoestellen. De wip wordt nog tegengehouden zodat hij niet naar beneden klapt.

Lokken met het voertje tot het raakvlak. Ook de clicker werkt goed bij het aanleren van van alles.

Wachten op het raakvlak met de voetjes netjes in het gras. Bidai vindt het leuk om van alles te leren, maar soms knijpt hij ertussenuit om een paar rondjes te sjezen, bij wijze van uitlaatklep. Heel herkenbaar, dat zou Hazel precies zo doen!

 

Ook Megan zit op cursus, met Marianne en Arend;

Los volgen;

Netjes zit en af – wel met een kleedje, want dat mogen whippets ;>))

Wat haar heel goed af gaat is speuren.

Geur oppikken van de man die zich in het bos heeft verstopt;

En dan het spoor netjes uitwerken…..

En het gaat heel goed. Zo goed zelfs, dat Megan a.s. maandag als fotomodel mag fungeren wanneer een fotograaf het speurwerk komt vastleggen – want een speurende whippet, daar kijkt men toch een beetje van op. In Scandinavië echter, zijn er veel whippets die hun zweetwerklicentie hebben gehaald en op wedstrijdniveau leuk meedoen (zweetwerk = een bloedspoor uitwerken). Honden worden daar ingezet om dieren die gewond zijn geraakt in het verkeer op te sporen.

Gisteren hebben we samen gewandeld; een mistige middag, maar dat maakt de honden niets uit;

Hazel, Hinde en Megan in de “zandbak” langs het Hengstepad.

Spelen met een hele snelle dame uit Spanje;

Fijne werkweek allemaal!

Waar denk je aan, wanneer je zo’n sober bed ziet, niets aan de muur…..

Een piepklein kamertje, met alleen een hoekje om te lezen en te schrijven….

Juist, een klooster. Daar was ik enkele weken geleden voor een intensieve trainingsweek van mijn werk, in Zwitserland.

Het was een levendig klooster, waar vee wordt gehouden, bier wordt gebrouwen, wijn en kruiden verbouwd, forellen gekweekt, kaas, worst, jam etc. gemaakt en verkocht in de kloosterwinkel.

Aan het eind van iedere trainingsdag was er tijd om de omgeving buiten de kloostermuren te verkennen… maar ’s avonds gingen we gewoon verder met onze trainingen.

Die vroege avondwandelingen in het herfstbos waren verkwikkend en hadden iets magisch.

Ik was daar met 13 collega’s van over de hele wereld; hier op de foto met mijn twee vaste wandelvriendinnen, uit China en Taiwan.

Na de wandeling gauw weer het klooster in, voor het avondmaal en verdere noeste trainingsarbeid ;>)

Aan het einde van de week werd ik door mijn Zwitserse whippetvriendin Gerry (Autumn Love whippets) opgehaald uit het klooster, waar zij – heel toevallig – maar 15 km vandaan woont. Wij reden de volgende ochtend naar Tirol in Oostenrijk, om onze gezamelijke whippetvriendin Sabine (Animagi whippets) te bezoeken. Op de foto Sabine met Kiambi en Nisha, twee van haar vier whippets. Nisha (rechts) is een nestzuster van Messi van Elly (Whippetly Yours).

 

Reden van ons bezoek was niet alleen de gezelligheid, maar ook het C-nest van Sabine, dat op dat moment 7 weken oud was, de perfecte leeftijd om ze naast te knuffelen ook op tafel te zetten om ze te “keuren”. Op de foto hieronder het nest  met Kiambi – die niet hun moeder is maar hun speelvriendin. 

Grappig genoeg is het mij in de afgelopen jaren steeds gelukt om Sabine’s nesten te bezoeken, en op één na ook die van Gerry, bijna alle keren omdat ik in de buurt moest zijn voor mijn werk. Omgekeerd proberen Sabine en Gerry ook mijn nesten te bezoeken. Een keer is het niet gelukt, toen Gerry en ik tegelijkertijd een nest hadden te verzorgen, in 2008. Het is tot nu toe een bijzondere vriendschap gebleken tussen ons drieën.

Heerlijk was het weer, om tussen de puppies te duiken!

Gerry vindt een heel klein beetje troost bij één van Sabine’s pups. Sinds twee weken was één van de door haar gefokte whippetreutjes zoekgeraakt tijdens de avondwandeling in de natuur, en nog steeds niet gevonden (inmiddels is het vijf weken geleden, en nog altijd geen spoor). De eigenaren en Gerry zijn hier erg verdrietig over.

Het gaat om Fast, hier met mij op de foto toen ik Gerry’s nest bezocht in april 2010. Hij is toevallig (via de vader) een halfbroer van Annemarie’s Donna. Niet te weten wat er met hem is gebeurd, is een absolute nachtmerrie.

Een erg leuke ontmoeting had ik bij Sabine met Karin Schellner, hier op de foto met haar nieuwe pup Skye. Karin woont in Wenen, en zij is de persoon die the wereldwijd gebruikte stamboomdatabase voor whippets The Whippet Archives heeft bedacht en gecreëerd. Ik ondersteun Karin sinds jaren bij het onderhoud van de gegevens in TWA, maar wij hadden tot nu toe alleen maar contact via email.

Maar na acht dagen zonder honden en met andermans honden….. is het oost west, thuis best!

Jewel glundert omdat we weer samen zijn;

Hazel verkent de keuken weer;

Hinde en Chloe, relaxend op de bank.

Ochtendwandelingetje over de zeedijk;

Hazel heeft er een handje van om Hinde onderlangs te mangelen; ze neemt haar moeder op de nek en bijt haar ondertussen in haar voor- of achterpoten. T zal je kind maar wezen…..

Je ziet hier aan hun gezichtsuitdrukkingen dat Hazel bloedfanatiek is en Hinde het allemaal maar zozo vindt ;>)

De ganzen nakijken die zojuist zijn opgejaagd en het ruime sop hebben gekozen;

Aan het Hengstepad valt nog steeds van de herfstkleuren te genieten.

En de door de natuur gevormde “zandbak” nodigt altijd uit tot achtervolgingsspelletjes. Hinde jaagt altijd op Hazel, nooit andersom, en Hazel vindt het geweldig.

Binnenkort foto’s en nieuws over Bidaï en Megan, die goed bezig zijn op cursus, met behendigheid en spoorzoeken!