De B’tjes zijn nu zes en een halve week oud en hebben de hele woonkamer en keuken in gebruik wanneer ze wakker zijn. Het rode teefje is de grootste wildebras; een levendig slim meisje dat altijd in is voor een stoeipartij met de anderen en wanneer je haar optilt wil ze best wel even knuffelen maar ze kijkt ook stiekem al rond en bedenkt wat ze zal uithalen wanneer ze weer op de grond zal worden gezet. En als ze weer eens als een wilde in het rond sjeest wordt ze  door Hinde in haar nek gepakt en vermanend tegen de grond geduwd ;>). Mijn moeder definieert Roodje als “sloper”, omdat ze overal haar tanden in probeert te zetten ;>)).

Het gele teefje is wat kalmer dan de rode, en meer op de mensen gericht. Zo kwispelt ze sinds ze piepklein is als een gek wanneer mijn moeder of Ronald binnenkomen en doet alles om te worden opgetild. Ze observeert uitgebreid wat er allemaal om haar heen gebeurt en trekt dan ernstige rimpels in haar hoofd. Zij en Roodje gaan altijd nog een tijdje door wanneer de reutjes zich terugtrekken in de bench voor een tukkie. Geeltje probeert de nestgenoten nog steeds onder de duim te houden tijdens het stoeien, maar niemand is daar echt van onder de indruk.

Het zachtaardige blauwe reutje is – samen met de groene reu – de liefste en braafste pup in het nest. Hij houdt best van spelen, maar is minder wild en druk dan de meiden. Hij treedt niet zo vaak op de voorgrond en kijkt met zijn mooie ogen bij nieuwe dingen eerst even de kat uit de boom. Wat kan ik verder nog zeggen, hij is een lekker hondje en whippetreutjes zijn gewoon leuk, dat zeggen alle fokkers……

De groene reu is heel zelfverzekerd; en ook al speelt hij graag, hij gedraagt zich ten opzichte van de anderen soms al als een volwassen hond. Is van weinig onder de indruk; wanneer er om de pups heen wordt gestofzuigd kijken de anderen toch een beetje stilletjes alles aan, terwijl Groentje de bench uit loopt om even een plas te doen op de bak. Hij observeert alles rustig en kijkt graag TV, liggend op het vloerkleed terwijl de rest in op de bank in de schapenvacht ligt te slapen. 

 

Wanneer de B’tjes wakker worden worden we tegenwoordig getrakteerd op een krijsconcert en pogingen tot uitbraak.

Natuurlijk kun je je kostelijk vermaken in en op je kartonnen kasteeltje;

Maar keten op het vloerkleed is natuurlijk veel leuker. De pups zijn direct na hun vrijlating stil en tevreden, en spelen dat het een lieve lust is.

Groentje maakt contact met zijn overgrootmoeder Chloe.

Chloe met haar vier achterkleinkinderen, die het vooralsnog uit hun hoofd laten om de volwassen whippets lastig te vallen met hun naaldscherpe tandjes.

Jewel met kleindochter Geeltje op haar rug.

We hadden dit weekend Sabine en Andi van Animagi whippets uit Oostenrijk te gast, om de pups te zien, maar ook om gezellig bij te kletsen – en te wandelen.

De dijk en het strand waren zaterdag prachtig en sprookjesachtig.

Skandinavische plaatjes kregen we te zien op het strand…. hier bevroren zoet water dat uit de dijk het strand op stroomt en is bevroren in vreemde patronen.

Chloe staat hier te kijken naar de duinen, waar Jewel en Hinde weer eens zijn verdwenen. Die twee weten het precies wanneer ik mijn aandacht meer bij mijn gasten heb, dan vertrekken ze zodra het kan op jacht.

Een mooi plaatje van het enorme veld ijsschotsen dat op zee drijft, genomen vanaf de duintop waarvandaan ik de dames probeerde terug te vinden ;>)

Elly en Maestro en Mozart liepen gezellig mee;

Eenmaal thuis was het weer een dolle boel met de pups over de vloer, onder het wakend oog van Hinde.

We aten gebakken slibtongetjes met rijst en boter en basterdsuiker. Ik had er een paar over en bakte ze voor de volwassen honden….. toen ik hun bakje voor ze neerzette stormden de pups erop af, om mee te smullen van de vis met rijst. Dus, nog maar een paar visjes gebakken voor de kleine dames en heren ;>))

Roodje had graag een hapje willen delen maar viel in slaap op het dienblad van Sabine….

De rest van de avond hebben we samen naar de pups gekeken, en geprobeerd om wat nieuwe standfoto’s van ze te maken, met wisselend succes. Hier staat Groentje op de bar;

En hier Geeltje. Die van de anderen waren iets minder goed gelukt, die moeten we nog eens opnieuw proberen.

Zondag was een spannende dag; toen maakten de pups kennis met Suzie, de Siamese poes van Rosanna en Guido.

Suzie patrouilleerde voor de puppybench langs en de pups bleven angstvallig zitten waar ze zaten ;>)

Ze hielden zich opvallend rustig wanneer ze in de buurt van poes kwamen en keken netjes van haar weg….

Zij en Suzie vlogen elkaar niet echt van geluk in de armen, maar de “contactmiddag” kan toch geslaagd worden genoemd. En één van de reutjes heeft zonder het te weten kennis gemaakt met een toekomstige huisgenote…… maar of het groen is of blauw, dat weten we nog niet.

Erg lief; Manon en Olaf lieten maandag deze vilten speeltjes achter, met persoonlijke boodschap voor de a.s. eigenaren van ieder B’tje. Ze gaan met verpakking en al mee met de pups, ik vind het wel een mooi symbool: een gloednieuw speeltje om mee te nemen in het nieuwe leven. Uiteraard krijgen de pups daarnaast als zij uitvliegen ook van alles mee waar de nestgeur aan zit.

Wordt vervolgd!

Afgelopen week was ik aan het werk in Barcelona, en Virginie had speciaal voor ons een week vrij genomen – ze was samen met Hinde’s nestzus Dune vanuit Brugge naar Den Helder gekomen om voor de hondjes te zorgen.

Da’s niet alleen maar genieten van lieve puppengezichtjes op de bank (foto van Marianne); er moest worden gevoerd, gewandeld met de volwassen honden, de puppen moesten oefenen met lopen aan het riempje en af en toe in stand staan, de CD met enge geluiden werd afgespeeld, bezoek werd ontvangen, én

er moest nogal vaak worden schoongemaakt; vooral in de woonkamer, want de pups zijn weliswaar zindelijk op hun bak, maar als ze buiten hun puppyren zijn is het een ander verhaal.

Dune wil het eigenlijk niet, maar ze moet eraan geloven; het blauwe reutje is doorgedrongen tot haar ligplek ;>)

Nikki was er nog, tot maandagmorgen;

De kleintjes bedienen zich zoals de groten….

Maandagmiddag kwamen Manon en Olaf, voor het eerste autoritje van de B’tjes, met Virginie achter het stuur en als fotograaf. Manon houdt hier het groene reutje vast.

De pups waren dik ingepakt en gedroegen zich voorbeeldig; Olaf met het blauwe reutje.

Tijdens de maaltijd maakten de B’tjes kennis met de honden van Manon en Olaf; dit om te leren dat honden er niet altijd als whippets uitzien ;>). Beide partijen waren niet onder de indruk van elkaar, dus dat ging prima!

Donderdag opnieuw een autoritje, ditmaal met Marianne, hier met het gele teefje;

En met Elly – hier met het rode teefje.

De volwassen dames wachtten het thuis op de bank rustig af. Eindelijk stilte….

Donderdagavond kwam ik thuis uit Barcelona en vrijdagmorgen vroeg maakten de pups opnieuw een ritje met de auto; naar de dierenarts voor hun eerste inenting.

Voor de dierenarts zijn dit de leukere onderdelen van de werkdag ;>)

Voor de pups niet ;>). Maar ze werden helemaal gaaf en gezond bevonden, en ingeënt, en daar ging het om.

Ans en Virginie stoppen alles weer in de mand, waarna we nog wat boodschappen gingen doen met een stel heel relaxte pups in de auto.

Terug op de veilige bank thuis ;>)

Virginie, heel erg bedankt voor jouw fijne hulp de afgelopen week!

Reutje groen; hij stond vandaag als een huis.

Reutje blauw; werkte vandaag een beetje tegen ;>))

Teefje rood; houdt er niet echt van om gemanipuleerd te worden ;>))

Teefje geel; ondergaat het allemaal soeverein.

Niet alleen uiterlijk maar ook qua karakter zijn er verschillen tussen de B’tjes; de groene reu nog altijd steady en ondernemend; de blauwe rustiger en meer ingetogen. het rode teefje een kleine lieve wildebras met een eigen agenda; het gele teefje rustig en tamelijk dominant. Juist die verschillen in karakter maken het kiezen wie er bij wie gaat wonen nét iets minder evident, want het gaat soms niet alleen maar over uiterlijk; de B’tjes moeten vooral een gelukkkig leven tegemoet gaan! De pups hebben nu buiten de puppyren meer interactie met hun moeder, oma en overgrootmoeder, en ook die onderlinge verhoudingen zijn belangrijk om kritisch naar te kijken. Gelukkig hebben we nog enkele weken de tijd om te kiezen. Tegen die tijd moet ik ook de rust vinden om voor wat betreft mijn eigen keus eens goed naar zowel mijn ogen als mijn hart te luisteren ;>)

Deze week ben ik in Barcelona maar het fort wordt goed bewaakt. De socialisatie gaat dus gewoon door: de B’tjes gaan met Virginie, Manon en Olaf hun eerste korte autoritje maken, dik ingepakt tegen de schouder van hun begeleiders zodat ze rond kunnen kijken; ze gaan verder oefenen in het draven met een halsbandje om en aan de riem (zodat we het gangwerk een beetje knap kunnen beoordelen volgende week); de CD met vuurwerk-, onweer- en andere geluiden gaat dagelijks voor ze aan en ze gaan de harige honden van Manon en Olaf ontmoeten. Vrijdag worden ze ingeënt en onderzocht, en a.s. weekend gaan zij de Siamezen van Rosanna en Guido nader leren kennen. In de week daarna gaan we een schoolklas bezoeken bij een vriendin van Marianne en we gaan heel even de collega’s op de zaak gedag zeggen. Een heel druk programma dus, maar die laatste weken zijn voor de socialisatie de allerbelangrijkste! 

Nu Nikki er is en het aan Virginie kan laten zien verzorgen zij samen vanavond (zondag) een live stream chat sessie vanaf 20.00 uur!

Ik ga de B’tjes deze week missen, dat weet ik nu al!