Een week oud zijn de B-tjes, en drie van de vier hebben hun gewicht verdubbeld. Het rode teefje is morgen ook zo ver. Normaalgesproken staan daar 10 dagen voor, en sommigen vragen zich misschien terecht af of Hinde soms niet melk maar slagroom produceert…

Hinde doet het allemaal perfect. Ze is een heel relaxte moeder, en raakt niet van slag wanneer er mensen binnen komen die ze niet kent. Toen zij vier dagen oud waren zijn de voorklauwtjes van de pups verwijderd. Dat wordt in Nederland nog steeds gedaan bij de meeste whippets, in verband met het gevaar dat zij op oudere leeftijd in volle vaart met het nageltje van hun klauwtje ergens achter blijven haken. Op deze jonge leeftijd voelen de pups er weinig van, ze geven nauwelijks een kik wanneer het gebeurt, dus heb ik er geen problemen mee. En dat wil wel iets zeggen, want ik ben normaalgesproken behoorlijk tuttig met mijn honden. Uiteraard nam Nikki Hinde mee voor een rondje over de dijk tijdens het hele gebeuren! 

Deze week was ook “home coming day” voor Jewel en Chloe, respectievelijk oma en overgrootmoeder van het nest. Om Hinde de nodige rust te gunnen met haar viertal, hebben we een puppyhek om de werpkist en matras gebouwd (bedankt Katja voor de tip ;>)).

Het bleek al ras, dat Jewel en Chloe maar één doel voor ogen hadden: doordringen tot die kist, waaruit verrukkelijke pupgeurtjes opstegen. De hele nacht hebben ze het geprobeerd….. erg onrustig allemaal en slecht voor de nachtrust.

Toen ik de volgende ochtend beneden kwam na het douchen, trof ik dit aan in de werpkist: een relaxte moederhond, plus een glunderende oma die haar kleinkinderen op de een of andere manier had weten te bereiken…..

Hinde vond dat Jewel het wel aardig deed ;>))

Terwijl de kleintjes bij Hinde dronken, zorgde Jewel met een blij gezicht voor hun – minstens zo belangrijke – achterkant.

Wat Jewel betrof had het altijd zo mogen blijven, maar toen de pups vergeefse pogingen gingen doen om bij haar melk te vinden, heb ik besloten dat we Hinde nog maar een paar dagen quality tijd met haar pups moesten gunnen. Maar dit weekend zijn we wel weer allemaal samen……

Hinde’s buik begint een beetje gehavend te raken; soms grijpen de pups maar wat, een tepel, of een stuk vel net ernaast, en maken er dan zuigzoentjes op.

Hinde doet net of ze niets voelt, maar als ik het zo bekijk heb ik plaatsvervangend last…… Dit weekend zullen we ook voor het eerst de piepkleine weerhaakjes van de nagels van de pups afknippen, want die kunnen behoorlijke krassen geven op Hinde’s gevoelige buik.

Dan was er ook nog een tepel, één van de voorste en dus wat minder prominent dan de achterste, die rondom harde schijven begon te vertonen, doordat de pups de melk er niet uit dronken. Dat geeft gevaar op ontsteking, wat in deze situatie niet echt wenselijk is. Maar gelukkig…. met veel geduld heeft Nikki de tepel regelmatig gemolken, er af en toe een van de grootste pups aangelegd, en het weefsel rondom gemasseerd, waardoor het weer soepel werd.

Bedankt voor alle hulp deze week Nikki!

Ik ben eruit, de namen zijn bekend en gaan deze week op de post naar de Raad van Beheer. En dan maar hopen dat de chipper net als vorige keer bereid is om pas na onze pupkeuze te komen chippen – want op dat moment worden de namen aan de individuele pups verbonden.

DE JONGENS – Foto’s en namen in willekeurige volgorde

Salty Sand’s Best Friend
Deze naam werd bij mij aangedragen door zijn aanstaande eigenaren. Hij ligt zo voor de hand, dat ik hem zelf nooit zou hebben gevonden, maar wel heel mooi! De reu die deze naam krijgt gaat ongetwijfeld zijn naam eer aandoen in de roedel waarin hij zal worden opgenomen, waarvan er één ook al “Best Friend” heet, maar dan in de taal van de Lakota Indianen. Zijn roepnaam wordt Bidaï, hij wordt vernoemd naar de Bidaï Indianstam.

Salty Sand’s Beach Comber
Ik ben in Den Helder geboren en ben daarmee een rasechte “Jutter”. Zo noemen de Heldernaren zich, naar het strandjutten dat vroeger uit pure armoede langs de kust is ontstaan. Het is illegaal; net zo illegaal als je whippet laten jagen in de duinen. Salty Sand’s en beach combers horen daarom bij elkaar als de sterren bij de maan, en dus mòest een van de reuen wel zo gaan heten. Zijn roepnaam zal Ryan zijn; de eerste letter R verwijst naar Robin, de geliefde whippet die hem ooit is voorgegaan in de roedel. De betekenis van Ryan is “koning”.  

DE MEISJES – foto’s en namen in willekeurige volgorde

Salty Sand’s Be Jewelled
In het A-nest ben ik begonnen met het vernoemen van Hinde naar haar oma, die de roepnaam Chloe draagt: “Salty Sand’s Aubade for Chloe”. Logisch dat Hinde’s dochter nu wordt vernoemd naar haar oma Jewel. Het is een logica die ik zelf leuk vind, maar die bij de dierenarts nog wel eens verwarring oplevert bij het invullen van officiële documenten. Geeft niets, het is een kwestie van goed wakker blijven! Haar roepnaam wordt Hazel, als verwijzing naar haar kleur.

Salty Sand’s Bring Me Luck
Bring Me Luck is een naam met een B die tot mijn verbazing totaal niet voorkomt in The Whippet Archives, terwijl daar toch bijna 132.000 whippetstambomen in staan, van whippets die in de afgelopen 120 jaar zijn gefokt. Dit meisje zal de eerste zijn, en ik hoop dat zij haar nieuwe eigenaren het whippetgeluk brengt waar zij al geruime tijd naar toe leven. Haar roepnaam wordt Megan, wat heel toepasselijk is bij de kennelnaam, want het betekent: “parel van de zee”.