06 dinsdag mei 2014
Oma Hinde – Salty Sand’s Aubade For Chloe (2008)
Dochter Megan – Salty Sand’s Bring Me Luck (2011)
Kleindochter Aprille – Salty Sand’s Cherished by Hinde (2014). Aprille draagt hier haar moeder’s puppybandje ;>).
Geplaatst door Monique | Filed under Nieuws, Salty Sand's C-nest april 2014
02 vrijdag mei 2014
Mijn oude prinses, onze altijd vrolijke Chloe viert zaterdag 3 mei haar 14e verjaardag!
Even terug in de tijd….. Chloe een week oud, met haar moeder Cleo. Na meer dan anderhalf jaar wachten en rouwen om mijn Griekse meisje Rhody werd mijn gouden hondje geboren bij Wim en Jos: Of Summer’s Joy Georgy Girl ofwel “Chloe”.
Elf weken oud, toen pas kon Wim de knoop doorhakken welk teefje hij zelf ging houden ;>). En in juli 2000 zat ik dan eindelijk met mijn langverwachte whippetpupje op het strand.
Een vrolijke en pittige pup, die zichzelf prima kon vermaken met wat speeltjes in haar mandje. En echt geen slopertje… al die speeltjes van toen liggen nog steeds in de speelgoedmand van de honden. Ze werd mijn ongecompliceerde maatje en voegde zich naadloos in mijn toen heel drukke leven; ik combineerde fulltime werk met een deeltijdstudie die vijf jaar zou duren. De zorg voor Chloe deelde ik met mijn moeder en mijn broer Ronald, die een paar maanden later zelf whippetpupje Isis kochten.
Mee kamperen op de Lage Vuursche; vanaf het begin is zij een perfecte reisgenoot geweest….. gemakkelijk, zindelijk, flexibel.
Chloe is de enige van mijn vier dames die de eerste bijna vier jaren van haar leven mijn enige whippet was.
Wim vond haar mooi ontwikkelen (dat klonk meer als: “arggh, ik heb de verkeerde gehouden”), waardoor ik haar maar ben gaan showen. Ze was wel een beetje dwars in de show ring, en de eerste twee jaar was het een beetje voor spek en bonen dat we meededen, terwijl haar nestzus Julia (Of Summer’s Joy Geoleah, die was dus toch niet zo verkeerd maar dat dacht ik al ;>) in no time Nederlandse kampioen werd.
Maar dankzij wat doorzetten en Wim’s coaching werd 2003 helemaal ons jaar; Chloe werd beste teef op de NWC kampioensclubmatch, beste van het ras op de Belgische clubmatch, beste van het ras op de hondententoonstelling in Arnhem……
Begin 2004 kreeg zij haar nestje van Ch. Silkstone Secret Gold, de reu waarmee zij op de NWC kampioensclubmatch 2003 op het podium stond en die toen beste van het ras werd. Vijf effen pupjes plus een bontje…. dat klinkt bekend in de oren. Alleen waren het toen vijf teefjes en een reutje, terwijl achter kleindochter Megan afgelopen maand precies andersom heeft liggen.
Maar het leven draaide niet in eerste instantie om showen en fokken; het ging vooral over lekker buiten en op de bank relaxen.
Het stille strand van Den Helder;
Op de zeedijk;
In het Amsterdamse bos;
Lummelen op de bank met de jongere generaties in haar kielzog;
Toen Chloe veteraan werd met 8 jaar had de Raad van Beheer net het Veteranenkampioenschap in het leven geroepen. Daarvoor moest ze drie keer de veteranenklas winnen met een uitmuntend. Dat veteranenkampioenschap levert ook een volle CAC op, en die had Chloe nog nodig om Nederlands showkampioen te worden, dus we gingen ervoor.
2009 werd ook een van Chloe’s beste showjaren ; ze werd diverse malen beste veteraanteef op de hondententoonstellingen en op de NWC jongehonden en veteranendag. Voor haar derde veteranenpunt had ik haar ingeschreven voor de Windhondenshow in Sevenum, onder de onlangs overleden keurmeester mevrouw Stuifbergen. Zij maakte Chloe niet alleen beste veteraan maar ook beste teef, en dat op de leeftijd van 9 jaar….. die dag konden we de titels Veteranenkampioen en Nederlands kampioen aan haar naam toevoegen. Aan het eind van die dag werd ze als klap op de vuurpijl ook nog Best In Show veteraan, van alle windhondenrassen.
Sindsdien showde ik haar alleen nog op de NWC jongehonden en veteranendag, waar ze enkele jaren achtereen beste veteraanteef of beste veteraan is geworden.
Toen Chloe 11 was sloeg het noodloot toe; zij ging op Texel achter een haas aan en sloeg daarbij over de kop in een greppel. Haar schouder ging uit de kom en ze moest daar in Amsterdam aan worden geopereerd. Een maand in het gips….
Er volgde een maandenlange periode van fysio- en hydrotherapie;
Het streven was om haar vier maanden na de operatie mee op wandelvakantie in de bergen van Zwitserland te nemen en dat is gelukt, hier en daar met af en toe een extra handje hulp ;>). Twee maanden na deze vakantie werd ze op de leeftijd van 11 1/2 nog beste veteraan op de NWC JHV dag.
Afgelopen februari heb ik haar voor een laatste keer geshowd op de NWC JHV dag 2014. De keurmeester zei me dat Chloe haar kwaliteiten nog altijd niet verloochende. En kijk, op de achtergrond heeft ze zelfs nog wat mannelijke bewonderaars ;>)
Bedelen bedelen bedelen…. waar is zo’n Engelse keurmeester anders goed voor ;>)
Maar eerlijk is eerlijk; zo stierlijk vervelend als ze shows als jonge hond vond, zo lollig vond ze het de afgelopen jaren;
Chloe associeert shows namelijk vooral met een blij weerzien met haar fokker Wim Wiersma, met beloninkjes en met helemaal alleen met het vrouwtje kunnen zijn. Het kan natuurlijk slechter ;>)
Vorige maand zag Chloe haar nestbroer Deejay terug; Tosy en Cris kwamen langs op de camping en samen maakten we een mooie wandeling. En ook nestzus Julia ziet ze regelmatig, wanneer we bij Wim en Jos zijn.
Deze foto is van vorige week; Chloe is levenslustig en ook nog steeds de roedelleider. Ze ziet en hoort nog prima. Maar ze is wel de laatste tijd wat onstabiel als ze zich uitschudt en zwakker in de achterhand bij het lopen; ik heb het donkerbruine vermoeden dat zij een paar dagen na Jewel’s overlijden een tia heeft gekregen. Ze is van de trap getuimeld, gelukkig niets beschadigd, maar haar linkerzijde functioneert minder goed dan de rechterzijde sinds dat moment. Ook glijden haar achterpootjes wel eens onder haar weg op gladde oppervlakten en krassen haar nagels wel eens op straat. Verder hijgt ze wel wat als ze buiten in de volle zon loopt. Ze heeft sinds vijf jaar een hartruis (waar ze Vasotop voor krijgt) en ze is ook op nierbrokjes en combinatie met vers vlees, groenten en fosforremmers. Haar beste momenten buiten zijn daardoor ’s morgens en aan het eind van de middag en avond, bij gemiddelde temperaturen; dan draaft ze pittig mee en kan ik gewoon met ferme pas wandelen, en af en toe snuffelt ze wat en komt dan in galop weer bij ons. Ook gaat ze nog in galop de schuine zeedijk op en vorige week was ze zelfs achter iets aan aan het jagen in het donker. En nog altijd wil ze zelf de auto in springen, Eten en drinken slaat ze natuurlijk nooit af.
Voor 14 jaar is het natuurlijk zo gek nog niet…… maar laat ik mijn hoofd maar niet in het zand steken; whippets worden gemiddeld 13 jaar oud en op deze leeftijd is zij natuurlijk wel een hondje van de dag. Daarom gaat momenteel toch wel iets meer dan 1/3 van mijn aandacht naar haar toe, en iedere dag die ze mij nog wil geven, daar ben ik haar ziels dankbaar voor!
30 woensdag apr 2014
Steeds weer kijken we terug naar de blogs van Hinde’s nest, om een beetje te vergelijken hoe het met de C-tjes gaat en wanneer we ook al alweer wat met de pupjes deden. Ja, en dan kijken we vol interesse naar Aprille, die hopelijk ooit de moeder van een volgend Salty Sand’s nest zal zijn. Toevallig heb ik foto’s van drie generaties op de leeftijd van 23-24 dagen, want bij Jewel’s nest in 2008 ben ik begonnen met de wekelijkse portretfoto’s.
Oma Salty Sand’s Aubade for Chloe “Hinde”
Dochter Salty Sand’s Bring me Luck “Megan”.
Kleindochter Salty Sand’s Cherished by Hinde “Aprille”
Zoek de verschillen en de gelijkenissen…. Qua kleur is dat een beetje lastig, omdat het licht en de achtergrond steeds verschilden. Aprille lijkt in werkelijkheid lichter en blauwer van kleur dan haar moeder Megan. Maar ook de kleur gaat in de komende weken verder veranderen. Ik zal vanaf nu wekelijks de portretjes van de drie generaties laten zien.
Geplaatst door Monique | Filed under Salty Sand's C-nest april 2014
29 dinsdag apr 2014
De C-tjes zijn vandaag 23 dagen oud, tijd weer voor portretjes en karakterschetsen, in volgorde van de geboorte:
Aprille, het enige teefje in het nest. Ze lijkt veel op haar moeder, zowel qua kleur als qua karakter. Ondernemend, gemakkelijk, zachtaardig en heel relaxed. Lanceert zich met een sprong en ziet wel waar ze neerkomt, net als Megan destijds. De pups met een vergelijkbare energie zoeken elkaar vaak op om te slapen; Aprille ligt vaak bij het reutje met het lichtblauwe bandje.
Het reutje met het donkerblauwe bandje; een ondernemend en pittig hondje met een dromerige blik. Qua energie zit hij in de middenmoot; rustiger dan bontje en Reefy maar drukker dan Witje, Lichtblauw en Aprille. Hij kruipt graag bovenop zijn nestgenoten om te slapen.
Het bonte reutje; een vocaal druktemakertje dat in het nest haantje de voorste is, samen met Reefy. Maar bij mensen is hij als was in hun handen…. een echte knuffelkont die iedereen om zijn figuurlijke vingers windt.
Het reutje met het lichtblauwe bandje; een zachtaardig hondje dat wel z’n mannetje staat in de groep, maar op een heel ontspannen manier. Hij was de eerste die zijn oogjes open deed, en is een hondje dat zich niet zo maar overal op stort; hij moest even wennen aan het vlees en de pap bijvoorbeeld.
Het reutje met het witte bandje; een rustig en heel zachtaardig knuffelhondje. De kleinste van het nest bovendien, maar hij zorgt ongemerkt prima voor zichzelf. Zonder er echt voor te knokken werkt hij zich overal tussendoor naar de beste tepel toe, helemaal achteraan. Hij was de eerste die keurig zijn plasje en poepje deed op de bak die sinds een paar dagen in de ren staat.
Kleine Reefy; hij is kwa kleur in ieder geval het evenbeeld van zijn vader Reef, maar mogelijk valt hij iets forser uit, want hij is de zwaarste van het nest. Een vrolijk en heel speels hondje, vaak de gangmaker in het nest. Hij was de eerste die echt op vier pootjes ging lopen.
Op deze foto lijken de pups echt enorm; nu zijn het flinke dikkerds, maar hier ziet het er wat bedrieglijk uit.
Megan gaat op dit moment niet altijd meer van harte de werpkist in; de pups hebben hun tandjes en vallen als wolven op haar aan om te drinken. Ze trekt dus niet altijd een even gelukkig gezicht tijdens het zogen.
Heel vaak blijft Megan gewoon maar staan, en dan drinken de C-tjes zittend op hun kontje.
Leuker vindt Megan het wanneer haar kinderen worden bijgevoerd; want dan probeert ze hen te bestelen.
We zijn afgelopen vrijdag (dag 19) begonnen met hen balletjes van soepballetjesformaat rauw vlees te voeren. Iets heel nieuws voor ze maar het ging er prima in en smaakte duidelijk naar meer. Ondertussen krijgen ze twee keer per dag pap van puppymelk met rijstebloem en twee keer per dag rauw vlees. Eerst was het rundertartaar, en na een dag of vier Pett vlees van lam, eend en rund, heel fijn gemalen speciaal voor puppy’s.
Verder wordt er veel geslapen en getut;
Bont en blauw ;>))
En er wordt gespeeld; met zacht speelgoed en met elkaar. Bontje en Reefy zijn de twee gangmakers van de zes.
De rest haakt lekker aan;
En ook Megan wordt in hun spel betrokken;
De speeltjes worden al lekker in het rond gesleept…..
Maar het liefst zoeken ze de interactie met elkaar op;
Om al snel weer in een hele diepe slaap te vallen.
Aprille met haar moeder.
Ondertussen heeft Marianne leren halsbandjes gemaakt voor de pups; zwarte voor de jongens en een gebroken witte voor het meisje. Versierd met een metalen kluifje of pootafdrukje en met een engeltje in de kleur van hun bandje. Bontje heeft een groen engeltje gekregen en Reefy een oranje engeltje. Het zal niet eens zo lang meer duren voor we ze bij hen om kunnen doen. Nog een paar weekjes geduld ;>)
De puppyren staat, met daarin een plastic hondenmand en houten kattenbakkorrels. Na het slapen en eten worden de C-tjes erop gezet om hun behoefte te doen, en dat werkt prima. We zullen er komende week eens een fotootje van maken!
Afgelopen weekend was ik met Wim mee naar Frankrijk om Reef, de vader van de C-tjes te showen. Een leuke gelegenheid om Reef nog weer beter te leren kennen. Hij woont normaalgesproken bij Cobus en Maria, samen met Dante, de Of Summer’s Joy zoon van Maestro (Salty Sand’s Anthem of Atlantis).
We waren in Picardie, het land van de glooiende heuvels, momenteel geel van het koolzaad. Dramatische luchten erboven, het heeft zeker zijn charme.
En natuurlijk het departement van de Picardische herdershond. Die zijn toch een partij leuk……
Ik heb echt genoten van dit spul in de ring.
Reef stond in de open klas reuen, die hij won. Vervolgens kreeg hij het CAC. Maar het CACIB ging naar Roccobarocco’s Fivestar uit de kampioensklas en het reserve CACIB naar Reef. Dat was jammer voor ons, maar we wisten sowieso niet goed wat te verwachten onder deze Franse keurmeester, die een ander bleek te zin dan de heer Dupas, waaronder de whippets eigenlijk waren ingeschreven.
Voor Reef zelf maakte het allemaal niet zo uit; de baguette met saucisson en cornichons van Wim vond hij belangrijker dan het CACIB ;>)
Buiten maakten we nog een mooie standfoto van Reef. Dat was wel weer prettig op deze show; je kon echt lekker ruim om het tentoonstellingsgebouw lopen.
Amiens is de hoofdstad van Picardie en heeft charmante uitzichten in de binnenstad;
Beroemd is de kathedraal van Amiens; de grootste gotische kathedraal in Europa;
Achter de kathedraal een aardige tuin;
Wim en Reef, ze hebben het fijn wanneer ze samen onderweg zijn. Reef slaapt dan op bed en ligt gezellig in zijn mandje bij onze tafel in het restaurant. Een voorbeeldige reisgenoot!
Geplaatst door Monique | Filed under Salty Sand's C-nest april 2014
SALTY SAND'S WHIPPETS 