Afgelopen weekend zijn de dames goed aan hun trekken gekomen. Zaterdag maakten ze het Hengstenpad onveilig, en ook Marianne en Megan waren van de partij.

Marianne bij de paarse heide;

Het Hengstenpad is het hele jaar door een mooie wandelplek, vooral wanneer de hei begint te bloeien en de lijsterbes al haar bessen heeft.

In de zandbak krijgen de pubers gezelschap van hun moeder;

Megan vliegt het duintje weer op, met Hazel en Hinde achter zich aan;

Ze blijft de anderen moeiteloos voor, met haar kleine lijfje ;>)

In het bos gingen ze door, maar daar staken we een stokje voor, het ging veel te roekeloos, met z’n drieën tussen de bomen door.

Aan de rand van het bosmeertje zaten deze twee roodwangschildpadden te zonnebaden. Het zijn losgelaten huisdieren die geweldig gedijen in de natuur – ondanks de toch stevige winters in de afgelopen jaren. Ze groeien als kool!

Op de terugweg krijgen Hazel en Megan er een maatje bij; een kruising husky/malamute.

Who is afraid of the big bad wolf, big bad wolf….. zo ging dat liedje toch, van de vier kleine biggetjes?

Hinde niet, in ieder geval, die windt zo’n reu om haar pink ;>)

Op zondag staken we over naar Texel, waar Manon en Olaf met hun roedel op vakantie waren.

Broer Bidaï en zus Hazel;

Heide en bos; staatsbossen en de bollenkamer.

Ook hier stond de hei mooi te wezen;

Dit was een mooi duinpad, aangelegd door het simpelweg te maaien.

Bidaï is gek op Hazel, maar heeft volgens mij niet meer door dat ze nestgenoten zijn.

Even een rustig moment…..

Meestentijds ging het er zo aan toe!

En daarna de tong op de schoenen….

Bidaï’s lieve hoofd. Hij heeft veel van zijn moeder Hinde, maar ook van zijn oma Jewel.

Familiefoto: Chloe (12), dochter Jewel (8), kleindochter Hinde (4), achterkleinkinderen Hazel en Bidaï (8 maanden).

Groepsfoto met Olaf en Manon, en hun Yuma, Payute, Nisga’a, Bidaï & mijn dames.

Zus en broer.

Texel is mooi! En de honden mogen nu weer los, tot 1 mei.

Woensdagavond ben ik nog met Hinde en Hazel naar coursingtraining geweest in Spaarnewoude; Hinde vond het weer geweldig en ook Hazel werd opgezweept door de felheid van haar moeder; ze liep voor het eerst, en in verband met haar leeftijd een half parcours.

Megan logeert hier momenteel en dat komt goed uit; morgen (zaterdag) ben ik met Elly en Hinde, Maestro en Megan naar de show in Alkmaar.

Gisteren hadden Ronald en ik afgesproken met Olaf en Manon en hun honden Yuma, Nisga’a en Payute, en Virginie met Dune, om een ANWB losloopwandeling te testen voor de Nederlandse Whippet Club. Het weer was fris maar zonnig; kortom typisch regiowandeling weer ;>)

540 hectare stuifzand, heide en dennenbomen; zo ver het oog reikt….

Met daaromheen een prachtig stuk bos, waar het al merkbaar herfst is ;>)

Nog wat restanten van het natte weer van de afgelopen week – Yuma dook er direct in!

Lekkerrrr, vindt ook Payute ;>)

Hinde trekt een sprintje met Nisga’a en een kleverige Sheltie, die niet met ons mee was maar zich spontaan bij ons aansloot (met een ongeïnteresseerd baasje in zijn kielzog).

Het eerste dat Jewel en Hinde natuurlijk deden, toen ik ze los maakte in dit gebied, was ‘m smeren over de vlakte en uit beeld verdwijnen voor een minuut of vijf. Ik bleef af en toe fluiten zodat ze zich konden oriënteren op onze groep, en gelukkig verschenen ze weer redelijk snel. Daarna heb ik ze om de beurt aan de riem gehouden – in je eentje is jagen iets minder spannend voor de dames!

Zonder haar moeder blijft Hinde wel goed bij de groep; dan blijft het bij wat turen over de vlakte, of er echt niets te vangen valt….

We wisselden stukjes bos af met uitstapjes over de open vlakte…. dit is een heerlijk overzichtelijk gebied om te wandelen!

Jewel en Chloe; struinen door de duinen…..

Na een kilometer of 6 struinen zijn we bijna terug bij de parkeerplaats aan de Foekenlaan in Soest…. als afsluiter nemen we een drankje, cake met slagroom en aardbeien en een tosti op het terras van de uitspanning die daar staat. Dit is een prima wandelgebied – en dus staat het bij dezen op de lijst voor een NWC regiowandeling, waarschijnlijk in oktober 2012! Met dank aan Olaf en Manon voor het idee en de begeleiding.