Marianne maakte deze foto gisteren van Aprille, op haar 60e zwangerschapsdag. De volgende nacht was Aprille erg onrustig, en om 09.10 werd ik gebeld omdat zij begon te hijgen en opeens persweeën had.

Aprille had besloten om haar pups op dag 61 ter wereld te brengen, net als haar moeder Megan drie jaar geleden. En a.s. oma Megan was vandaag zeer begaan met haar kind en het geboorteproces….

Ik liet snel mijn honden uit en bracht ze naar mijn moeder, waarna ik (een beetje te hard) richting Ewijcksluis reed om vooral niets te missen. Om 10.00 uur kwam ik aan en al snel werd er een vruchtblaas zichtbaar.

Het eerste pupje dat werd geboren is een beige meisje van 286 gram. Een pootje zat naar boven gevouwen en een pootje naar onderen.

Maar het verliep heel soepel, wanneer je bedenkt dat zij de weg moest banen voor de rest. Ze gleed om 10.20 uur naar buiten en kreeg haar rode bandje om.

Al na vijf minuten diende nummer twee zich aan: een beige reutje met een witte bles, ook 286 gram. Hij kreeg het blauwe bandje om. Tien minuten later volgde nog een effen beige teefje van 282 gram; zij kreeg het lila bandje om.

Vijfentwintig minuten later volgde het eerste bonte teefje.

Met haar 228 gram een lichtgewichtje vergeleken bij de eerste drie, maar zo ontzettend levendig! Zij draagt nu het turquoise bandje.

Tussendoor was er even pauze voor Aprille; tijd voor gekookte kip in bouillon, en later nog wat vla met wat druivensuiker.

Anderhalf uur later verscheen er weer een vruchtblaas, met het staartje eerst; het beige effen teefje van 265 gram kwam om 12.30 uur ter wereld in stuitligging en kreeg een groen bandje om.

Een foto van het afnavelen; teefje groen is hier nog via de navelstreng verbonden aan de placenta. Met twee kochers wordt de verbinding afgeknepen en daartussen knippen we de navelstreng door.

Oma Megan kon het niet laten; ze moest steeds even spieken over de rand van de werpkist.

Een uur later kwam als hekkensluiter het tweede bonte teefje ter wereld, hier zit zij nog helemaal in het vlies. Ze weegt 262 gram en draagt nu het okergele bandje.

Aprille kijkt ons aan alsof ze nooit anders heeft gedaan. Zo rustig heeft ze deze klus geklaard, wat een topmeisje. Alle pups zijn levendig en begonnen direct na hun geboorte bij haar te drinken.

Vijf teefjes en een reutje in de werpkist……Megan kreeg vijf reuen en een teef, dus samen zorgen ze statistisch voor een 50% / 50% verdeling. We zijn enorm blij met hoe de geboorte van deze zes pups is verlopen. Ze zijn wat minder zwaar dan de zes die Megan kreeg, en dat was voor kleine Aprille eigenlijk wel een zegen.

Megan keek hier voorlopig voor het laatst over het randje…. Aprille liet haar weten dat oma nu nog niet welkom is, dus er staat voor de rust even een hekje om de werpkist heen.

De komende drie weken zijn de pups nog volledig afhankelijk van Aprille’s moedermelk. Het is belangrijk dat er rust en sereniteit heerst in de werpkist.

Morgen maken we foto’s van de individuele pups, en de komende acht weken volgt zoals vanouds wekelijks een uitgebreid verslag van het wel en wee van Aprille en haar zestal.

Aprille heeft nog een weekje zwangerschap te gaan. Het blijft spannend: hoeveel pups gaat zij krijgen? Een leuk moment om daarover te speculeren, en eens terug te kijken naar de eerdere generaties in hun achtste zwangerschapsweek. Voor degene die het juiste aantal teven en reuen voorspelt, heeft Marianne een leuk cadeautje bedacht.

Aprille zag er vier weken geleden nog behoorlijk slank uit – het was toen vier weken na de dekking.

Een week later begint de buikbelijning al wat te zakken;

Zes weken na de dekking.

Zeven weken zwanger;

Acht weken zwanger van (?) pups. Nog een weekje te gaan!

Dit was Aprille’s moeder Megan in de achtste week zwangerschap (2014). Zij kreeg 6 grote pups.

Megan’s moeder Hinde zag er zo uit in de achtste week (2011). Zij kreeg 4 grote pups.

Hinde’s moeder Jewel zag er zo uit in de achtste week (2008); zij kreeg 7 pups van normaal gewicht.

En Jewel’s moeder Chloe zag er zo uit in de achtste week (2004). Zij kreeg 6 pups, waaronder een paar hele kleintjes (108 en 148 gram).

De volgende generatie Salty Sand’s is in aantocht, we weten het nu zeker!

Marianne had voor vandaag een afspraak gemaakt om een echo te laten maken van Aprille’s buik. Dit is voor ons de vierde generatie die bij Paula in het liggootje belandde, voor hopelijk heuglijk nieuws; Jewel lag hier in 2008, haar dochter Hinde in 2011 en Hinde’s dochter Megan in 2014. Aprille liet het allemaal heel rustig over zich heen komen….

Het was een spannend moment, want Aprille is nog zo slank als een den en ziet er vier weken na haar afspraakjes met Niccolo nog niet heel erg zwanger uit. De laatste dagen had ze slechte eetlust en ze lag vaak in haar cave bed, dat wel. Zwanger, of schijnzwanger, dat was een beetje de vraag, want bij de eerdere generaties zagen wij de dames toch wel al uitdijen rond het moment van de echo’s. Nu aten de vorige generaties wel altijd goed, zwanger of niet, en zelfs tijdens hun bevalling.

Evelien is nog altijd te gast in Den Helder, en was er gezellig bij.

Paula zag Aprille’s tepels en wist het al zeker: die is zwanger! Vervolgens bracht ze een aantal Salty Sand’s D-tjes haarscherp in beeld, met duidelijk kloppende hartjes. Het blijft prachtig om te zien, ook al weten we ondertussen wel hoe een vruchtje van 4 weken eruit ziet. Dat waar je met elkaar op hoopt, wordt opeens gewoon zichtbaar….

Dit is een foto van een hondenfoetus van 29 dagen. Het is niet de ware grootte; ze hebben  op dit moment met vruchtzak en al de maat van een walnoot.

Paula is altijd oprecht blij wanneer de zwangerschap een feit blijkt te zijn en ze deze zo mooi in beeld kan brengen.

Een foto van een pasgeboren Aprille, in april 2014.

En een van haar nestbroertje Aiko. Over vijf weken, rond 15 juni, hopen we de nieuwe generatie welkom te mogen heten, we kijken er enorm naar uit!

Voor meer informatie over de a.s. ouders van het nest:

Breed archives test mating

En onze eerdere blogs over de voorbereidingen en Aprille en Niccolo:

Nestplanning Salty Sand’s D-nest

Wittebroodsweek