Hazel en Megan troffen elkaar afgelopen zondag in ons bos de Donkere Duinen;

Megan was heel blij om mij weer te kunnen begroeten, wij hadden elkaar immers een week niet gezien; maar zat ze wel te wachten op haar overheersende “gele” zuster Hazel??

Hoezo dat …… is dit dan niet het hoofd van een lief whippetengeltje….

Hinde vindt in ieder geval dat sommige van Hazel’s initiatieven in de kiem moeten worden gesmoord ;>))

Arend met twee dwarse kleuters aan de riem; ze wilden namelijk lekker los lopen…

Als de twee hun zin eenmaal hebben gekregen houdt Hinde de boel scherp in de gaten;

Maar dat is onbegonnen werk; ze vlogen alle kanten op ;>)

We hebben de eigenwijze dames ook stukken gedragen;

Na een lekkere wandeling moest Megan afscheid nemen van haar familie – maar we zullen elkaar heel regelmatig treffen in de natuur, en ook samen naar ringtraining gaan.

Een druk programma; ’s middags reden we met de honden naar het verzorgingstehuis waar mijn tante Diny woont. Hazel mocht op een schapenvacht op de achterbank bij ome Cor, en ze lag als een prinses….

Tante Diny en Hazel maken voor het eerst kennis met elkaar. Het valt ons altijd weer op, dat onze honden zich heel erg vertrouwd voelen bij haar; niet alleen omdat ze dol is op honden, maar wij denken ook omdat zij haar herkennen als familie.

De bewoners en het verplegend personeel zijn altijd blij om de honden te zien; het geeft weer leuke afleiding en whippets zijn met hun rustige gedrag heel geschikt als therapie honden.

Toen wij binnenkwamen hadden de mensen net in een kring gevoetbald.

De bal was dus beschikbaar voor Hazel ;>)

Maar ze vond deze kar met vieze lappen veel interessanter…

Hinde heeft een heel andere perceptie van entertainment; hier ontfermt ze zich over het glaasje slagroom van een nietsvermoedende oude heer, terwijl hij het lepeltje met een beverige hand naar zijn mond probeert te brengen.

Wel lastig, dat het vrouwtje overal zo op let….

Want ook zo’n advokaatje met slagroom wil er wel in ;>)

En Hazel’s bloed kruipt waar het niet gaan kan…..

Ook thuis zijn Hazel en Hinde twee handen op één buik;

Met name ’s avonds spelen ze zeker een uur lang en gebruiken veel verschillend speelgoed….

En manden! Met veel herrie – hoge keel- en jankgeluiden – kunnen ze met hun hoektanden onophoudelijk schermutselen….

En Hazel denkt dat ze al heel wat voorstelt ;>)

Van Bidaï en zijn roedel ontvangen we regelmatig nieuws en foto’s;

Hij wordt nog steeds stukjes gedragen, maar vindt dat geen succes (hier hebben we er nog zo eentje, Olaf en Manon).

Hij vindt het Barfen heerlijk en heeft zijn eerste rauwe kipkarkasje en sardientjes met smaak naar binnen gewerkt!

Zijn bijnaam is “Post.NL-Bidaï” zolang hij nog met Manon mee op ronde gaat omdat hij nu nog niet alleen thuis kan blijven. Dan slaapt hij wat, of kauwt op iets lekkers….

Restauranttraining – dat is wanneer Manon en Olaf appelpunten met slagroom gaan eten, terwijl Bidaï rustig op een warm kleedje slaapt ;>))

Lekker keutelen met Nisga’a, die een paar dagen geleden voor het eerst echt met hem gerend en gespeeld heeft.

En rommelen met takken in het bos. Hij heeft ook gespeeld met het Italiaantje van Erica, gaat verder met puppytraining en start nu ook met ringtraining. Het leven bevalt Bidaï heel goed in het Utrechtse!

Elly & Hans en ik ontvingen de afgelopen twee maanden wekelijks foto’s en nieuwtjes over Maestro’s (Salty Sand’s Anthem of Atlantis) Zweedse dochter Per-Mo’bile Katie The One And Only, die in veel opzichten sprekend op haar vader lijkt. De familie Permo schreef ons dat Katie zich mooi ontwikkelt en dat zij qua karakter een van de leukste pups is die ze ooit hebben gefokt. Ik denk dat ze dat heerlijke open en blije karakter van Maestro heeft, die het op zijn beurt te danken heeft aan zijn vader Blue Spring’s Tibère.

Katie is net zo oud als onze B’tjes, en is net als zij een achterkleinkind van Chloe en kleindochter van Jewel. Ze is vorige week naar haar nieuwe eigenaren in Finland verhuisd; ze woont nu bij de Infamous Whippet kennel, waar ze een leventje in huis samen met andere whippets, wat showen maar vooral veel coursing tegemoet kan zien. Dat ze dat graag zal doen bleek bij de Permo’s, waar zij bij het spel al gretig achter de kunsthaas aan ging. Haar eigenaresse Anna houdt ons ook regelmatig op de hoogte van Katie’s nieuwe leventje. Wij zullen Katie wel nooit onmoeten, maar ze voelt door de gelijkenis en door alle updates toch wel een beetje als “van ons”.

Gisteren hebben Rosanna en Guido hun Ryan opgehaald; hij heeft onderweg wel een tijdje gepiept, maar eenmaal aangekomen liep hij het huis binnen vol zelfvertrouwen en ging direct met z’n speeltjes aan de gang. Niets kat uit de boom kijken, het huis was direct van hem. De katten en Ryan hebben op afstand elkaar bekeken, Suzie wat dichterbij dan Thomas en zonder geblaas of venijn! Daarna viel hij in diepe slaap op de bank om bij te komen van alle nieuwe indrukken.

En nu zijn er “nog maar” vier whippets over in huis; ik nam de honden gistermiddag mee naar het bos en toen we thuis kwamen keek Hazel toch wat beteuterd rond – ze had waarschijnlijk verwacht Ryan aan te treffen. Ze liet zich afleiden met haar allereerste rundermergpijpje…

Ook voor haar zijn nu andere tijden aangebroken, zelfs al is zij nooit verhuisd; het woeste spelen met de nestgenoten is voorbij. Er ligt genoeg voor haar om zich mee te vermaken, en natuurlijk speelt Hinde nog wel met haar, maar dat is niet helemaal hetzelfde.

In ieder geval brengt het spel veel minder decibellen met zich mee dan voorheen – en ik moet eerlijk zijn: wat is het lekker rustig nu ;>)). Hazel slaapt met de anderen op bed en komt de nacht diep in slaap door zonder naar buiten te hoeven.

Lekker tutten op de bank met oma Jewel – die soms best streng voor haar is.

Hazel past zich dus wat aan aan het tempo van de oudjes, en ook dat kent fijne momenten.

Oma geluk ;>)

Nog meer oma geluk; lieve mam, bedankt voor alles wat u weer heeft gedaan in de afgelopen maanden; ik heb nauwelijks hoeven koken voor mezelf en al mij logees, u heeft regelmatig opgepast en achter de schermen al die spullen aangesleept waar ik zelf niet aan toe kwam. Afgelopen week nog nam u alle honden inclusief de twee pups een paar dagen in huis zodat ik eens kon uitslapen. En het is nog lang niet klaar…. kleine Hazel zal – net zoals destijds Hinde, Jewel en Chloe – door u worden geboetseerd tot een gehoorzaam hondje, terwijl ik op mijn werk zit!

Ondertussen is Bidaï helemaal gesettled in zijn nieuwe roedel, en volgt hij een uitgebreid socialisatie programma. Hij verbaast iedereen waarmee hij in aanraking komt met zijn stabiele, haast lakonieke gedrag.

Hij heeft zijn eerste puppytraining al achter de rug;

Met een snuifje agility ;>)

En brave Nisga’a wast zijn oortjes en waakt over hem wanneer hij slaapt……