Dit was onze Chloe op Valentijnsdag 2004. Het was de 62e dag van haar zwangerschap; de volgende dag zijn haar pups geboren.Jade, Jewel, Mozart en Jill vooraan, Pirelli en Pippa achterin. Jewel was de uitverkorene die bij haar moeder bleef….. Het blijft frappant, hoe pups die uiteindelijk bij de fokker blijven, zich bijna altijd al heel vroeg in het nest gedragen alsof zij dit zelf allang weten. Ze manoevreren tussen hun nestgenoten met een soort superieure zelfverzekerdheid, het is echt bizar.Niet alleen met mijn ogen, maar vooral met mijn hart heb ik gekozen voor dit deemoedige meisje. Sindsdien is ze ons altijd blijven hypnotiseren met haar blik.Vandaag vieren Jewel en nestgenoten hun 10e verjaardag. Ze is nog altijd mijn hartendief, maar sinds vorig jaar ook mijn zorgenkind, met haar syndroom van Cushing als gevolg van een tumor in de hypofyse. Iedere dag is er één, en ik probeer dan maar zo zuinig mogelijk op haar te zijn ook al zie ik haar ondanks de medicatie en begeleiding van de holistisch dierenarts steeds een beetje verder achteruit gaan. Het is heel confronterend en het lijkt niet te kloppen, dat Jewel langzaam aftakelt, en bijvoorbeeld niet meer zelf de auto in en uit kan, terwijl haar moeder van bijna 14 nog fris en fruitig in en uit springt en guitig met haar speeltjes speelt. Maar, zo gaat het bij de mensen ook soms, en we hebben het te accepteren.

Kleine Jade is een jaar geleden over de regenboogbrug gegaan, maar vandaag is ze er weer heel even bij. Met een hele dikke knuffel voor Marc en Annalies.

Romeo en Reef gisteren op de tentoonstelling in Eindhoven. Noem mij eens een ras, waarvan twee reuen die elkaar niet kennen maar toevallig op zo’n dag wel op elkaar zijn aangewezen zó met elkaar omgaan. Ze zaten samen in de auto en in de bench, en deelden hun maaltijden ook met elkaar. Nu zijn misschien niet alle whippets zo lief met elkaar, maar die van ons wel, en ik denk dat dit tolerante gedrag meer regel dan uitzondering is.

Ik moest met Reef de ring in, omdat Marieke er niet bij kon zijn. Reef zal dit jaar door Wim worden geshowd, maar de formaliteiten hiervoor waren nog niet in orde. (Wim is keurmeester, en mag daardoor op CACIB shows alleen honden showen die hij zelf heeft gefokt of in eigendom heeft). Dat was niet gepland, niet geoefend, en dus een heel lastig verhaal. Reef zocht voortdurend naar Wim en was daardoor heel moeilijk te handlen. Toch was keurmeester Van Veen-Keur uit Nederland behoorlijk van hem gecharmeerd.

Reef werd beste reu en daarna ook beste van het ras.Alle besten van het ras kwamen daarna in de erering om te strijden om de hoogste plaatsen in de rasgroep. Er waren 11 windhondenrassen in Eindhoven ingeschreven. Reef werd BIG3 (Best In Group 3e plaats). Na afloop is dit statieportret met keurmeester Roel van Veen-Keur gemaakt. Dat is toch een leuke herinnering aan mijn momentje van eeuwige roem met de vader van Megan’s a.s. nest ;>)). Wim bracht Romeo voor in de jeugdklas. Romeo is de afgelopen tijd juist meer aan mij gewend en keek dus steeds rond of hij mij ergens zag….  Maar, de jeugdklas werd door hem gewonnen. Dat was de derde keer, op drie shows in zes weken tijd – en dat betekent dat Romeo nu de titel Nederlands Jeugd Kampioen heeft. Die titel is weer goed voor een volle CAC (punt richting het Nederlands Kampioenschap). Hij werd gisteren ook reserve beste reu, achter Reef. We waren heel trots op de mannen! Felicitaties ook voor Rosanna, eigenaar van Romeo, en zijn fokker Virginie. Een van Romeo’s jeugd CAC’s is in december behaald op de Winner tentoonstelling in Amsterdam. Daarmee behaalde hij de titel “Jeugdwinner 2013” en de mogelijkheid om deel te nemen aan Crufts in Engeland; ’s werelds grootste tentoonstelling. Heel benieuwd hoe hij het daar gaat doen!Zoals jullie zien heeft Romeo onze cavebeds ontdekt. Ik heb een foto naar Rosanna gestuurd met de kreet “deze wil Romeo ook”. Nou, dat was niet tegen dovemansoren; het XL cavebed werd besteld en zodra het de doos uit kwam lag Ryan er al in. En zolang Romeo nog bij ons logeert heeft Ryan dus het rijk alleen in zijn cave ;>). Nog even een serietje van Romeo en Hazel, die het liefst in het donker samen stoeien ;>) Alles gaat verder z’n gangetje. De eerste buikfoto van Megan is gemaakt – dat is de nulmeting. Zo’n vier weken na de dekking zullen we opnieuw een foto maken, en eens kijken of er al iets te zien zal zijn. Er zal rond die tijd ook een echo worden gemaakt om te kijken of Megan inderdaad pups verwacht.Tussen het slechte weer door genieten we van de winter, zoals hier in Mariëndal.Jagen op watervogels, en Romeo doet lekker mee….Hij is helemaal thuis in zijn damesroedeltje. Soms doe ik hem even aan de riem, wanneer Hazel te grof met hem speelt. Hij moet toch een beetje heel blijven voor de show he ;>))

Ik hou van alle jaargetijden, ook de winter, vooral als de zon een beetje wil schijnen. Vandaag was het wel erg bar en boos buiten, maar ook dat gaat weer voorbij. De caves zijn hierdoor wel voortdurend druk bezet ;>))

Ik geef hier nog even de link naar de uitslagen van Eindhoven, met dank aan Ron Moerkerken die alles wat de windhond betreft altijd razendsnel op internet verwerkt:

http://www.windhonden.info/windhonden-op-de-show/resultaten/eindhoven/whippet.php