De zeedijk is hier onder handbereik, en dus komen we er iedere ochtend, nog voor het ontbijt. Hinde en Hazel kunnen daar hun grote rondes draaien, en ook de ballengooier geeft het nodige plezier.
Maar wanneer het eb is is ook het strookje strand onderaan de dijk leuk om langs te rommelen.
Overal ligt blaaswier en zeegras; en bijvoorbeeld ook zeeschuim – het witte binnenschildje van de zeekat, een inktvissensoort die in de Noordzee leeft, vaak gebruikt als bron van kalk in vogelkooitjes.
Mijn dames speuren de waterlijn af naar een andere kalkbron; dode krabben, die ze met veel gekraak naar binnen werken.
En Hazel laat geen kans onbenut om haar schouders in stinkende dingen te steken.
Op de uitkijk. Dit blijft een heerlijk plekje; vooral in de zomer krijg je er echt het vakantiegevoel.
SALTY SAND'S WHIPPETS 
Voor ons een zeldzame attractie, voor jou dagelijks onder handbereik..de zee. Heerlijk, één van de weinige dingen die ik mis sinds mijn vertrek uit de Randstad, lang geleden. Maar dit blogje doet me weer verlangen naar een strandvakantie.
Beautiful pics! I love the beach! Greetings from Austria! Bianca & Co
Ja, ik ben ook heel jaloers op jullie strand ! Heerlijk toch en al die dingen vers uit zee … hmmmm ! Daarom gaan wij op strandvakantie dit jaar 😉
Heerlijk het strand, wij gaan er ook heen zo vaak als we kunnen en voor de honden is het een feest.
Heerlijk!! 🙂 Ik weet er alles van, van die heerlijke zeedijk in Den Helder! Wij genieten er ook altijd van, maar zo in de zomer lijkt me toch eens heerlijk om mee te maken, gaat zeker een keertje gebeuren dus.
En oh oh… die Hazel… dat wordt weer een schrobbeurt… 😦 Flow had van de week ook d’r schouders weer in een paar smerige schubben gewreven, bahhhh!
Geniet van het zonnetje met z’n allen! xx
Hier het broertje van Hazel…..ook zo’n viespeuk! Hij rolt in alle kadavers die hij tegenkomt!! Vis, molletjes, muizen………gisteren nog in een dode reiger die in vergevorderde staat vàn was…..met maden en al. Dat had je er niet bij verteld Monique:)
Nee, want dat doen toch alle honden, dacht ik? Kennelijk niet ;>). Oma Jewel is bij ons het ergste, en die heeft denk ik ook dit meegegeven aan de B-tjes, naast het turen in de lucht.
Onze ‘harige mannen’ doen dat zelden. Alleen Nisga’a heel af en toe. Maar Bidaï……haha, z’n neus gaat in de lucht en hij neemt een spurt en ja hoor, dan zie je weer 4 benen in de lucht:)
Ja, zo doet Hazel het ook. De Whippet is het windhondenras met de beste neus…. In Skandinavië doen ze wedstrijden zweetspoor uitwerken met Whippets, en dat kunnen ze als de besten!
Bietje zou ook een beste speurhond worden denk ik. Maar dan alleen op dood spul, want van de week was ik tussen de weilanden aan het wandelen en de hazen schieten alle kanten op, daar kijkt ie niet naar:) Maar oh wee, als ie weet waar iets vies ligt………
Nou Manon, ik zou niet te zeker zijn van het feit dat Bidai niet zal jagen want voor je het weet sta je te wachten bij een akker tot het meneer belieft om , helemaal uitgeput, weer te verschijnen en dan moet je nog mazzel hebben dat hij geen wegen oversteekt of door sloten gaat.
Dan maar liever door een dooie vis rollen zou ik zeggen.
Tja, dat was eigenlijk ook wel een beetje mijn gedachte; het kan zomaar zijn dat op een dag zonder overleg dat jachtmuntje valt bij Bidaï, want het zit nu eenmaal in het ras en overduidelijk ook in de familie. Maar jullie hebben geluk dat er géén hond in je roedel zit die het slechte voorbeeld kan geven, dat scheelt misschien wel wat. Hazel is opeens het felst van alle vier op katten geworden, en dat is overduidelijk sinds de jachtpartij op de haas op de dijk, want voor die tijd snapte ze weinig van de opwinding van de anderen wanneer er een kat te zien is……
Leuke foto’s van je “zeehonden”. 😀
Volgende week komen we langs (letterlijk!) op weg naar Texel.
Ja, dan moeten we wel even afspreken natuurlijk Lisette en Wim, in Den Helder, of anders op Texel, gezellig!