We hebben in de afgelopen zeven weken best wel veel kilometers gemaakt in mooie omgevingen.

Naast de camping waar mijn caravan staat ligt de Hoorneboegse heide; daar hielden we in augustus een “paarse heide wandeling” voor whippets & hun vrienden. We waren er met ruim 70 mensen en 70 honden en genoten na afloop van koffie, thee en allerlei lekkernijen die we met zijn allen hadden meegebracht.

Ik mocht onlangs ook mee vliegen met een Rotary vriend, en zag voor het eerst mijn mooie Den Helder vanuit de lucht, en daarna vlogen we naar Heiloo om een rondje te maken boven het GGZ terrein, waar ik vaak op kantoor werk.

En eind augustus was er onze lang verwachte wandelvakantie in Oostenrijk in het gebied van Saalbach-Hinterglemm en Kaprun, met onze vaste whippetgroep, die sinds 2010 met elkaar op vakantie gaat. Op de heenweg bezochten Ronald en ik nog mijn whippetvrienden Sabine een Andi in Tirol, die net een nestje Animagi whippets hadden liggen van tien dagen oud.

Deze keer hadden we de luxe van een prive gids: Gabriela Andrei en haar whippet Cedric. Wij kennen haar nog als lid van de Ned. Whippet Club, maar ondertussen is zij professioneel berggids in Oostenrijk en Italie. Inclusief gids waren wij met 14 mensen en 16 whippets. Gabriela had alles voor ons verzorgd, inclusief het hotel, met een eigen eetkamer voor onze groep, waar de honden ook mochten komen. We hebben heerlijke weken met prachtig weer gehad en iedereen is heel gebleven.

Voor onze Hinde was het de eerste bergvakantie sinds zij haar rug brak na een aanrijding door een auto – gisteren precies 2 jaar geleden. Ik was ontzettend benieuwd hoe zij dit ging doen, want wij zouden hele dagen onderweg zijn en zeker vier uren per dag door de bergen lopen en klauteren. Vlak voor de vakantie ben ik nog met haar naar de chiropractor geweest voor een “APKtje”. Zij heeft het fantastisch gedaan – ze heeft alle wandeldagen met veel plezier meegedaan, op marmotten gejaagd, gezwommen en geklauterd. De laatste dag had zij haar kunststof nagelkapjes om, omdat de nagels van haar achterpoten te snel sleten (ze sleept er altijd licht mee). Ik was ontzettend trots op haar.

Op de tussenstop in het hotel in Duitsland hebben wij op 4 september de verjaardag gevierd van 4 van de whippets in onze groep: Dune, Zoe, Maestro en Hinde werden die dag acht jaar oud.

Onderstaand een foto impressie van alle gevlogen en gelopen kilometers. Als je op een foto klikt, verschijnt hij in het groot. Je kunt ook op de eerste foto klikken, dan kun je alle foto’s een voor een in het groot zien.

De afgelopen twee zomermaanden zijn voorbij gevlogen en mijn voorraad foto’s groeide en groeide maar. Dus hoog tijd voor een blogbericht, te beginnen met de fundag van de Nederlandse Whippet Club, waar we plezier hadden met een aantal Sandjes plus eigenaren.

Olaf en Manon waren er met Bidai, Tessa en Nisga;

Rob en Toos met Lara en Storm en Marianne en Arend met Megan en Aprille.

Concentratie bij Olaf en Bidai; Bidai liep super op de renbaan en op het coursingveld, maar ik heb er helaas geen foto’s van….. helaas te veel en te vaak staan kletsen!

Megan bij de start;

Het maken van de kill;

Haar dochter Aprille liep ook een mooie coursing;

Hazel is nog altijd bloedfanatiek en ging rond als een grote blaffende kanonskogel ;>))

Storm en Toos;

Aprille tijdens de lunchpauze.

Hazel in Hilversum; begin juni brachten Virginie en ik een vakantieweek met onze hondjes door op de camping.

Marianne en Arend waren zo lief om hun caravan daar neer te zetten voor Virginie, en zij bleven het eerste weekend gezellig bij ons.

Aprille moest nog steeds worden gesocialiseerd met de grasmaaier ;>)))

En de heide werd uitgebreid verkend;

Hinde en haar dochters en kleindochter bij een van de enorme holen, die altijd in trek zijn bij de dames.

Marianne had een leuk presentje voor Virginie en Doortje gemaakt;

Ondergoed voor de hele familie…. blij mee ;>)!

Salty Sand’s Autumn Melody “Dune” en dochter Dust ’n Dunes Liftoff “Doortje”

Virginie bracht vorig jaar al eens wat rollen hekwerk mee, waarmee we onze plek konden afzetten. Super om de honden los en veilig voor de haas die op de camping rond hobbelt om ons heen te kunnen hebben.

Het buitenkeukentje deed weer uitstekend dienst. Is veel leuker afwassen zo, dan thuis.

We troffen de hele vakantie door uitstekend wandelweer;

Salty Sand’s Cherished by Hinde “Aprille”

Virginie op tekenjacht met Yvonne, die met Riff, Jillz en Kiss kwam wandelen bij Lage Vuursche. We hebben er drie uren lang gruwelijk rondgedwaald, zagen wel een hert tijdens onze dwalingen en bereikten dus moe maar voldaan eindelijk de auto’s.

Toos en Rob kwamen ook langs voor een gezellige wandeling;

Ook Rosanne en Guido kwamen wandelen.

Met Ryan, zoon van Hinde, Romeo, zoon van Dune, en Remy, zoon van Romeo.

Salty Sand’s Beach Comber “Ryan” en Nonsuch Can’t Stop Now “Remy”.

Siro was uiteraard ook van de partij. Hij kwam twee jaar geleden als jonge slungel vanuit Spanje tijdelijk bij ons wonen, in afwachting van een geschikt gouden mandje. Na vier weken is hij bij de roedel van Rosanna en Guido gaan wonen en groeide uit tot een indrukwekkende blije hond.

Op foto’s als deze zie ik pas dat ik een kleine trouwe aanhang heb ;>)))

Rosanna, Ryan, Romeo, Remy, Siro, Guido, Hazel, Dune, Doortje, Virginie, Hinde.

Uitzicht vanuit mijn caravan;

Relaxen op het luchtbed met Hindje…..

Als je maar vier kilometer van de Loosdrechtse plassen zit, moet je natuurlijk wel met een kano in de weer.

Een prachtige ANWB route van vijf kilometer, net lekker voor ongetrainde armen en schouders.

Dan laat je je honden lekker rustig achter in de caravan, en heb je toch nog last van moeder en dochter bedelaars.

Elly en Hans kwamen voor een wandeling, met Salty Sand’s Anthem of Atlantis “Maestro”.

We verkenden een voor ons nieuw stukje natuur van Hilversum, een combinatie van bos en landgoed, en zagen enkele malen een ree. Dat blijft toch mooi om te zien.

In het bos lag een enorme omgevallen boom, groot genoeg om een optochtje te organiseren.

’s Avonds kwam de koelte, dus dan ging de vuurkorf aan.

Nikki kwam ook nog een avondje langs, voor haar favoriete zalmpasta, maar dat is hier niet goed meer te zien ;>))

Bij Kasteel Groeneveld; Doortje en haar moeder Dune;

Dune; binnenkort acht jaar oud en nog altijd in vorm;

Hazel en haar moeder Hinde;

Hinde; in iets molliger vorm dan haar nestzus Dune, maar gezien haar herstel van een gebroken rug best weer mooi in vorm; zie ook het blije gezicht, nog veel belangrijker!

Virginie met haar dames;

Een kleine versnapering…. die eet je nooit alleen.

Met de zusters Dune en Hinde.

Een strakke waterpartij in de mooie Engelse tuin van kasteel Groeneveld, waar honden los mogen lopen.

Hazel heeft weer eens een bedorven kikker gevonden…

Ochtendwandeling naast de camping;

Standfoto van Doortje;

Kijk, daar moet je graven Doortje!

Standje “kontkrab” van Duuntje;

Moeder en dochter bestuderen een stokje…

Hindje genietend van de ochtendzon.

’s Avonds maakten we af en toe een rondje over de hei met de fiets. Zelfs een flinke valpartij met allerlei kneuzingen en bloeduitstortingen hield ons er niet vanaf ;>))

Einde van de vakantie…. Marianne en Arend kwamen de caravan weer ophalen.

Doortje ziet het allemaal met lede ogen aan vanuit mijn caravan….

Terug in Noord-Holland; een wandeling met Marianne, en met Herma’s Raguel en Anyl die bij haar kwamen logeren. En mijn zwarte verstekeling, Hunter van negen jaar, die ik in tijdelijke opvang had genomen omdat hij een nieuw gouden mandje zocht.

Hij was al lange tijd niet meer buitenshuis uitgelaten en was in slechte conditie, maar genoot enorm van zijn nieuwe vrijheid en wandelingen met onze whippets. Ik heb hem in de eerste week laten chippen, vaccineren, castreren, er zijn zes kiezen getrokken en de rest van zijn gebit is gereinigd.

Hunter ging met mijn moeder en mij mee op vakantie naar Zuid-Limburg. Mooie kans om hem goed te leren kennen, met al zijn (eigen)aardigheden.

Mijn moeder wist precies waar ze allemaal naar toe wilde in Limburg; onder andere naar deze leuke B&B en café “Auberge A Gen Kirk” in Vijlen.

Daar kun je je maag gezegend vullen; het hele café staat er vol mee…..

Een dagje naar het prachtige Monchau voor Kaffee und Kuchen ;>)

En een flirt met een ijzeren Hein.

Het hele dorpje is een lust voor het oog….

Lunchen “Bie de Tantes” in Eys, verkozen tot het beste terras in Limburg.

Rond deze tijd is het kersenseizoen, en dan maken we altijd vele liters kersenjam zonder suiker (95% fruit dus), genoeg voor een heel jaar. We hadden potjes, pannen, kersenontpitters en inmaakgelei mee naar de camping en zelfs naar het vakantie appartement in Landgraaf “Wellness Parklaan”. Een heerlijk appartement met omheinde tuin en inpandige sauna en turksbad, en een masseuse op afroep ;>).

En een lieve gastvrouw, hondenmens in hart en nieren, die ons de prachtige omgeving liet zien tijdens een paar ochtendwandelingen.

Tiba, een van de Sandjes van het nest van 2008 woont in Sittard, dus ik sprak met Chantal, Lisa en Jasper af voor een mooie wandeling over de Brunsummerheide.

Salty Sand’s Acapella Lovesong “Tiba”

Eenmaal terug in Hilversum ontvingen wij Marc en Annalies met hun Dolly voor een wandeling en gezellige lunch.

Hazel, Hunter, Dolly en Annalies;

Dolly, mam en Marc;

Hunter en Hazel;

Hunter lekker bij Marc op schoot. We moesten wel nog even een gouden mandje zien te vinden voor deze knuffelkont. Deze foto trok de aandacht op facebook. Er was best een aantal mensen bereid om hem te adopteren, echt fantastisch. Maar tussen al die lieve mensen was een adres, waarbij ik op een gegeven moment het beste gevoel had qua match.

Dankzij Hannie Plantenga was ik in contact gekomen met Joep en Miriam. We spraken een week later met elkaar af in Hilversum…. het klikte en Hunter ging met hen mee naar huis. Hij liep rustig met hen de camping af alsof het altijd zo was geweest.

Zes uur later ontving ik deze foto van hen….

Hunter met zijn nieuwe vriendinnetje, teckelmixje Nova.

Met zijn nieuwe halsband, gemaakt door May, en samen met alle dierenartskosten betaald uit de donaties die spontaan voor Hunter binnen kwamen.

Met zijn nieuwe regenjasje, van de hand van Marianne. Eind goed, al goed voor Hunter!

Hazel in Ewijcksluis;

Een lang verhaal kort: we genieten van het goede leven deze zomer…..

Ondertussen wordt de heide alweer paars…. en daarom organiseren we zondag 14 augustus om 13.00 uur de jaarlijkse paarse heidewandeling in Hilversum, speciaal voor whippets.

Een foto van de wandeling van vorig jaar;

Uiteraard zijn andere honden ook best welkom, als zij whippets aardig vinden. Na afloop is er koffie en thee met iets lekkers! Adres: Noodweg 50, Hilversum, parkeerterrein naast de snackbar, of anders aan de overkant bij het vliegveldje.

Opgeven kan via een mailberichtje naar post.monique@gmail.com, met aantal personen en aantal honden.

Vandaag vond ik mijn vader weer, op mijn zondagochtendwandeling met de honden. Ik vond hem in de vlierbloesem, de kamperfoelie en de wilde rozen, en in het gekwetter van honderd kleine vogels.

Op zulke momenten voel je je gezegend, dat je gewoon kunt lopen, horen, ruiken en zien. En vooral dat hij mij heeft leren kijken naar en houden van al dat moois in de natuur. Bij heldere hemel zoek ik de mooiste ster, en dan roep ik zijn naam.

De afgelopen zeven weken zijn voorbij gevlogen. Ondertussen hebben we er alweer een paar weekends op de camping in Hilversum op zitten; de buitenkeuken is momenteel oosters georiënteerd en dat is behoorlijk rustgevend….

Heerlijk buiten zitten in een kakafonie van vogelgeluiden!

Hans en Elly zijn komen wandelen met Maestro, die sinds het overlijden van zijn oom Mozart voorlopig zijn draai heeft moeten vinden als enige hond in huis. Des te leuker voor hem om weer eens met zijn nestzus Hinde en nicht Hazel op te trekken.

Hinde en Hazel zijn altijd vrolijk op de Hoornboegse heide, hun takkenparadijs ;>)

De vaste bewoners van de hei; de groep Charolais koeien, is de winter uitgekomen met een dikke speklaag.

Hazel houdt ze goed in de gaten maar gelukkig ook met rust ;>)

Begin april was ik met Wim mee naar Rugby (UK), waar hij ruim 150 whippetreuen keurde op The Whippet Club championship show. Een charmant plaatsje met een prachtige kostschool die sinds 1567 bestaat. William Webb Ellis was een van de leerlingen, en hij vond de sport rugby uit in 1823.

Een van de charmes van een bezoek aan Engeland: lekker eten en drinken tussen de locals in de pub.

Een deel van de line up van de klassewinnaars bij de reuen tijdens de strijd voor beste reu.

De teven waren gekeurd door Bo Bengtson. Hier staan beide keurmeesters te overleggen wie best in show wordt: de beste reu of de beste teef.

Een bezoekje aan het eiland Texel, met Deke en twee van haar dames.

Schapen op het havendijkje van Oudeschild.

Zeehonden in Ecomare;

Een heleboel paarden van een buitenmanege.

Hazel, Hinde en Lisa in natuurgebied Mariendal.

Lisa en haar oma Bibi in ons gastenmandje ;>)

Een paar weken geleden kreeg mijn broer Ronald opeens roedeluitbreiding; Whisky, een gecastreerde reu uit bekende renlijnen van 11 jaar oud kwam bij hem en Isis wonen.

Whisky’s oude baas was overleden en hij zocht met spoed een nieuw gouden mandje. De klik met Ronald was er volgens mij meteen.

Whisky geniet van zijn dagelijkse wandelingen met zijn nieuwe roedelgenoten. Hij is een vriendelijke en aanhankelijke oude heer. Ondertussen zijn zijn tanden gereinigd en zijn nagels goed kort geknipt; dit gebeurde tot nu toe maar eens per jaar hebben we begrepen….

Whisky, Hazel en Hinde.

Eind april hielden Marieke, Deke en ik in Drenthe een themamiddag voor aanstaande whippetfokkers “mijn eerste whippetnest”. Tijdens deze gezellige, informele middag beantwoordden we allerlei vragen over wat er komt kijken bij het fokken en grootbrengen van een whippet nest.

Virginie was ook van de partij, samen met Hinde’s nestzus Dune. We bezochten de prachtige poldertuin van Anna Paulowna nog eens.

Dune in stand voor een schitterend tulpenperk.

Een voorjaarsgroet van tussen de blommen ;>))

De Poldertuin is misschien 100 x 100 meter, maar staat bomvol verschillende soorten tulpen en andere bolgewassen. Het is een mini Keukenhof, met gratis entree en voor ons onder handbereik.

Oh, wat is ze zacht!

Vooruit, nog eentje….. het is maar een paar weken in het hele jaar bollentijd ;>)

Met mijn mam heb ik het bezoek aan de Poldertuin nog eens dunnetjes overgedaan.

Het had net een beetje geregend, wat mooie effecten gaf op de tulpen.

Op 1 mei bezochten we de Clubmatch van de Belgische Whippet Club; daar keurde de Engelse keurmeester Jo Hughes. Het terrein was superdrassig maar zij had zich heel goed voorbereid.

Ik was de avond vantevoren aangereisd met Megan en Aprille en kon gezellig logeren bij Evelien. Hazel en Hinde had ik voor het gemak omgeruild bij Marianne, deze wisseltruc hadden we laatst ook al toegepast.

Megan werd twee uitmuntend in een grote open klas, achter Nika van Wim Nieuwenhuizen.

Een foto die Annemarie maakte van Aprille op de showtafel. Ze zat er met haar neus bovenop, langs de ring ;>).

Aprille deed het super; zij werd eerste uitmuntend in de fokkersklas met een super keurrapport en schopte het nog ver in de eindselectie, bij de beste drie teven. Ook zat zij bij de beste vijf whippets in de wedstrijd om het mooiste gangwerk. Aprille en Megan gedroegen zich echt voorbeeldig in de ring, ik was aangenaam verrast. Marianne heeft ook regelmatig met ze geoefend en dat was goed te merken.

Evelien met James, Zoe, Megan en Aprille.

Virginie bracht Dune’s dochter Doortje voor.

Doortje is ondertussen 3 1/2 jaar oud; het was weer eens tijd voor een goede standfoto.

En ook James moest eraan geloven ;>). Hij wordt over een paar maanden alweer 7 jaar.

Zoë, nestzus van Hinde en Dune, wordt over een paar maanden alweer 8 jaar. Het is wel heel duidelijk wie van de twee thuis de broek aan heeft; dit is echt de omgekeerde wereld ;>)).

Ook Fons moest poseren voor de camera. Hij is zoon van Dune, en nestbroer van Doortje, en deed voor het eerst in zijn volwassen leven mee aan een show. Onwennig, maar hij werd toch vierde uitmuntend in de open klas, met een uitnodiging om ’s middags mee te strijden voor het mooiste hoofd en het mooiste gangwerk.

Na een lange showdag ruilde ik Megan en Aprille weer in voor Hinde en Hazel. Die hadden een geweldig weekend achter de rug bij Marianne en Arend; met een slagroomparty en veel frisbee spel in de tuin. Hinde bracht de hele volgende dag in deze stand door ;>).

Op dit moment staan de blue bells volop in bloei in het kleine Wildrijk bos in St. Maartenszee. Daar heb ik een mooie wandeling gemaakt met mijn mam.

86 jaar en (met een beetje gesteun en gekreun) in je spijkerbroek een paar kilometer wandelen: ik zeg: goed bezig.

Afgelopen weekend was ik naar een training Quantum Animal en Animal Allergy, die werd gegeven in Egmond, door Piet Elsinga en Monique Verhaar.

Met Quantum Touch kun je mens en dier energetisch behandelen. Het lijkt wat zweverig, maar dieren liegen niet… hun gedragingen laten zien dat zij het als weldadig, pijnbestrijdend ervaren en zij laten erna forse verbeteringen zien. Dat heb ik ook met Hinde mogen ervaren, die tijdens haar revalidatie o.a. vergelijkbare behandelingen op afstand kreeg.

Deze proeflabrador ging er eens goed voor liggen toen we met haar allergische huidje aan de slag gingen.

De volgende dag waren mijn moeder en ik te gast bij Gerdien en Jeroen Nikkels, samen met andere bevriende fokkers, om het meest recente nest van Ballistic whippets te bewonderen, zes heerlijke dames, op dat moment ruim zes weken oud.

Met elkaar hebben we iedere pup afzonderlijk beoordeeld en er een gezellige middag van gemaakt. Dit zijn altijd bijzondere momenten, met name omdat we een groep fokkers zijn die niet vaak een nestje fokken en er dan ook een feestje van maken.

Het was moederdag en mijn moeder’s cadeautje kwam in de vorm van schootbezoek van Lotec het Italiaantje. We waren te gast bij Han en Katja en mijn moeder was helemaal verkocht.

Mijn moeder is niet ver daarvandaan geboren, in Nijmegen, dus wij wilden daar de volgende dag graag de gezellige markt bezoeken. Hazel en Hinde vonden dat niet zo geslaagd, het geslof over de warme straat. Zij hadden wel heel veel bekijks en wij daardoor veel aanspraak.

Een ijsje verzacht dan het leed wel wat….

Het was superwarm terrasjes weer.

Het Kronenburger park in Nijmegen, van het liedje “Ga die wereld uit” van Frank Boeijen.

Tot slot nog even een terrasje pikken aan de Waal. Daar wordt moeders wel blij van ;>)

Weer terug in Den Helder, op kattenuitkijk bovenop de zeedijk.

Deze week werden een paar avonden afgesloten met spectaculaire zonsondergangen.

We wonen toch wel fijn in Den Helder; maar 300 meter van dit moois vandaan. Erg leuk om nog even van na te genieten nu het kwik vandaag opeens is gedaald naar 11 graden…..