Wij waren vorige week zaterdag in Zutphen, naar de KCM van de NWC. Een gezellige dag, met Salty Sand’s eigenaren Elly, Roos, Wim, Manon, Marianne en Arend, en natuurlijk al onze andere whippetvrienden en kennissen. Een goed georganiseerde show was het! Vijf Sandjes waren ingeschreven, en de resultaten waren heel aardig. Bidaï, Ryan en Megan zijn op dit moment 14 maanden oud, en zitten in een “magere” tussenfase. Maar oefening baart kunst, en soms kunnen keurmeesters daar doorheen kijken. Ik heb keurmeester Oschinski hoog zitten, en wilde graag onder haar showen, ondanks dat ik de volgende ochtend alweer naar Zwitserland moest vertrekken voor mijn werk…. 

Ryan – Salty Sand’s Beach Comber van Roos, Guido en Wim werd geshowd door Wim in de jeugdklas waar hij 4e werd geplaatst.

 

Manon showde Bidaï – Salty Sand’s Best Friend – tevens in de jeugdklas. Zij werden niet geplaatst, maar het was een mooi plaatje om te zien; die twee stralen allebei zo’n rust uit in de ring!

Hinde – Salty Sand’s Aubade for Chloe – was ingeschreven in de fokkersklasse, die zij won.

 

Megan – Salty Sand’s Bring me Luck – van Marianne en Arend werd uitgebracht in de jeugdklas. Een flinke klas van een stuk of 12 teven, zij zat bij de eerste selectie van zes, maar bleef ongeplaatst.

En Maestro – Salty Sand’s Anthem of Atlantis – van Elly en Hans deed het prima in de open klas, waar hij tweede werd geplaatst.

Qua foto’s nemen ben ik wat lui geweest; zo’n dag vliegt voorbij als je zelf drie honden showt.

In Zürich is het me afgelopen week ondanks de drukte toch nog gelukt om vlak voor ik terug vloog naar Nederland op het vliegveld te eten met Gerry, mijn Zwitserse whippetvriendin, en bij te kletsen.

De ochtend na mijn terugkomst uit Zwitserland zaten Marianne en ik alweer in de auto op weg naar Utrecht, om daar Hinde, Megan en Hazel officieel te laten meten. Deze meting is vereist als je je hond mee wil laten doen aan coursing wedstrijden. Hazel werd – uiteraard – afgemeten (zo heet dat wanneer een hond te groot is); Hinde werd goedgemeten (onder 48 cm) en Megan ook (onder 47 cm). 

De volgende dag vierde ik mijn 50e verjaardag met 42 vrienden en 33 honden, waarvan het meerendeel whippets. Hierover meer wanneer ik terug ben van Crufts, het aankomend weekend dus. Ik had vanavond een mooi blogje willen maken, maar ik ben na al die drukte van de afgelopen anderhalve week nu rijp voor mijn bed. De foto’s staan sinds vandaag op facebook, dus wie erbij kan: ga je gang! Zaterdag schrijf ik er een blogje over.

Hotel Inntel Zutphen, zaterdag 23 februari. Ik was met Hinde naar de Kampioensclubmatch van de Nederlandse Whippet Club, en besloot de avond ervoor al naar Zutphen te rijden. Hinde lag net zoals thuis de hele nacht in haar slaapzakje, maar zodra de wekker is gegaan kruipt ze altijd nog even bij mij onder het dekbed. Ze won vandaag de fokkersklas, dus dat was leuk. En het was een mini reünie op de show, want Megan, Ryan, Bidaï en Maestro waren ook van de partij.

En ik kwam dit filmpje tegen, gemaakt door Wendy Ernster, van Maestro en mij in de open klas reuen, waar hij 2e werd! Winnaar van de klas – later reserve beste reu werd Youb, van Jan Willem en Kris. Volgende week nog wat meer over de show, ik ben er even tussenuit voor mijn werk.

Vandaag precies negen jaar geleden kreeg Chloe haar nestje: Jewel, Mozart, Jade, Pippa, Jillie en Pirelli.

Het was ons eerste nestje, en het werd vanaf de leeftijd van drie weken groot gebracht op twee adressen; in het weekend waren ze bij mij en doordeweeks bij mijn moeder. Het autorijden zat er dus al heel vroeg in, en de pups waren en zijn er nog altijd dol op.

Chloe was vier jaar toen ze haar nest kreeg. Ze was een heel tolerant moedertje, erg fel corrigeren deed ze haar pups niet; alles mocht en alles kon zo’n beetje bij haar ;>)

Jewel bleef bij ons, en werd behoorlijk door Chloe verwend.

NWC jongehonden en veteranenshow 2004; het nest was present samen met beide ouders, en won de prijs voor het meest uniforme nest (ondanks dat er een bontje tussen zat, maar het ging natuurlijk met name om het type ;>)

Jewel, foto van vorige week; de dames en heer hebben ondertussen grijze toetjes gekregen, en Jewel is zelf inmiddels oma van 14 kleinkinderen. En Jade….. zoals jullie in december hebben kunnen lezen, is zij er niet meer. De tijd vliegt, dat lijkt vooral zo voor onze honden. Iedere dag samen is er één, vergeet er dus niet van te genieten!

Marianne stuurde me deze goed gelukte foto van Megan, die naar een sneeuwbal hapt. Ja, dit weekend werd het toch weer wit…..  

Ook Bidaï is klaar voor de kou, met een heerlijke kol die bij zijn jas wordt gedragen!

Ryan en zijn kleine neefje Romeo draaien zich nog maar eens een keertje om…..

Een dun laagje sneeuw viel er in Den Helder, maar genoeg om de natuur weer betoverend te maken.

De honden zijn altijd een beetje wilder als het sneeuwt!

En altijd even onvermoeibaar…..

Hinde. In het jasje van Jewel, want ze hebben eventjes geruild. Jewel is een kilootje te dik, dus kan dit jasje niet goed dicht bij haar.

Stukje door het bos;

Deze kronkelboom bij de ingang laat bij ieder weertype weer een ander plaatje zien. Ik moet hem altijd even kieken.

Jeweltje, met haar grijze snoetje. Over vier dagen viert zij haar negende verjaardag.

Hazel en Hinde;

Het randgebied van het bos en het Hengstenpad;

Haze(l)voetje;

Chloe; ze is weer lekker kwiek sinds ze nierdieet krijgt. Op naar de 13 dus maar, op 3 mei van dit jaar!