Hier gaat alles z’n gangetje. Een van de belangrijkste bezigheden van de dames is het eten, en ik probeer ze zo prettig en gezond mogelijk te bedienen. Met lamsbeentjes die ik van Marianne kreeg. Konijnenoren met het haar er nog op, zijn ook populair.Deze week in de verse groentenmix: winterpeen, broccoli, witlof, rode biet en appel. Dit vinden ze zo lekker, dat het zelfs zonder vlees nog gretig wordt gegeten.Ja, en dan de Bibi Fytomix. Een tip via facebook, en gelukkig in de buurt verkrijgbaar. Het is de plantaardige inhoud van de boekmaag van schapen die op een weide met kruiden hebben gegraasd, met wat olie gemixt. Het ruikt naar schapenpoep, en dat is het eigenlijk ook. Goed voor de darmflora, en ook geschikt om bij het vlees te geven wanneer je hond moet afvallen, want er zitten minder calorieën in dan in vlees. En lekker dat de dames het vinden…… ze snappen er niets van; zo mochten ze in de natuur geen poep oppikken, en zo ligt het in hun bakje en mag het opeens wel naar binnen toe ;>)). Ik ben heel benieuwd of zij nu tijdens wandelingen minder behoefte aan uitwerpselen zullen hebben! Het is altijd prachtig langs het Hengstenpad. Als de zon schijnt en de vogels fluiten voel je al een beetje lente in de lucht….Het is maar een klein losloop duingebiedje, maar de honden kunnen hier dagelijks helemaal hun ei kwijt. Het is een spannend stukje natuur, waar ze zich nog altijd niet vervelen.Jewel gaat aardig, maar is nog altijd bibberig en hijgerig in de auto. We gaan morgen nog eens naar de holistisch dierenarts toe, kijken of er nog iets kan worden gedaan om haar lekkerder in haar vel te krijgen.Ze heeft hier weliswaar een jasje aan, maar ze heeft er ook een uitgedaan in de afgelopen maand, door haar val van de trap en door haar Cushing. Maar ze wil nog altijd mee met de roedel, en draaft op haar goede momenten lekker voor me uit. Dat is voor mij de graadmeter van hoe ze zich voelt: of ze voor of achter me loopt.Op de wandelingen komen we van alles aardigs tegen. Galante reuen worden altijd verheugd begroet.En er lopen er heel wat daar op het Hengstenpad. Hinde blijft er rustig onder en kan veel van ze hebben.Hazel gaat altijd gek doen. Dan trek ik haar jas maar uit, anders raakt ze nog oververhit ;>)Graven…..Rollebollen…..Mal doen tegen de mama…..Ze is een groot gek uitgelaten beest waar ik buiten en binnen veel lol om heb. En heel gevoelig bovendien; op momenten waarop Jewel zich niet lekker voelt komt Hazel altijd haar hoofd aflikken. Daarna legt ze haar hoofd over Jewel’s rug heen en blijft stil bij haar liggen. Toch bijzonder!

Chloe gaat haar eigen gangetje en tippelt de kilometers nog lekker weg. Ze wordt op 3 mei alweer 14…..De truitjes van Doggear bevallen prima, Chloe ziet er meteen veel sportiever uit ;>)Gisteren waren Wim en ik op bezoek bij Ryan (Salty Sand’s Beach Comber) en zijn baasjes Rosanna en Guido. Hij heeft vorige week een enorme wond in de lendenen opgelopen na een aanval in het park door een rescue hond uit Portugal. Deze hond en nog een pitbullachtige hond kwamen recht op Ryan en Romeo afgerend en legden de laatste meters sluipend af. Roepen naar de eigenaren hielp niet, dus uiteindelijk liet Roos de twee whippets los, zodat ze zich misschien konden redden. Helaas kreeg de Portugees Ryan al snel te pakken langs de waterkant en dit was het resultaat. De eigenaresse gaf toe dat zij haar hond niet onder controle had en dat zij hulp nodig had om daar aan te werken. Een operatie voor Ryan, een enorme rits hechtingen, die het nu, een week na het incident, een voor een begeven. De wond springt weer open en moet nu uit zichzelf dicht groeien…. het is naar, en zorgelijk. En maar de vraag hoe het er uiteindelijk uit zal zien.Ryan is net als veel whippets een echt bikkeltje en ondergaat alle behandelingen zonder te piepen. Maar je ziet aan zijn strakke gezicht dat hij zich niet echt happy voelt.Er werd toch maar een fles champagne open getrokken bij de tapas; we klonken op een voorspoedige genezing van Ryan……Ik nam Romeo mee naar huis zodat Ryan niet steeds wordt gedwongen om mee te doen met spelen. Hazel neemt nu tijdelijk de rol van haar broer Ryan over;

Romeo zit volledig onder de knoet bij zijn nicht Hazel.  Het cavebed valt ook bij Romeo in de smaak. Ik denk dat er bij zijn thuiskomst een op hem ligt te wachten ;>)).

Volgende week is het zover, dan zal Megan Reef weer zien voor enkele dekkingen. En dan maar heel hard duimen dat dat tot een vruchtbaar resultaat zal leiden…..

Marianne en ik hadden deze week met Marieke afgesproken in het Purmerbos. Megan’s Engelse verloofde Reef logeert namelijk al een maandje bij Marieke, en Megan wilde hem wel eens in het wild zien ;>))Best een leuk gebiedje om te wandelen; lekker overzichtelijk en zonder konijnen. Voor herhaling vatbaar hoor!Het koppel samen op de kiek; nu is het alleen nog wachten op Megan’s loopsheid, die ieder moment kan komen. Na de wandeling namen we Reef en Megan mee naar de golfclub voor de lunch; mijn dames bleven even in de auto. Geen straf, want daarin staan hun riante en zachte mandjes.Reef gedroeg zich zoals hij ook echt is: voorbeeldig; gedwee, rustig, lief.Aandacht voor het koekje bij de koffie…..

En het koekje helemaal nakijken, van schoteltje tot keelgat ;>).

Bij Marieke woont Reef samen met Lucky en Bora, en hij kan het met allebei prima vinden.

Reef en Bora. Hij is in zijn eerste week in Nederland wat vermagerd, door de loopsheid van Beppie van Wim. Maar sindsdien eet hij weer heel goed en is hij weer aangekomen.Chloe en Jewel. Met Jeweltje gaat het eindelijk beter, sinds haar val van de trap met kerst. Ik ben een tijdje bang weest dat haar gebibber en gehijg hadden te maken met een beschadiging aan de rug of iets dergelijks, maar het had puur met pijn en ongemak van kneuzingen te maken, en anst door wat er was gebeurd.Ze heeft weer haar deemoedige glimlach op het gezicht, en dat is een hele opluchting voor mij, na al het gedokter van de afgelopen drie weken. Ik heb een aantal weken in de woonkamer geslapen omdat Jewel zelfs het de trap op worden gedragen heel naar vond. Ik heb besloten dat de twee oudjes Jewel en Chloe voortaan in de woonkamer moeten slapen, zodat zij het niet meer hoeven te avonturieren de trap op. Chloe demonstreert hier hoe zij de nacht in gedachten heeft: half in haar cave bed.Manon en Olaf zaten deze week op Texel en ik bezocht hen samen met Hazel, zodat zij ongestoord met haar broer Bidaï kon rennen. Het strand bij De Cocksdorp lag er maagdelijk bij.Daar konden deze twee figuurtjes heerlijk samen sjezen; het viel Bidaï nog niet mee; hij is het niet dagelijks gewend om door andere snelle whippets te worden achtervolgd en moest dus regelmatig een tandje bij zetten ;>)Hazel haalde hem steeds goed in;Manon en Olaf met Payute en Nisga’a;

Bidaï creatief met piepschuim;Even het zusje lokken en dan weg wezen;Hazel en Nis waren er als de kippen bij;Nisga’a is ook een snelle hond, hij en Bidaï spelen heel veel samen.We liepen terug via de duinen;In de verte de vuurtoren van De Cocksdorp….

Daar tegenover wachtte ons de lunch;

Als het om lekkers gaat kan Bidaï net zo scheel kijken als zijn moeder Hinde ;>)

Het was heerlijk om weer even bij te kletsen, onder het genot van Bidaï’s zachte blik. Zó leuk is het om contact te houden met onze pups en hun eigenaren!

Ik ben weer iets leuks rijker aan de muur; een cartoon van Mel Konegger uit Wenen, van mijn vier dames; geinspireerd door de mooie foto die ik van hen heb.

Mel doneerde een cartoon voor een facebook veiling, die werd opgezet voor een whippetpupje dat een dure operatie moest ondergaan. Ik was de hoogste bieder en mag nu een plekje vinden voor het origineel van dit leuke plaatje ;>)