In Crans Montana (Wallis, Zwitserland) trof de whippetbende elkaar: Dirk, Marc en Tinne, Evelien en Lut, Virginie en Tessa, Elly en Hans, Ronald en ondergetekende. De hoofdrolspelers van deze week: de whippets Mozart, Maestro, Dune, Dusty, Isis, Chloe, Jewel, Hinde, Zoë, James, Bowie, Funky en Escada en, last but not least, Ixelle, de Groenendaeler. Op deze foto ontbreken helaas Tessa, en Marc, die de foto maakte.

Het weer was de hele week prima, en dan zijn de Alpen een fantastisch gebied om te wandelen. Niet alleen mensen maar ook honden houden van weidse uitzichten!

Dit is één van onze favorieten; de wandeling rond het lac de Tseuzier. Niet te lang, met een paar avontuurlijke klimstukjes en watervalletjes.

 En vooral heel veel overzicht, wat prettig is als je veertien hondjes los rond hebt lopen. 

Eerlijk zullen we alles delen in de pauzes….. althans, dat vinden Dusty, en Chloe met haar kleinkinderen Hinde, Dune en Maestro.

Pauzes lenen zich uitstekend voor een stukje levensbeschouwing….. dan kijk je wat rond, en ook een beetje naar binnen, en geniet van alleen het moment.

Zoë, het bonte meisje uit Jewel’s nest. Leuk is het, om allerlei eigenschappen van Chloe en Jewel terug te vinden in hun (klein)kinderen. Zoë ligt vaak net als Chloe als een kikkertje, en sowieso benut ze alle kansen om languit te relaxen, echt hetzelfde als Chloe. Haar wit met roodbeige aftekening heeft ze van haar oma’s Engelse oma: Welstar White Wine, die tot nu toe steeds voorbij is gekomen in één van de pups in onze nesten.

Tijdens de tweede helft van de wandeling bereiken we de oever van het meer. Toch even voelen of het koud is!

Tja, wat zullen we, zie je hier mens en hond peinzen….. to get wet or not to get wet, that is the question!

De tweevoeters zien het iets meer zitten dan de viervoeters, zelfs zonder echte zwemkleding ;>) Kom dan jongens, het water is heel erg eh…. lekker!

Die arme dieren moesten er één voor één aan geloven. En frappant, geen één zwom per ongeluk de verkeerde kant op…. hup, snel terug naar de kant!

Om op een kluitje te drogen in de zon ;>))

Alleen Ronald ging niet bij het kluitje zitten maar zonderde zich een beetje af….. wat drogen die onderbroeken toch langzaam hè broer. Vooral als de dames het praktisch weer nat zitten te kijken ;>))

Doordat de migratie van mijn vorige blog door web-log.nl volledig is mislukt in augustus, heb ik nooit verslag kunnen doen van onze heerlijke whippetvakantie van eind augustus. Bij dezen alsnog, als mosterd na de maaltijd. Maar eerlijk is eerlijk, het is best smakelijke mosterd. Vooral nu de dagen alweer zo donker worden en de temperaturen fors dalen:

 

Precies halverwege de route naar Wallis in Zwitserland ligt het Rijngebied, met al zijn wijngaarden en schattige dorpjes. Daar hebben we een paar dagen gebivakkeerd bij wijze van tussenstop, en hebben de gelegenheid benut om de fokker van Jazz te bezoeken.

Dit soort dorpjes vind je aan de Rijn, het ene vakwerkhuis nog mooier dan het andere…..

En dan is er de Rijn natuurlijk, waar het goed toeven bleek voor de honden!

Ronald heeft uren lang stokken moeten gooien; alle vier wilden ze spelen en zwemmen en wisten van geen ophouden.

Tot op dat moment had Hinde nog nooit echt gezwommen, ook al vond ze zelf van wel; ze bleef altijd op haar achterpoten staan en plenste dan heel hard met haar voorpoten, met de ogen stijf dicht geknepen voor al die massa’s water die ze zelf verplaatste. Maar hier aan de Rijn is het muntje opeens gevallen en werd er écht gezwommen. Het spetterballet bleef, dat wel.

De prooi kon Hinde niet groot genoeg zijn, ze werd een soort van bezeten, die middag…

Zelfs haar oude oma Chloe werd bloedfanatiek en probeerde Hinde’s vangsels af te pakken!

Éven absoluut geen eerbied voor grijze haren……

Alles is alleen voor mij, mij, mij!!

We bezochten het prachtige klooster Eberbach, om wijn te kopen.

Honden waren van harte welkom op het domein, maar als je het klooster in wilde, dan moest je ze hier wel even parkeren ;>)).

Morgen mosterd na de maaltijd – deel 2!