De kleuren van de foto’s zijn niet helemaal natuurlijk; ze zijn hier iets geler dan in werkelijkheid. Je kunt het ook zien aan de ondergrond, die gebroken wit hoort te zijn. De drie effen reutjes hebben allemaal hetzelfde blauwe maskertje, dat tijdens het opgroeien zal opklaren tot wat Chloe en Jewel vroeger hadden, en wat Salty Sand’s Best Friend – Bidai nu heeft.
Hieronder volgen de namen voor het nest; pas wanneer de pups worden gechipt zullen de namen aan hen worden gekoppeld. Met dank aan Marianne en Cora voor het piekerwerk ;>))
DE NAMEN VAN HET C-NEST – IN WILLEKEURIGE VOLGORDE
Salty Sand’s Cherished by Hinde
In ieder Salty Sand’s nest hebben we een teefje vernoemd naar haar oma; zo heet Hinde “Salty Sand’s Aubade for Chloe” en Hazel “Salty Sand’s Be Jewelled”. Kleine Aprille zet deze traditie voort;
Salty Sand’s Covered with wings
Wordt de naam van het reutje dat zich ontpopt als de engel van het nest;
Salty Sand’s Complete the feeling
Voor het reutje dat zijn a.s. eigenaren het gevoel gaat geven compleet te zijn;
Salty Sand’s Colours of the past
Dit is het reutje dat de kleuren draagt van heel ver terug in zijn stamboom, van Chloe’s Engelse oma Ch. Welstar White Whine, die wit met beige platen was;
Salty Sand’s Close to the heart
Is de plek waar het reutje met deze naam bij zijn nieuwe eigenaren zal zitten;
Salty Sand’s Captured in motion
Een naam met een knipoog naar Reef, de vader van het nest, wiens stamboom naam Kamp. Lanakeshena Love in motion at Veredon luidt.
Gisteren waren de C-tjes precies een week oud. Ze groeien als kool en Megan is een fantastische en relaxte moeder.
Na het drinken liggen de heren en dame altijd heel tevreden uit te buiken;
Megan zorgt ervoor dat hun behoeften worden gestimuleerd en werkt alles zo veel mogelijk zelf weg. Toch komt er ook wel eens wat in het kleed terecht, maar daar heeft Megan wel iets op gevonden; wanneer ze het kleed aan vervanging toe vindt zijn gaat ze naar de stapel schone spullen toe en steekt daar haar neus in. Vervolgens kijkt ze verwachtingsvol naar Marianne en wacht tot zij het kleed vervangt, voor zij weer bij haar pups gaat liggen. Nog niet eerder meegemaakt met onze nestjes!
Megan had de eerste paar dagen wel last van naweeën en of stuwing in haar melkklieren. De voorste tepels worden doorgaans bij een nest van gemiddelde grootte niet echt gebruikt door de pups, want daar moeten ze harder voor werken dan voor de achterste tepels. Soms krijgt de moederhond daar stuwing in.
Voor mensen bestaan daarvoor handige dingen om de melk af te kolven maar voor honden zijn die niet bruikbaar. Arend is echter heel inventief geweest; met een injectiespuit en een speen heeft hij iets ontworpen, dat de tepel toch wel stimuleert. Het leek in ieder geval te werken en het is een grappig gereedschapje, dat deel zal blijven uitmaken van de uitzet bij de werpkist!
Inmiddels hebben de pups de melkfabriek op volle toeren gekregen; ze zijn sinds hun geboorte bijzonder vitaal en krachtig, en af en toe spat de melk letterlijk in het rond.
Drinken en slapen, meer dan dat gebeurt er niet in de werpkist, in de eerste 14 dagen.
Kleine Aprille….. een kloon van haar moeder lijkt ze tot nu toe, misschien eindigt ze wel iets lichter van kleur, want vanaf de geboorte wordt de kleur van whippet pups steeds iets lichter.
Wanneer de pups zo verspreid liggen, wil dat zeggen dat het warm genoeg is in de werpkist; de eerste week kan een pup niet rillen en zich dus niet zelf warm houden. Dat is een reden om een warmtelamp op het nest te hebben. De gewenste temperatuur is tussen de 24 en 27 graden Celsius, want bij die temperatuur wordt het voor kleine pups dodelijke herpesvirus buiten de werpkist gehouden. De warmte wordt dan na twee weken langzaam afgebouwd. Hoe snel dat is varieert per nest; wanneer ze op een hoopje kruipen hebben ze het duidelijk nog te koud.
Dit is de groeitabel van de pups tot en met vandaag. Ze groeien allemaal prima en zijn vandaag sowieso allemaal verdubbeld in gewicht. Toch zien we nu al verschillen; kleine Reefie is op dit moment de zwaarste en het reutje met het witte bandje is de lichtste.
Ondertussen zijn er twee livestream webcamsessies geweest voor de liefhebbers. Die zijn terug te zien op de link in mijn vorige bericht. Maar ook maakt Marianne lieve korte filmpjes, zoals deze:
Vandaag maken we nieuwe portretfotootjes van de zes. Ook hebben we de stamboomnamen moeten kiezen en insturen. Heel binnenkort meer daarover op dit blog!
Vergeet ik nu toch bijna nog te laten zien dat het leven buiten de werpkist ook best mooi is….. momenteel staan in onze streek alle bollen in bloei. Blijft genieten, ieder jaar, zelfs wanneer je het al tig keer hebt gezien.
Hinde in de poldertuin. Het is dezelfde tuin waar de foto is genomen van haar moeder Jewel bij de rode tulpen. Nu dus Hinde maar bewust met een andere kleur en ander soort bloemen, want ieder roedellid heeft recht op haar eigen unieke plek in de roedel en in het leven.
Hinde is 5 1/2 en ziet er momenteel puik uit, helemaal nog niet als een oma, ook al is ze dat sinds een week wel ;>)
Blauwe druifjes….
Een grote keur aan bolrassen in de poldertuin van Anna Pauwlona….
Een tulpensoort die wijdopen gaat staan in de zon;
Met Hazel ben ik voor het eerst wezen steppen, langs de kanoroute in Den Helder, waar ook bollenvelden liggen.
De steps zijn allebei van Danielle, en haar whippet/Border collie kruising Spot vond het geweldig om met Hazel langs de velden te vliegen. Ik vond het zelf ook voor herhaling vatbaar, dat steppen.
Hazel is de nestzus van Megan, en tante van de C-tjes. Hazel en Megan zijn echt aan elkaar verknocht wanneer wij samen wandelen. Hazel is onlangs gesteriliseerd, want ik vind haar te groot om mee te fokken. Maar dat betekent niet dat zij uit de gratie is, integendeel…… ze is een heerlijke hond om samen mee te leven en leuke dingen te doen. Een – wat wij noemen – natuurproduct, dat het liefst altijd op jacht is en op haar hardst door de natuur rent. Hazel doet niets zachtjes, en dat geldt bij haar zelfs voor liefkozen. Als ik denk hoe liefdevol zij omging met ome Cor toen hij bedlegerig werd, en met haar oma Jewel in diens laatste weken van haar leven…. dat was best heel bijzonder.
Vanavond hebben we vanaf 19.00 uur via http://www.new.livestream.com webcambeelden van de C-tjes uitgezonden en gechat met de kijkers. Wat er is gefilmd kun je op de link hieronder terug zien. Je kunt dan ook door het filmpje heen scrollen; op ongeveer 8 minuten worden de pupjes een voor een voor de camera gehouden:
Morgen (zaterdag) gebeurt dat opnieuw, van 13.30-14.00 uur. Als je voor het eerst op new.livestream.com komt, maak je eenmalig een account aan. Je kunt dan naar het event “Salty Sand’s C-litter” gaan en de pups live volgen en meechattten.
Zondagmorgen werd ik door Marianne gebeld; Megan had de hele nacht lopen spoken. Ze was onrustig, veel bezig met krabben en was zojuist begonnen met regelmatig hijgen, wat duidt op de eerste weeën. Het was de 61e dag van haar zwangerschap.
Tijdens de weeën zocht ze beurtelings haar cavebed en de werpkist op, waar ze dan druk bezig was met krabben om zelf een nest te bouwen.
De perioden van rust gingen steeds korter duren en je kon aan Megan’s gezicht zien dat het allemaal niet fijn voelde.
Hinde hield trouw de wacht……
Hinde bleef stoïcijns liggen wanneer Megan naast haar druk aan het krabben was.
Twee vroedvrouwen in de weer ;>)
Op een gegeven moment kwam er na vijf kwartier persen toch eindelijk een vruchtblaas tevoorschijn.
Om 16.40 uur kwam in kopligging het eerste pupje ter wereld; een teefje van 350 gram, bijna even zwaar als Megan zelf woog bij haar geboorte (338 gram). Zij kreeg net als Megan destijds een rood bandje om.
Om 17.00 uur arriveerde een effen beige reutje. Hij woog 367 gram en kwam in stuitligging. Dit pupje kreeg een donkerblauw bandje om.
Direct erachter aan kwam een nieuwe vruchtblaas; het donkerblauwe reutje zat nog vast aan zijn placenta en die zat achter de nieuwe vruchtblaas, dus besloten we hem los te knippen. Daar kwam wat bloed bij vrij, vandaar de wat bloederige foto hierboven ;>). We wisten niet zo goed wat we daar zagen verschijnen, al die witte onderdelen…..?
In twee van onze eerdere drie nesten hadden we wel een of twee bontjes. De traditie wordt voortgezet, en het komt echt van heel ver weg in de genen.
Dit bonte reutje kwam in stuitligging, om 17.12 uur en hij woog maar liefst 395 gram.
Hier wordt hij door Marianne en Arend afgenaveld, onder het waakzaam oog van Megan.
Megan deed het prima, maar zulke flinke pups uit zo’n klein teefje, dat is best hard werken.
Om 17.25 uur kwam een effen beige reutje ter wereld, in kopligging. Hij woog 349 gram en kreeg een lichtblauw bandje om.
De vijfde pup werd om 19.20 geboren, ook in kopligging. Hij is ook een effen beige reutje; hij woog 352 gram en draagt nu een wit bandje.
Megan bracht haar zesde en laatste pup om 21.35 uur ter wereld. Hij kwam ook in kopligging en daarmee voldeed dit nest exact aan de algemene statistieken (60% in kopligging en 40% in stuitligging). Deze hekkensluiter woog 379 gram en draagt net als het bontje geen bandje, want hij is duidelijk te herkennen aan zijn witte bles, witte voeten en witte vlek boven in de nek. Dat heeft hij van zijn vader Reef, dus noemen we hem voorlopig even “Reefy”.
Chloe is niet bij de werpkist weg te slaan en volgt alles wat we doen met Megan en haar pups. Ze is een opgetogen betovergrootmoeder van dit kersverse Salty Sand’s C-nest.
We zijn dolblij met deze stevige vitale pups; ze liggen in maat en gewicht zo dicht bij elkaar dat de kans klein is dat er iemand door grotere nestgenoten onder de voet wordt gelopen bij het melk drinken.
Natuurlijk was het leuk geweest om uit enkele teven te kunnen kiezen. Maar nu weten we dus al welke pup bij haar moeder zal blijven en dat is voor Marianne en Arend ook wel zo leuk. Dit teefje met het rode bandje krijgt dus nu al haar roepnaam “Aprille” (op zijn Engels uitgesproken zoals de maand april), wat toepasselijk is in deze geboortemaand en “nieuwe geboorte” betekent. De komende acht weken wordt het hopelijk dik genieten voor ons allemaal.
Zodra we er klaar voor zijn komen we in de lucht met een webcam sessie via livestream. De komende acht weken proberen we dat tweemaal per week te doen, en iedere dinsdag en vrijdag een blogje over de pups te schrijven.
Zes knappe levendige puppies, en een moedertje dat het oppakt alsof ze nooit anders deed. Wat een rijkdom, wat wil een mens nog meer? Volgende update a.s. vrijdag!
SALTY SAND'S WHIPPETS 