Ons dagelijkse bezoek aan mijn tweede vader ome Cor in verzorgingshuis Ten Anker. Hinde en Hazel liggen tijdens onze bezoekuurtjes altijd op zijn bed, en bewaken hem met hun gouden hartje en kalme aanwezigheid.

Ome Cor is ondertussen volledig bedlegerig; wij hebben hem 6 weken geleden naar het hospice gebracht, en – niet verwacht – 2 weken later naar Ten Anker, omdat hij iets op leek te knappen van al die goede zorgen. Vervolgens ging hij langzaam maar zeker verder achteruit…. vandaag hebben we hem opnieuw naar het hospice mogen brengen. Daar werken echte vrijwilligers engelen…. in wiens liefdevolle en bekwame handen je je dierbare vol vertrouwen over kunt dragen.

Wanneer wij er niet zijn, kijkt ome Cor in zijn wakkere uren aan een stuk door naar deze grote ingelijste foto van de dames, die dateert uit 2009, toen ze nog met z’n drietjes waren en Hazel alleen in mijn dromen bestond. Ze lijken heel toepasselijk over hem te waken. 

Mooie en rustige dromen, die wens ik onze dappere Cor toe. En overdag de energie van onze helende honden, zolang hij nog bij ons mag zijn.

Boterbloemen…. ze zijn er weer volop op dit moment en dat levert prachtige plaatjes op! Houd een boterbloem onder je kin en hij vertelt je of je van boter houdt, door zijn gouden gloed op je huid te werpen. De bloemblaadjes van de boterbloem bestaan uit twee lagen met ertussen een luchtzakje. De bovenste laag bestaat uit zeer platte cellen die licht als een spiegel reflecteren, in plaats van het diffuus te verstrooien zoals de meeste andere bloemen doen.

Boterbloemen spiegelen niet alleen hun gele kleur uitzonderlijk goed, maar ook ultraviolet licht. Bijen gebruiken dat licht om te navigeren en boterbloemen vallen voor hen dus extra op. Deinend in de wind vormen zij flitsende bakens voor de bijen en lopen zij duidelijk met hun stuifmeel te koop, wat de kans op bestuiving sterk vergroot.

I

In Mariëndal zijn er veel te vinden. Ze kleuren mooi in het groen, samen met het rood van de zuring.

En honden kleuren op hun beurt weer mooi tussen de boterbloemen.

Hinde en Hazel draaiden er een paar rondjes in, waarbij ze nauwelijks boven de bloemen uit kwamen.Geel was ook de kleur van Hazel’s bandje in het nest ;>). En een zonnige hond, dat is ze ook geworden, in meerdere opzichten.Aandacht voor een naderend vehikel…Het is de paardenwagen van Noorderhaven, die ritjes door Mariëndal maakt met cliënten die bovenop de twee ruggen van de Fjordenpaarden meedeinen.Zij zien geen van allen wat ik zie in Mariëndal; de cliënt ziet vooral de lucht; de paarden hebben oogkleppen en zien alleen het pad voor zich, de begeleiders hebben voornamelijk oog voor de cliënt. Zonde voor hen, en toch genieten ook zij volop van Mariëndal ;>). De wereld is zoals je hem ziet!Dit is ook Mariëndal; als je de mountainbike paadjes zigzaggend volgt, waan je je in een dicht bos.

In de schaduw vind je geen gele bloemen maar mooie rose paarse bloemendeken…Nog een rondje rennen – Hinde en Hazel uiteraard…

En weer richting auto.Thuis alles op één oor; twee bij twee, moeder met dochter. Chloe met haar dochter Jewel en Hinde met haar dochter Hazel. Jewel en Hinde zijn weliswaar ook moeder en dochter, maar zij gedragen zich niet zo naar elkaar toe. Het lijkt wel of Jewel daar geen zin in heeft; veel liever speelt ze alleen maar de dochter van Chloe ;>)

http://www.whippetdream.wordpress.com

Megan wordt geshowd, maar doet daarnaast ook aan spoorzoeken, gehoorzaamheid en binnenkort coursing. Op het gebied van gehoorzaamheid heeft ze een paar weken geleden haar diploma junior high school gehaald, met 75 van de 80 punten. Zie bijgaand een link naar Megan’s blogje!

Afgelopen weekend was er weer coursingtraining bij de Windhonden Ren Vereniging in Amsterdam, de vereniging waar ik lid van ben. Ik had afgesproken met Marianne en Arend en met Ernst, zodat Megan en Ivy hun haasvastverklaring konden proberen af te ronden. Beide dames coursten onder rood, zoals dat hoort bij een haasvastproef.

Hinde verbruikt helaas veel energie tijdens het wachten op haar beurt; ze kermt, blaft, siddert en steigert, en toch helpt het haar niet naar een eerdere start.

In tegenstelling tot Hazel vergeet ze dan totaal dat ze een muilkorf draagt; die neemt ze wel voor lief.Hinde heeft haar coursinglicentie al en mocht Ivy begeleiden tijdens haar haasvastronde. Dat ging prima, die twee zijn niet even groot, maar hebben wel een vergelijkbare bouw en misschien komt het daardoor dat zij eenzelfde coursingstijl hebben en steeds dicht bij elkaar in de buurt bleven.Ivy met vlag en wimpel geslaagd!Daarna was Megan aan de beurt voor haar eerste haasvastronde; zij mocht met Zoë van Ernst en Nikki lopen. Vol aandacht had ze al staan kijken naar Ivy en haar moeder.En ze liet hetzelfde enthousiasme zien als Hinde, maar dan met wat minder gewicht en minder geluid ;>)Het starten is altijd een beetje spannend; je moet je spartelende hond van haar halsband en riem ontdoen, en tegelijkertijd voorkomen dat ze voortijdig wegschiet. De hond onder rood start altijd aan de rechterkant.Megan wist precies wat haar te doen stond;Zoë en Megan zijn allebei 46 cm hoog en gingen erg gelijk op.Ook de kill werd met veel passie gemaakt ;>)

Terwijl ik foto’s stond te maken van Megan had arme Arend zijn handen vol aan Hazel en Hinde, die er alles aan deden om ook het veld op te raken ;>)

Sabrina was ook van de partij; met Indie, de nestzus van Annemarie’s Donna, en Dakota, Donna’s dochter. Dakota, Megan en Hazel zijn praktisch even oud, alle drie van december 2011. Sabrina was zo lief om speciaal voor ons naar de training te komen en Indie uit te lenen voor Megan’s tweede haasvastronde.Maar eerst waren Hazel en Dakota samen aan de beurt, voor een trainingsrondje. Allebei bezitten ze inmiddels een coursinglicentie.Deze twee dames zijn heel verschillend gebouwd en hebben ook een verschillende stijl van lopen; Hazel heeft enorme zevenmijlslaarzen aan op de rechte stukken, maar Dakota is weer wendbaarder in de bochten. En toch kwamen ze tegelijkertijd weer bij het eindpunt aan ;>)Marianne, Ernst en Arend, met Megan, Zoë en Ivy.Een mooi plaatje van Zoë en Ivy…..Megan’s tweede haasvastronde was met Indie; het is hetzelfde parcours, maar dan in de tegengestelde richting, en daardoor is het traject weer totaal anders.En ze zijn vertrokken…..Megan, ze was deze ronde weer iets zekerder van haar zaak dan in de eerste ronde…Indie en Megan liepen op de eindsprint synchroon;Dat leverde mooie plaatjes op;Ze waren leuk aan elkaar gewaagd;Megan deed het beide keren prima en inmiddels is haar coursinglicentie ook aangevraagd. In augustus doen zij en Hazel voor het eerst mee aan een wedstrijd,  samen met hun moeder Hinde. Spannend!Een tevreden Marianne voert Megan van het coursingveld af.Hazel en Zoë deden samen nog een rondje; dat was een soort strijd tussen Goliath en David, ze verschillen enorm in bouw en maat. Maar dat mag de pret niet drukken ;>). Hazel was denk ik wel de allerfanatiekste windhond op deze trainingsdag; ze is verschrikkelijk luidruchtig en sterk, bijna niet te houden en trekt monsterlijke gezichten ;>)Door haar maat moet zij op wedstrijden meedoen in de sprinterklasse. De officiële FCI titels zijn daardoor niet binnen haar bereik, maar dat zal haar waarschijnlijk een bolle worst zijn ;>))Als Hazel maar mag jagen en rennen, dan is ze dolgelukkig.Alleen dat muilkorfje zint haar niet, en na de kill probeert ze het steeds af te trekken.Hinde en Ivy liepen hun tweede ronde opnieuw samen, deze keer zonder dekje, want Ivy hoefde deze dag maar één rondje voor haar haasvast.Ze gingen opnieuw mooi gelijk op;Bijna op hetzelfde moment bij het haas;Een gezamenlijke kill;Voor Sabrina en Annemarie wist ik deze vliegende foto van Dakota te schieten; dit was denk ik mijn beste shot van de dag.

Het was een droge, gezellige en geslaagde trainingsdag, dankzij het bestuur en vrijwilligers van de WRVA; en dankzij de medewerking van Ernst en Sabrina t.b.v. het haasvast van Megan in Ivy. Bedankt allemaal! De volgende training is op 21 juni; als het goed is is Virginie dan ook van de partij, met Dune en Dusty. Want ja, de Sandjes hebben de smaak nu dan toch goed te pakken…… eindelijk, zullen sommigen zeggen ;>)