Vandaag vieren de pups uit Jewel’s nest hun 6e verjaardag. Het was echt een zalig nestje, dat de laatste twee weken buiten de puppyren heeft meegedraaid met hun moeder Jewel en oma Chloe. Toen al was het Elly, de eigenaar van Jewel’s broer Mozart en Jewel’s zoon Maestro, die ons ontzettend veel is komen helpen, net als bij Hinde’s nest en bij Megan’s nest. De zes dames en heer:

Grace

Tiba

Fenja

Dune

Hinde

Zoe

En Maestro.

Maak er een zonnige dag van met elkaar!

Afgelopen week waren Ronald en ik met Hazel en Hinde in Hilversum. Chloe en Isis waren bij mijn moeder; Ronald moest drie keer naar Rotterdam i.v.m. zijn oogoperatie, dus konden de dames een keer niet onze onverdeelde aandacht krijgen.

Tinne en Marc waren tegenover ons neergestreken met hun caravan, en we hadden bedacht dat we steeds samen boodschappen zouden doen en het avondeten zouden verzorgen. Tinne en Ronald bleken een prima keukenteam te zijn, ook in de regen; er kwam geen onvertogen woord uit mijn buitenkeukentje (dat is soms anders wanneer ik iets samen met Ronald doe, we hebben als broer en zus niet bepaald hetzelfde temperament ;>))). 

De Hoornboegse heide was veel vroeger dan anders in bloei gekomen, maar bood gelukkig toch nog de nodige kleur afgelopen week. Hinde en Hazel weten ondertussen precies waar de konijnen zitten, dus die verdwenen regelmatig een tijdje uit beeld…

Yvonne streek ook een middagje neer bij ons, samen met Afghanenprinses Riff. Wanneer Yvonne komt, staan er altijd broodjes gezond op het menu voor de lunch, het hele bouwpakket neemt zij dan mee, inclusief haar altijd positieve energie.

Even een groepsfotootje; Yvonne, Tinne, Ronald et moi, met hondjes plus aangewaaid hondje.

De dames genoten van al die visite en alle daarmee gepaard gaande wandelingen!

Marieke kwam bij ons op de koffie, met Lucky en Bora, en een heerlijk appeltaartje.

En later die dag ook Hans en Elly, Wim en Jos, Dirk, Nikki en Virginie. Dat is het voordeel van Hilversum, het ligt veel centraler dan Den Helder dus is het prettig voor iedereen om daar af te spreken.

We verzorgden een maaltijd van pasta met zalm, salade en komkommersalade voor de 11 hongerige wandelaars. Allerlei wijn werd er bij open getrokken, ook een lekkere Nederlandse witte waar de Belgen onder ons best over te spreken waren ;>). Met Loosdrechtse turf als toetje, het is een taartje in de vorm van een turf; van chocolade cake met bramenbavarois, bekleed met donkere chocolade fondant. Vergeten een foto te maken; ze waren zo op!

Die gezellige dag was heel goed gepland, het was woensdag en de enige echt zonnige dag van de week! Met het schapennet van Marc en Tinne om ons hele gezamenlijke gebiedje heen, konden de honden rustig om ons heen draaien. 

De avonden kunnen best kil zijn eind augustus, dus Dune had haar cave bed mee.

De volgende dag werd Ronald geopereerd. Virginie en ik laadden de dames in om hem in Rotterdam weer op te halen. Maar eerst…..

Reden we naar Irene van Nonsuch whippets toe; om de kleinkinderen van Dune (Dune’s zoon Romeo is hun vader) te bezoeken. Zes prachtige kleinkinderen, drie effen lichtbeige en drie lichtbeige met blauw brindle.

Dune was lief en voorzichtig met de hele familie. We hebben een paar uurtjes genoten!

Een week eerder was ik al gaan kijken bij Deke, bij de pups van Olijfje en Bidai (Salty Sand’s Best Friend). Een heerlijk achttal met prettig temperament; ze lieten zich alle acht heel rustig in stand op tafel zetten en bekijken. Natuurlijk zijn dit de kinderen van Olijfje, maar in die rustige aard herkende ik toch ook duidelijk Bidai. Ook de dromerige ogen van vader is in een aantal pups meegekomen. 

De volgende dag moest ik Ronald voor nacontrole opnieuw naar Rotterdam brengen, maar eerst maakten Marc, Tinne, Virginie en ik een mooie wandeling in de Soester duinen.

Het is niet alleen een fraai wandelgebied, maar ook erg fotogeniek voor whippets.

 Dune heeft een en al oog voor de frisbee.

 

Dune in haar element in de duinen; haar naam is daar immers de Franse vertaling van.

Marc in zijn klassieke pose; hondjes aan de riem en kijkend door de lens.

Hinde in stand. Over drie dagen vieren zij, Dune en hun andere nestgenoten alweer hun 6e verjaardag.

Alvast een dikke verjaardagskus van het baasje ;>). Dune genoot van alle kwaliteitstijd met Virginie, die Dusty en Doortje in Brugge had gelaten.

Een zeldzaam plaatje: het gezin Gemis-Hooydonck compleet op de foto.

Afgelopen zondag organiseerden we een windhondenwandeling op de hei. Verschillende mensen brachten lekkere dingen mee, zoals vers gebakken brownies. Ik maakte 10 liter soep, een vegetarische en een met vlees. Je ziet het, mijn buitenkeukentje heb ik geerfd bij de caravanplek, maar het is duidelijk gebouwd door een lange kerel. En het afdakje lekt in je nek als het regelt. Verder een heel fijn ding eigenlijk ;>)).

Gelukkig werd het eind van de ochtend droog. We verzamelden op de grote open plek. Het werden er steeds meer…..

Uiteindelijk waren we met 101 personen en 102 honden, waaran 85% whippets. Nog nooit zo’n grote groep gehad, maar het was gezellig en gelukkig is alles goed verlopen.

Toos aan het kantklossen met Hazel en Hinde, zodat ik af en toe foto’s kon maken. Mijn twee dames waren de dag ervoor nog 20 minuten uit beeld vertrokken op deze hei, dus wilde ik hen niet loslaten op deze wandeling. De pups uit het C-nest waren er alle zes bij; en wat gedroegen ze zich eigenlijk netjes tijdens de wandeling. Uit ons A-nest waren Tiba, Maestro, Dune en Hinde van de partij, uit het B-nest Megan, Ryan en Hazel. En Mozart, Chloe’s zoon was er natuurlijk ook. Verder Sammie en Dante, twee zoons van Maestro. Helaas heb ik geen individuele foto’s van de Sandjes kunnen maken, en nauwelijks met hun baasjes kunnen praten, het was een hectische dag. We halen dat later wel weer in, op een rustiger moment ;>))

Het weer bleef tijdens de wandeling super.

Na zo’n vijf kwartier kwamen we terug op de open plek, voor soep en lekkernijen.

Er ging bijna 20 liter soep doorheen, met stokbrood, en heel veel cake en brownies bij de koffie. Verder snackzakjes voor de honden…. allemaal dankzij de inzet en bijdrage van een handjevol lieve mensen die spontaan aanboden om dit te verzorgen. Waarvoor dank!

Gezellig boel bij de soep- en koffietafels. Op een gegeven moment werd de lucht donker en vielen er een paar spetters. We besloten geen tweede wandeling meer te maken, iedereen was blij dat we droog hadden kunnen wandelen.

De laatste avond op de camping…. de zon kwam opnieuw nog even door. Gezellig een wijntje en de koelkast leegmaken, met degenen die spontaan voor mijn tent neerstreken: Chris en Tosy, Jolanda en Anton, Noor, Nikki, Annemarie, Ron, Andrea, en last but not least Yvonne. Een heel divers gezelschap, dus levendige gesprekken!

Ik sluit af met een fotootje van Bodhi, een van Megan’s pups. Ze zijn nu vijf maanden oud, en hebben in de drie afgelopen maanden een totale metamorfose meegemaakt. 

Dit was Bodhi, nog geen drie maanden geleden en nu al echt een kerel aan het worden. En dat geldt voor alle vijf de broers van Aprille. Ze zien er goed uit en zijn innig geliefd door hun baasjes. De tijd vliegt, het puppyachtige gaat er al een beetje af! Het was ontzettend leuk om het nest weer te zien, en de komende weekends zien we elkaar opnieuw, in Belgie en in Nederland. De camera gaat dan natuurlijk weer mee. 

De inzameling voor asiel Station van de Hoop in Spanje verliep voortreffelijk. Niels, Annemieke en Netty waren zondag met de aanhangwagen naar Hilversum gekomen….. en er ging ontzettend veel mee met hen terug. Binnenkort gaan de spullen op transport naar Spanje. De waterleiding gaat er nu ook komen dankzij een aantal prachtige donaties. Ik wil bij dezen alle lieve mensen uit en via ons whippetnetwerk heel erg bedanken voor hun gulheid!

Per vandaag vervalt het Honden- en kattenbesluit, dat sinds 2001 van kracht was. Het is vervangen door het Besluit houders van dieren.

Ik heb het nieuwe Besluit eens doorgespit en heb daarbij alles eruit gelicht, dat te maken heeft met het houden van en fokken met honden.

Ik wil mijn uittreksel BESLUIT HOUDERS VAN DIEREN graag met jullie delen. Waarom? Omdat ik hoop dat we met z’n allen kritisch blijven rondkijken in onze samenleving, zeker wanneer praktijken rieken naar brookfokkerij. Dan is het handig om te weten wat de Nederlandse wet hierover zegt, dus doe er je voordeel mee!

Even een tikkie terug in de afgelopen weken, waarin ik veel op de camping in Hilversum ben geweest. Daar spreek ik graag af met vrienden, voor een mooie wandeling en lunch. Zo ook weer eens met Hugo, die de rust en het groen op zijn waarde wist te schatten, terwijl ik in het keukentje rommelde.

Siro(pe) was in die week nog steeds van de partij. Het werd duidelijk, dat hij niet de jachtgenen van een whippet heeft, want als de dames ervandoor gingen, rende hij een stukje mee en kwam dan uit zichzelf steeds weer bij ons terug.

We kwamen de koeien ook nog tegen. Het zijn Charolais koeien, en zij zijn de reden waarom dit losloopgebied is omheind. Waarvoor onze hartelijke dank!

De enige foto die ik heb van mezelf met Siro(pe) en de dames erbij. De heide is momenteel behoorlijk paars; hopelijk is dat nog steeds zo mooi wanneer we de windhondenwandeling lopen in dit gebied, op 31 augustus.

Tegenover de camping ligt het recreatievliegveld van Hilversum, daar hebben we staan kijken naar alle verrichtingen in de lucht en op de grond, terwijl we ieder twee jubileum Magnums weg werkten. Tja, die zitten per vier verpakt in de supermarkt, dus dan moet je wel ;>))

Yvonne kwam ook gezellig langs, met River, Kiss en Jillz.

We gingen eerst een stukje het bos in, en na de koffie op pad richting het Vuntus, dat is een natuurgebiedje dat deel uitmaakt van de Loosdrechtse plassen. Daar mogen honden officieel niet los trouwens ;>).

Sirootje gedroeg zich voorbeeldig en vond Yvonne lief. Kan ook niet anders!

Hij had een hele kluif aan vier snelle whippets om zich heen!

En tot overmaat van ramp belandde hij ook nog voorover in het water, wat dieper bleek te zijn dan hij had ingeschat. Hij is dol op water, maar dit was net iets te veel van het goede….

Een prachtig groen gebiedje is dit wel.

Met hele hoge graspartijen erlangs.

Rosanna en Guido kwamen ook wandelen, met Ryan en Romeo. Ze wilden na het zien van mijn blogs graag kennis maken met Siro…..

Hinde met haar kinderen Hazel en Ryan en neefje Romeo voor zich uit.

Siro met de whippets in zijn kielzog. Eigenlijk klikte het heel goed tussen hem en de bezoekers. Rosanna en Guido gaven aan dat zij hem dolgraag aan hun roedel zouden willen toevoegen. Hij zou eigenlijk naar mijn broer Ronald gaan, maar hij vond Ronald nog steeds een beetje spannend. Wij vermoeden dat Ronald’s stem, houding of postuur Siro deed denken aan een vervelende ervaring in Spanje. Na overleg met Ronald en met Annemieke en Netty van Stichting Spaanse Hond werd de knoop doorgehakt; Siro zou later in de week verhuizen naar zijn nieuwe roedel!

Nog een paar dagen kon ik genieten van dit bijzondere ventje. Een gevoelig hondje, dat zo veel liefde heeft te geven en ook graag ontvangt. Ondertussen had hij zijn antibioticakuurtje tegen zijn maagdarmontsteking achter de rug, en ging hij eten heen, ook rauw vlees gelukkig. Hij ging er steeds mooier uitzien, en zijn zelfverzekerdheid groeit met de dag.

Nog eens lekker rennen met zijn maatje Hazel;

En synchroon slapen met Hinde; vorige week zondag spraken we opnieuw met elkaar af op de camping, voor de overdracht. Een blije dag voor Rosanna en Guido, een verwarrende voor Siro, Ryan en Romeo, en een verdrietige voor mij. Ik wilde hem niet houden, omdat ik mijn oude Chloe in haar laatste levensfase rust en veel aandacht gun, maar wanneer zo’n mooie ziel je leven uit gaat, is dat even slikken, en een beetje meer dan dat, eerlijk gezegd. 

Rescue hondjes zoals Siro, en destijds mijn Rhody uit Griekenland, hebben niet lang nodig om in je hart te gaan zitten. Ze leveren zich over aan je en weten hun nieuwe luxe leven dag na dag op waarde te schatten. Onze “home made” whippetjes weten niet beter, het zijn verwende nesten en gedragen zich er vaak ook naar!

Deze foto van Siro en Ryan ontving ik de dag na Siro’s verhuizing.

En deze de dag daarna. Het is helemaal goed zo, ik voel me gelukkig met hoe het is gegaan.

Siro is een echte vagebond, en Rosanna en ik vonden allebei dat zo’n sjaaltje hem leuk zouden staan. Het is een blauwe geworden, als eerbetoon aan onze Jewel, wiens plekje hij tijdelijk bij mij mocht innemen.

Ik doe heus ook nog wel eens dingen zonder honden hoor. Zoals mijn broer zijn verjaardag vieren op een kotter.

Op stap met Ronald, Els en mijn mam.

Zeehonden op het droogvallende wad;

Drie kleine kleutertjes. Met reddingsvestje, daar zijn Duitse ouders onverbiddelijk en verstandig in. 

De hond van de kapitein, met mam en Ronald op de achtergrond.

Mam houdt wel van een lolletje op het water. 

Het is een wat mager eindje touw, maar vroeger was dit een voorwerp om je achterste mee af te vegen als je naar de WC was geweest. Een “allemansend”. Dit is trouwens tegelijkertijd een foto van de WC zelf.

Met Marianne sprak ik af in het park, om een beetje showtraining te doen met Aprille. Het staan gaat best al goed; Marianne oefent dagelijks eventjes met haar. Heel kort maar, de kracht zit hem in de herhaling.

Natuurlijk ziet een pup ook alle vogels vliegen ;>))

Maar als die vogels net in de juiste richting gaan, dan heb je kans op een fatsoenlijke standfoto.

Het draven op een vlot tempo aan een showlijntje, zonder malle bokkensprongen moet nog veel worden geoefend; dat muntje is bij Aprille nog niet helemaal gevallen maar oefening baart kunst. Ze is nog maar 4 1/2 maand oud, er is nog wat tijd.

Headstudy van Aprille, die zowel op Megan als Reef lijkt, maar donkerder ogen heeft dan allebei haar ouders.

Manon maakte deze week deze groene “headstudy” van Bidai. Een supershot vind ik, en omdat er vanuit Engeland weer een vraag om foto’s voor de Engelse whippet kalender was gekomen, heb ik deze na overleg met Manon ook gauw ingestuurd. Deze week ga ik zijn kinderen bewonderen bij Southgrove whippets, en eind van de maand staat een bezoekje aan de pups van Romeo op het programma, bij Nonsuch whippets. Het is leuk om te volgen hoe de nakomelingen van onze nakomelingen het doen, en…. puppy knuffelen, daarvan krijgt een mens natuurlijk nooit genoeg ;>))