Ik had afgelopen weekend veel gasten over de vloer, maar mijnheer Zomer liet het helaas schandelijk afweten, terwijl hij toch een date met ons had vanaf 21 juni.
Virginie kwam vrijdag onze kant op; met een tussenstop bij Wim, zodat Doortje haar nestzusje Beppie kon bezoeken. De twee Dust ’n Duuntjes vonden het natuurlijk leuk om elkaar weer te zien.
Maar ook Hazel genoot van het jonge spul; ze is immers tussen haar oren nog altijd een pup ook al is ze zondag alweer anderhalf jaar oud.
Na een gezellig hapje en een drankje reden we naar de coursingtraining van de WRA, waar Virginie’s Dune (Salty Sand’s Autumn Melody) haar haasvastverklaring af kon ronden; ze wordt hier gestart door Josien, terwijl Virginie haar handen vol had aan Hazel.
Dune liep prima, een keer met Hazel en een keer met Hinde, en haalde zo haar verklaring binnen. Nu alleen nog meten (in België) en dan kan ze ook meedoen aan coursings.
Het had vrijdag overdag flink geregend dus het veld was nog wat glad. Hier komt Hazel afremmen om de kill te maken….
Maar ze schoof over het gladde gras ook zo weer uit mijn beeld ;>)
Hinde staat hier te wachten samen met haar zwarte maatje voor de training, terwijl ik foto’s maak;
Ook hier gingen de voetjes van de vloer, het zwartje eindigde zelfs helemaal in het touw van het haas gerold…. whippetrollade, noemde Femia dit op facebook ;>)
Die avond ging bij mij thuis het schermutselen van de nichtjes Hazel en Doortje lekker door. Ze trakteerden elkaar op blikkerende tanden en rollende ogen.
W
Afgelopen weekend hadden we Sail en de vlootdagen in Den Helder; een keur aan tall ships lag er in de haven, en zaterdag avond bewonderden we onder andere deze prachtige Zweedse “Götheborg”. Het was eventjes droog…. maar wel koud.
Voor zondag was beter weer voorspeld. Ik had een aantal mensen met hun honden uitgenodigd. Veel van deze hondjes zijn ooit bij ons geboren….
Als we samen wandelen heb ik er daardoor heel wat in mijn knieholten zitten ;>)
Marc had zich al snel over kleine Doortje ontfermd. Helaas, nét te groot om mee te smokkelen in je jaszak ;>)
Op het strand stond een stevig briesje…
Daarna propten we onze groep in mijn huiskamer en keuken;
Virginie en ik hadden die ochtend een high tea voorbereid – voor het eerst in ons leven ;>)
Met verse scones en zelfgemaakte jam, sandwiches, aardbeien, champagne, verse jus d’orange, heel veel thee en uit Brugge en Den Bosch geïmporteerde Zwevezeelse Florentientjes, bonbons en Bossche bollen.
Daarna was het een kwestie van zelf bedienen….
En naar binnen werken;
Mam geniet van haar scoontje met clotted cream en verse jam ;>)
Marc en Annalies en Chloe’s halfzus Leilah zaten zich alvast te verheugen op een nachtje in het beste hotel op Texel na afloop van de high tea!
Terwijl zij op de boot overstaken installeerden wij ons met de honden op de dijk, voor de uittocht van de tall ships. Man, wat was het koud en winderig…
De honden lagen op een picknickkleed en verdwenen op een gegeven moment onder een grote slaapzak.
O
Of ze zaten in een mandje, met een trui of jasje aan. Arend zit zich te vervelen ;>), de schepen hadden enorme tegenwind op de ree en deden er lang over om weg te komen.
Eindelijk kwam er eens iets langs gezwoegd. Op de motor, geen zeilen te zien, de wind stond verkeerd.
Megan lijkt zich af te vragen waar al die drukte nu voor was…
Maar het blijft een imposant gezicht, zo’n schip uit vervlogen tijden op zee.
Oud en nieuw, zij aan zij;
Na het eerste schip duurde het nog even voor de rest van de vloot er zou zijn; we besloten te voet naar huis terug te keren en de auto’s later weer op te halen;
Zo zagen we vanzelf alles voorbij komen;
Poseren met wat schepen op de achtergrond;
Maar die mooie Götheborg zat er niet bij; een aantal schepen was teruggekeerd naar de haven omdat het weer te zwaar was. Na de dijk zetten we het nautische thema voort; we hadden zaterdag op de visafslag van Den Oever verse waar gehaald, zodat we konden genieten van gebakken slibtongetjes met rijst met roomboter en suiker.
De volgende ochtend liepen Virginie en ik al om negen uur met de honden op de dijk…. en daar kwam “onze” Götheborg in volle glorie voorbij varen, vlak langs de kust. Het was beter weer geworden. Ik had mijn camera niet mee, maar het zag er precies zo uit. Een leuk cadeautje, en jammer dat er geen publiek was om hen uit te zwaaien. 
Het was een kleurrijk en gezellig weekend, maar praktisch zonder zon. De zomer is een heer, hij is zo discreet, hij komt niet meer. Maar ik vond de zon toch nog terug…. in het hart van mijn pioenrozen op tafel. Kwestie van positief blijven.
Sinds dinsdag is het eindelijk aardig weer; nu heerst voor ons eindelijk het vakantiegevoel, tijdens de ochtendwandeling op de dijk!
SALTY SAND'S WHIPPETS 