04 maandag nov 2013
03 zondag nov 2013
Ik kwam dit fotootje tegen tijdens een zoektocht naar iets anders; kleine Hazel, 5 weken oud. Wat een lekker snuitje had ze toch….. binnenkort is het alweer 2 jaar geleden. Maar, als alles naar wens verloopt: over een maand of vier opnieuw genieten van portretjes, van de volgende generatie ;>).
29 dinsdag okt 2013
Zaterdag hadden we Megan er weer eens bij op de bank ;>)
Haar baasje Marianne maakte ondertussen de handen vuil aan marsepein en bruine kleurstof. 
Creativiteit met marsepein, daar houdt Hazel wel van. Want stel je voor dat ze per ongeluk iets laat vallen, of achteloos wat restjes van zich afschuift…..
Terwijl Marianne aan het kleien was, had ik de schone taak om de tekst te schrijven, met vloeibare chocolade. En dat is knap lastig, wanneer je de muis van je hand niet mag laten rusten op de chipolatataart…..
Minihondenpootjes in de twee bibberige S’en van Salty Sands ;>)
Marianne testte ondertussen haar nieuwe deeg/marsepeinvorm van een whippet uit, en kneedde ook nog een Salty Sands schelp uit de losse hand. Ze is heel creatief, en maakt tegenwoordig meer whippetdingen, van glas, keramiek, en textiel.
De taart ging afgelopen zondag mee naar de Salty Sands herfstwandeling, die plaatsvond in het bos- en heidegebied naast de camping in Hilversum.
Daar hadden we afgesproken met een groep lieve vrienden en kennissen, die allemaal op de een of andere manier wel iets met onze Chloe te maken hebben: haar fokkers Wim en Jos, mijn moeder en mijn broer Ronald, en eigenaren van een kind, kleinkind of achterkleinkind van Chloe. En Nikki natuurlijk, die zo intensief heeft meegewerkt aan het groot brengen van ons nest in december 2011. Chloe is nu 13 1/2 jaar oud, ze staat op de foto hierboven, linksonderaan.
We waren met 21 mensen en 25 hondjes neergestreken op de Hoornboegse heide, met voor de zekerheid een paar tentjes, voor het geval er toch nattigheid zou vallen. 
Ook Virginie was van de partij, met Dusty, Dune en Doortje. Uit haar nest (achterkleinkinderen van Chloe) waren ook Beppie, May C en Victor aanwezig, met hun eigenaren Wim en Jos, Kris, Martine, Arnaud en Alexander, en Martine en Laura. Een knappe Belgische delegatie dus, en dat maakt zo’n bijeenkomst eigenlijk alleen maar gezelliger.
Jan kon niet met ons meewandelen, maar kwam toch even uit Eindhoven aangereden met Fenja uit ons A-nest, en haar maatje Xiroff, om bij de start van de middag te zijn.
Na de koffie en taart vertrokken we door het bos, richting de Hilversumse heide;
De meeste regen was ’s morgens gevallen, het zonnetje kwam zowaar door….
Manon en Olaf, met Payute, Nisga’a en Bidaï. 
De honden gedroegen zich nogal uitgelaten, alsof ze op schoolreisje waren…
Virginie heeft net als ik de gewoonte om zich achter de camera te verschuilen ;>)
De heide is helaas niet paars meer, maar het herfstlicht was heel mooi deze middag.
Hazel samen met broer Bidaï op de uitkijk. Ze is een flinke en vooral stevige dame, in tegenstelling tot haar elegante en vrouwelijkere zusje Megan. Een whippet hoort onder één arm te passen en dat is bij haar niet helemaal gelukt ;>). Toch vind ik haar een aangename windhond om naar te kijken en als ik haar ’s avonds nog eens op haar grote billen klop en ze kijkt me stralend en ondeugend aan, dan denk ik: “het is wat veel, maar het is lekker allemaal van mij ;>)”
Ernst en Ivy, allebei lekker ingepakt. Het ging op een gegeven moment toch wat regenen. Gelukkig heeft dat maar een paar minuten geduurd. 
De natuur is toch ingenieus; na zo’n buitje krijg je dan steevast als goedmakertje een vrolijke regenboog voorgeschoteld ;>)
Een bijverschijnsel van een grotere groep whippets is dat de dames en heren zich dan heel mans gaan gedragen tegenover andere honden. Hier joeg Zoë bijvoorbeeld een reu een paar honderd meter weg van zijn baasje en kwam daarna met een triomfantelijke blik weer aan gerend….
Het is voor mij altijd lastig om veel whippets op de foto te krijgen; op de een of andere manier verzamelen die zich vaak op een hoopje achter mijn knieën, zonder dat ik erom vraag ;>). Hier ging het een keertje goed!
Megan was er ook, met Marianne en Arend. Zo kon zij ook eens kennis maken met Kris en zijn gezin en hun Dust ’n Duuntje May C. Als alles naar wens verloopt zal May C volgend jaar gezelschap krijgen van een van Megan’s pupjes. 
Zien jullie mijn mam van 83 hier voorop? Halverwege de wandeling vroeg ze zich af waarom we zo langzaam liepen, waarop ik antwoordde dat ik dat speciaal voor haar had bedacht. “Wat een onzin” kreeg ik te horen, waarop ik haar vroeg om voorop te gaan lopen en het tempo te bepalen. Nou…. dat werd nog best een aardig marstempo ;>)
Na zo’n vijf kwartier wandelen kwamen we weer in de buurt van de tenten uit;
In de kofferbak hadden we een paar snelkookpannen met hete tomatengroentensoep staan, ingepakt in dekbedden om ze warm te houden; Maestro lijkt precies te ruiken waar Ernst mee aan komt lopen….. en toch zijn die pannen hermetisch gesloten. Tja, die whippets met hun terrierneuzen……
Elly zorgde ervoor dat de soep net zo heet werd gegeten als hij werd opgediend. Zij is een routinier, want dit klusje klaarde zij op menige regiowandeling van de NWC.
Terwijl wij de soep opdienden…
Haalde Martine haar zelfgebakken honden pasteitjes tevoorschijn. Dat was gewoon een culinair hoogstandje, met kip, en groentjes…. het rook zo lekker dat ik er bijna zelf de tanden in zette. Tja, ik ben ook maar een simpele hongerige Hollander, op dat soort momenten ;>)
Het was in ieder geval in een mum van tijd weggewerkt!
De honden hadden zin in meer….
En laat er nog een heel klein beetje soep over zijn, onder in de pannen. Niet de moeite om mee naar huis te slepen, toch?
Op de voorgrond May C, het bonte teefje uit Virginie’s nest van december 2012.
En Maximo, roedelgenoot van Victor uit het nest van Virginie.
Daar heb je Victor zelf, met Laura; hij was vandaag een beetje onder de indruk van de grote groep, en zijn inmiddels zeer volwassen oom Maestro…..
Een groepsfoto voor we weer op huis aan gingen, met Ronald, Arend, Marianne, Ernst, Nikki, mijn mam, Wim, Jos, Elly, Hans, Kris, Alexander, Arnaud, Martine, Olaf, Martine, Manon en Laura. De honden, zowel zichtbaar als verscholen: Hazel, Megan, Zoë, Ivy, Hinde, Mozart, Maestro, Julia, Jans, Gemma, Beppie, May C, Dusty, Doortje, Dune, Bidaï, Victor, Nisga’a, Payute en Maximo. Chloe, Jewel en Isis ontbreken hier; die lagen al lekker in hun mandje in de auto, en Jan was al naar huis met Fenja en Xiroff.
Eén ding zou ik nog graag willen weten: wat doen Martine en Laura hier toch met Victor ;>)?
Het was een heel geslaagde herfstwandeling, met voor de tijd van het jaar prima weersomstandigheden, slechts één dag voor de zware storm van vandaag…… bedankt voor jullie gezelligheid, volgend jaar zien we elkaar hopelijk weer!
Op het blog van May C vinden jullie het recept van Martine’s hondentaart: http://ibob009.wordpress.com/2013/10/29/hondetaart/
Geplaatst door Monique | Filed under Wandelingen
21 maandag okt 2013
Posted in Nieuws
Eindelijk bracht Yvonne een bezoek aan huize Salty Sands. Dat was in juli al de bedoeling, maar het ging toen al slecht met ome Cor, en dus hebben we onze afspraak verzet. En ze kwam met de armen vol gulle gaven…. allemaal lekkere en mooie dingen voor de dames en voor mij. Zo lief….. Wij kennen elkaar ruim 9 jaar; onze Jewel en Jewel van Yvonne’s dochter Yvanca zijn op een paar weken na even oud, dus kwamen we elkaar regelmatig met de Jewels tegen in en bij de showring.
Zaterdagochtend maakten we een mooie wandeling in de duinen en het bos, en na afloop schoven we bij mijn moeder naar binnen (die vlak aan het Hengstenpad woont tegenwoordig) voor koffie met gebak. Die ochtend waren mam en ik naar de visafslag in Den Oever geweest voor verse sliptong. Maar er wordt meer lekkers verkocht (wijn, kaas, groenten etc.) dus gingen we met meer naar huis dan was gepland ;>)
’s Avonds gingen de sliptongetjes de koekenpan in, met roomboter, uiteraard….
Yvonne, mijn moeder, Ronald en Els en mijn buurman Jan aan de visdis, met rijst en boter en suiker.
De honden lagen op één oor en wachtten rustig het eind van de maaltijd af;
Chloe en Kiss delen gezellig samen een kussen; Chloe houdt altijd wel van visite;
Ik had royaal ingekocht, en dus gingen de laatste vier visjes naar Kiss, River, Jillz, Chloe, Jewel, Hinde, Hazel en Isis toe. Riff pakt hier het oog van de camera en laat zien wat ze daarvan vindt ;>). Wat een leuke Afghanendame is zij toch, zij was een herplaatser en Yvonne en zij hebben het met elkaar getroffen hoor!
De volgende ochtend besloten we na het ontbijt en de koffie spontaan om over te steken naar Texel. Snel de zeven honden in de auto gepropt om de boot van half elf nog te halen.
Yvonne was er sinds haar tienertijd niet meer geweest!
De zeven windhondendames trokken veel bekijks…….
We begonnen met een mooie bos- en duinwandeling bij Den Koog; op de foto Riff met Chloe, Jewel en Hazel.
De jongste drie, Jillz, Kiss en Hazel renden lekker met elkaar in het rond;
Riff poseert vanaf het uitkijkpunt, met op de achtergrond de duinvallei;
Riff, Jillz en Kiss;
Daarna reden we naar De Cocksdorp aan het uiterste noordelijke puntje van Texel, voor een lunch aan het strand; 
Hier ligt het breedste strand van Texel;
Hinde en Hazel;
Na hun tweede wandeling werden de dames moe; Hinde laat haar kin vol vertrouwen rusten op de rug van Riff;
Hazel poseert voor de vuurtoren van Texel;
Daarna reden we nog naar De Slufter, waar Yvonne naast de duindoorns met wat visserlatijn komt ;>)
De Slufter is een schitterend gebied, dat in open verbinding staat met de zee. Kreken en bijzondere vegetatie die floreert op brak water vormen een interessante vlakte met allerlei kleuren. Hier was het dat Chloe in mei 2011 haar schouder uit de kom liep toen zij achter een haas aan ging. En waar Hinde voor het eerst achter een levende haas courste (hartstikke verboden natuurlijk, het was ook niet met opzet);
We reden daarna richting de boot, want we wilden die van drie uur halen. Tot onze stomme verbazing lukte dat; we kwamen er exact om drie uur aanrijden en werden er zomaar nog opgeloodst! Zoals altijd vlogen de meeuwen mee naar Den Helder;
Ik had die week de vriezer ontdooid, dus hadden we een flinke zak oud brood uit te delen. Ze komen het zelfs uit je hand pakken ;>).
Yvonne, wat gezellig dat jullie er waren, kom gerust nog eens logeren! En heel veel sterkte morgen voor jouw operatie. Voor je het weet is het achter de rug en kun je thuis weer van jouw diertjes genieten!
SALTY SAND'S WHIPPETS 