Onze Chloe viert vandaag haar 13e verjaardag. Deze pittige prinses is de stammoeder van de Salty Sand’s whippets en dus verdient zij de zachtste kussens in het huis ;>). Haar stamboomnaam is: Ch. Of Summer’s Joy Georgy Girl en ze is gefokt door Wim Wiersma en Jos Schrijver. Chloe’s komst naar Den Helder luidde een fijne vriendschap en mentorschap in die inmiddels al 13 jaar duurt. Via Wim rolde ik het ras in, waardoor ik heel veel fijne mensen heb leren kennen, die nu deel uitmaken van mijn vriendenkring. 

Chloe in 2002, twee lentes jong. Zij is de enige van mijn vier dames, die in de bijna vier jaar voor haar nest geboren werd met niemand anders mijn aandacht hoefte te delen ;>). Sindsdien heeft ze een klein beetje ruimte moeten maken voor haar dochter, kleindochter en achterkleindochter, die als pup natuurlijk probeerden om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Maar Chloe heeft een sterke persoonlijkheid, ze laat zich de kaas niet van het brood eten en staat haar mannetje in haar roedel, zonder ooit maar een lip op te hoeven trekken naar haar nageslacht.  

 

Ook Chloe ontkomt niet aan de tand des tijds helaas, maar ze doet het nog prima. Ze heeft zoals veel oudere whippets een hartruis, en haar nieren zijn niet zo sterk meer, dus krijgt ze nierdieet, dat bestaat uit één keer per dag brokjes (Hill’s) en één keer per dag vlees (Bandit nierdieet). Maar buiten komt ze regelmatig in galop voorbij rennen, en ze is tussen haar oren nog altijd het ongecompliceerd vrolijke en ondeugende pupje van 13 jaar geleden.

 

Op 1 mei (Dag van de arbeid, dus hebben de Belgen vrij ;>) hield de Belgische Whippet Club de jaarlijkse clubmatch. Daar gaan we al 12 jaar naar toe als het enigszins kan. Tentoonstellingen die door whippet clubs worden georganiseerd onderscheiden zich van “all breed” tentoonstellingen in die zin dat de keurmeesters rasspecialisten zijn, m.a.w. zij zijn ook actief (of geweest) als fokker en exposant. Dit zijn de mensen wiens oordeel ik hoog schat, en die het de lange rit waard maken. Dit jaar werden de whippets gekeurd door Henrik Harling uit Zweden, die zelf whippets fokt onder de kennelnaam Play A While. Het aantal inschrijvingen ligt op deze shows ook veel hoger; 88 whippets deze keer (op de gemiddelde all breed tentoonstelling gemiddeld tussen 10 en 30). Bovendien is deze Belgische show altijd bijzonder gezellig, en goed georganiseerd. En buiten bovendien, wat heerlijk is voor mens en hond, als het ten minste niet regent!

 

Nou, dat deed het dit jaar niet; we zijn allemaal verbrand door de zon, behalve Marc dan ;>). Marc en Tinne waren zo lief om de caravan voor Marianne en mij klaar te maken. Wij reden dus de avond voor de show naar Reet, met Hinde, Megan en Romeo, die we op de heenweg hadden opgepikt, zodat hij samen met de andere pups van Virginie kon debuteren in de Belgische showring. Na een glaasje champagne als slaapmutsje doken wij ons bed in, en konden we op een fatsoenlijke tijd opstaan, ontbijten en vertrekken naar Beringen (anders hadden we om 5 uur ’s morgens moeten wegrijden uit Den Helder ;>((. Dank voor de gastvrijheid, Marc en Tinne!

We sloegen ons tentenkamp op langs de ring, en iedereen maakte het zich gemakkelijk.

Toen ik om 11 uur een rondje koffie wilde uitdelen, werd ik een beetje uitgelachen….. Tessa, Mich en Dirk stonden namelijk op het punt om de kurken van de champagne te laten knallen (die flessen waren kennelijk niet persé meegekomen om successen in de showring te vieren). Hierdoor dacht Virginie er de hele dag niet meer aan om de Zwevezeelse Florentientjes uit haar auto te halen, die bedoeld waren voor bij de koffie. En nu eten Tessa en Virginie al voor de tweede dag ZF’jes als ontbijt…..

En dan nu het gedeelte, waar we ook een beetje voor kwamen: de showring. Als eerste waren de baby reuen aan de beurt, hier waren vijf inschrijvingen waarvan 1 absent. De Dust ’n Dunes nestbroertjes Romeo, Viktor en Fons zetten hun beste beentje voor en werden respectievelijk 2, 1 en 3 geplaatst. Op deze foto zien we dat alle drie nog heel goed weten wie hun fokker is ;>). Ook hun nestzus Doortje deed het super tijdens haar debuut; Virginie zal ongetwijfeld binnenkort uitgebreid verslag doen op haar Dust ’n Dunes blog, van de prestaties van haar kroost.

Later op de ochtend was het de beurt aan Megan, in de jeugdklas teven met acht inschrijvingen. Zij is nu 16 maanden oud, is in prachtige conditie en begrijpt helemaal wat de bedoeling is in de ring, dankzij Marianne’s uitstekende zorgen.

Megan stond netjes op tafel en liep keurig mee. Helaas heeft Marianne het zelf niet kunnen zien, want na de Nederlandse Clubmatch van afgelopen februari kwamen we tot de conclusie, dat zij beter uit beeld kon blijven omdat Megan haar anders zou gaan zoeken langs de ring. Megan’s moeder Hinde staat altijd luidruchtig te jengelen als ze mij in de ring ziet, dus nam Marianne haar mee voor een stukje wandelen langs de renbaan.

In stand voor de keurmeester’s tafel, tijdens het dicteren van het keurrapport, waar we erg tevreden mee waren, omdat het een whippet beschrijft zoals we die proberen te fokken: “True classical excellent whippet type. Pleasing outline without exaggerations. Beautiful head and expression. Excellent under and topline. Moves very sound on every angle”. Met Megan zullen Marianne, Arend en ik begin volgend jaar samen een Salty Sand’s nestje fokken, en daar kijken we nu al heel erg naar uit.

Virginie had zowel Dusty als Dune ingeschreven in de open klas, zodat ik de eer had om de bij ons geboren Dune (Salty Sand’s Autumn Melody) te mogen showen.

Ze zag er weer puik uit na haar nest, en had er duidelijk plezier in.

Ze zette geen pootje fout en showde als een zonnetje.

Dune werd 2e in een sterke open klas van 12 inschrijvingen; vlak achter Meis van Jan Willem en Kris. Natuurlijk ben ik trots op Dune, en op Virginie, die haar zo mooi in conditie houdt en haar koos als stammoeder voor haar eerste Dust ’n Dunes nestje!

Als laatste was Hinde (Salty Sand’s Aubade For Chloe) aan de beurt in de fokkersklas.

Ik vind haar de laatste weken niet echt in topconditie; ze is iets te dik en ze is een tikje minder levendig dan anders. Niets verontrustends, die perioden kunnen er zijn, misschien passen de brokjes die we tot deze week gaven haar minder goed. We zijn deze week omgeschakeld naar Royal Canin, met nog altijd eens per dag vers vlees. Hinde is altijd braaf in de showring. Helaas is haar keurrapport waarschijnlijk per ongeluk blijven kleven aan het rapport van een andere exposant.; ik hoop later nog een kopie te mogen ontvangen. Maar wanneer de keurmeester begint te dicteren, hoor je meestal wel de eerste woorden, en die begonnen met: “beautiful and excellent classic whippet bitch…. “.

Nog een keer samen lopen met Petra’s teefje, zodat de keurmeester hun gangwerk goed kon vergelijken voor hij knopen doorhakte.

Een foto van de vier klassewinnaars; Hinde werd met 4 uitmuntend geplaatst.  

Keurmeester Henrik Harling en Jan Willem Akerboom met de prachtige Nicky (Multi ch. Hello World Di Mahana), de winnares van de dag. Ik ken diverse mensen die deze enorme wisseltrofee al eens een jaar thuis hebben mogen houden. En ook ons viel deze eer ten deel, precies 10 jaar geleden was onze Chloe hier Best In Show.

Daarna was het een kwestie van genieten van het zonnetje;

En de restjes wegwerken; die eigenlijk helemaal geen restjes waren, maar wel in de ogen van de viervoeters.

We gingen nog een rondje langs de renbaan, zodat de pups en Dune, Megan en Hinde hun ei kwijt konden voor we huiswaarts gingen. Het was een heerlijke dag, gezellig, en succesvol; al onze inschrijvingen waren bij de eerste vier in hun klas geplaatst.

Ook Dyllis van Tinne deed het super: 3 uitmuntend in de open klas teven. Verslag hierover en alle uitslagen van de show vinden jullie op Tinne’s blog: http://moon-orchid-whippets.blogspot.be/2013/05/cac-clubmatch-bwcbw-1-mei-2013.html.

Jullie herinneren je misschien Katie nog wel: Per-Mo’bile Katie The One And Only (Salty Sand’s Anthem of Atlantis x Tappinskis Advanced to Per-Mo’bile).

Zij is de Zweedse dochter van Maestro, gefokt door Tina en Tommy Permo en ze woont bij Anna Suojärvi in Finland (Infamous Whippets). Katie is een dag na ons B-nest geboren en dus net zo oud als Hazel, Megan, Ryan en Bidaï. Haar stamboomnaam heeft zij te danken aan het feit dat zij de enige pup was in het nest.

Kleine meisjes worden groot…..

De gelijkenis met haar vader Maestro is onmiskenbaar – en ook die met Maestro’s nestzus, tante Zoë.

Spelend met de pups van haar roedelgenote;

Rennen kan ze ook; Anna was vandaag in de wolken, want Katie liep haar allereerste officiële coursing en ze eindigde met het hoogste puntenaantal van de dag: 1st, Total points 494, CAC, Best In Field and Best First Race. En dus zijn we wel een klein beetje medetrots op Maestro’s dochter ;>)

Hinde heeft onlangs haar coursinglicentie gekregen; daarvoor moest ze eerst twee maal laten zien dat ze haasvast is, samen met twee verschillende andere honden die al een licentie hebben, en met een rendek en muilkorf om. Ook werd ze in maart officieel gemeten in Utrecht. Een andere vereiste is dat alle vaccinaties in orde moeten zijn.

En dan pas wordt het coursingboekje aangevraagd. Afgelopen zaterdag nam ik het nog maagdelijke boekje in ontvangst, om het direct weer in te leveren, omdat ik haar had ingeschreven voor de tulpencoursing die werd gehouden bij de WRA in Velsen-Zuid.

Daar ligt een prachtig terrein met zelfs nog een mooie helling erop;

Hinde liep haar eerste course met Bibiche van Ciska en Ruud. Eerst even een valse start – Hinde’s musketon vloog eraf omdat ze zo ontzettend opgefokt deed, en vervolgens stond ze op een afstandje gespannen naar het haas te staren, vergeefs wachtend op een start. Uiteindelijk vertrokken de dames dan toch samen ;>). Volgens het reglement kan dit Hinde punten hebben gekost.

In eerste instantie ging Hinde Bibiche voorbij;

Maar toen het haas de heuvel over werd getrokken verloor ze die heel even uit het oog, waardoor ze een achterstand opliep. Nu gaat het bij coursing niet persé om wie er als eerste aan komt bij de finish; er worden in totaal vijf criteria beoordeeld: snelheid, jachtdrift, behendigheid, intelligentie en uithoudingsvermogen.

Hier maken de dames de kill; Hinde iets minder fanatiek dan Bibiche. Ik heb de indruk dat  wanneer zij iets later aankomt, ze er niet erg meer op durft te duiken.

Na de kill moet je je hond direct weer aanlijnen, en uitlopen. Hinde kijkt tevreden naar me op; dit soort uitjes bevalt haar duidelijk meer dan shows ;>)

Nikki en haar vader Ernst waren er ook, met Zoë. Ik had Chloe, Jewel en Hazel thuis gelaten, maar Ryan en Romeo waren wel mee. Die twee hadden geen benul van coursing, en dat hebben ze nu nog niet, het enige dat zij ervan meekregen was een opgewonden moeder/tante in de achterbak, en de lol van iedere anderhalf uur lekker een stukje wandelen in het recreatiegebied achter het coursingterrein.

Terwijl Romeo en Ryan hun charmes op Nikki los lieten….

Was Ernst op weg naar de start, met Zoë;

 

Daar gaan ze, over de heuveltop;

De glimlach van een tevreden whippetje, na afloop ;>)

De tweede omloop liep Hinde opnieuw onder wit, samen met Bibiche’s nestzus Bjelka.

In de tweede omloop worden de honden samen ingedeeld aan de hand van hun punten tijdens de eerste omloop.

Dat geeft in principe mooie courses, want die twee zijn dan goed aan elkaar gewaagd.

Na afloop en in afwachting van de prijsuitreiking gingen we nog eens een stukje wandelen, en benutten de gelegenheid om standfoto’s te maken. Ryan (Salty Sand’s Beach Comber) is nu 16 maanden oud en ontwikkelt zich goed, zij het langzaam. Hij is een lastige eter, en het is moeilijk om er een randje vet aan te krijgen. Toch begint hij langzaam maar zeker het silhouet te laten zien, dat we zagen toen de pups 7 weken oud waren, dus ik ben best tevreden. De borstdiepte komt bij een aantal Salty Sand’s pas laat in orde, en dus moeten we nog geduld hebben. Er wordt gezegd dat whippets die zich langzaam ontwikkelen ook tot op hoge leeftijd mooi blijven, maar of het waar is…….. De komst van Romeo in huis helpt in ieder geval de eetlust wat stimuleren! 

Kleine Romeo (Dust ’n Dunes Legend) is een zoon van Dune (Salty Sand’s Autumn Melody), nu 16 weken oud. Hij eet prima en ontwikkelt zich tot nu toe harmonieus vind ik. Hij was in december mijn lievelingspup uit Virginie’s nest. Viv Coulter, de fokker van Romeo’s vader Collooney Rock My World is erg enthousiast over Romeo, zoals hij er nu uitziet.

Daarna was het wachten op de prijsuitreiking, onder het genot van een wijntje (dank je voor mijn tweede glaasje Leo ;>) c.q. biertje. Gezellig kletsen met een aantal bekenden, zoals Monique, Jacqueline en Leo. Ik vond altijd dat de mensen bij het coursing zo netjes bleven tot het eind; om de winnaars toe te juichen. Dat gebeurt ook, maar een andere reden is, dat alle coursingboekjes pas na de prijsuitreiking worden teruggegeven ;>).

Romeo onder de hoede van zijn tante Hinde. Ik heb nog nooit zo een lief en braaf pupje meegemaakt……

Iedereen verzamelt zich bij de tent waar de drankjes en versnaperingen worden geserveerd;

Guido arriveerde ook nog, om Ryan en Romeo op te halen. Ik had Ryan al ingefluisterd: “baasje komt zo!” en daar reageerde hij beslist positief op. Toen hij Guido even later begroette, was duidelijk aan hem te zien dat hij zich mijn belofte nog had herinnerd.

De prijsuitreiking was een zonnige, maar ook winderige en koude aangelegenheid.

Met tulpen en bekers. Voor de zes besten bij de whippetteven en whippetreuen. Veel bekende gezichten onder de winnaars, van harte gefeliciteerd nog allemaal!

Hinde zat helaas net naast een podiumplaats; ze werd met 328 punten 7e van de 16 deelnemende whippetteven. Maar ze is heel gebleven en had het naar haar zin, dus was ik allang blij. Minder blij ben ik met het feit dat ze weer een paar happen uit mijn auto heeft genomen. Dat wordt een dure rekening bij de garage. Ik moet echt een kooi laten bouwen voor in de auto, en dat gaat ook gebeuren! Wordt vervolgd.

Afgelopen zaterdag was het nog “business as usual”, met ontspannen wandelingen. Er zijn in Den Helder diverse mooie wandelgebieden, daar gaan we altijd met de auto heen. Chloe is op dit moment fris en monter, en verheugt zich misschien al een beetje op haar 13e verjaardag, die over twee weken is.

Jewel is mijn ingetogen hartediefje, dat altijd op zoek is naar eetbare dingen. Buiten zijn dat meestal dingen die je niet close up wilt hebben op je blog want eigenlijk is maar weinig echt niet eetbaar ;>(

 

Hinde en Hazel zijn doorgaans echte partners in crime, en altijd verzint er wel eentje iets ter vermaak. Zwaantje pesten is spannend natuurlijk, maar ook wel een gevaarlijke hobby. Mijnheer Zwaan was not impressed en ik heb hen op een gegeven moment aan hun halsband weggetrokken. Een mevrouw stond geschokt te kijken; ik denk dat ze het ongehoord vond dat ik er eerst een mooie foto van wilde maken ;>).

Op zondagmiddag reed ik over een drukke straat in Den Helder, waar de twee rijrichtingen worden gescheiden door een groene strook. Aan de overkant zag ik een nogal ongerust hondje draven, tegen de verkeersrichting in. Mensen keken, maar deden niets, dus reed ik snel door en keerde verderop om zodat ik haar tegemoet kon rijden. Ik kon haar zo in de auto hijsen, ook al was ze het er niet helemaal mee eens. Eenmaal thuis kon ik haar adreskokertje bekijken; ze heette Rosa en woonde aan de rand van Den Helder.

Ze bleek behoorlijk slechtziend en doof te zijn, en liep onrustig rondjes door de woonkamer. De whippets maakten er niets van, en zij was verder ook vriendelijk naar hen toe. Na een uurtje had ik eindelijk de eigenaren te pakken, die haar meteen kwamen ophalen. Rosa bleek al 18 jaar oud te zijn en een beetje dement. Ze waren onlangs verhuisd en ze was per ongeluk de tuin uit geraakt. Iedereen blij met de goede afloop en ik zwaaide ze uit, een fles chardonnay en een grote zak leliebollen voor mijn moeder’s tuin rijker.

Daarna bleef het gezellig druk bij ons, want we kregen Hazel’s nestbroer Ryan en Doortje’s nestbroer Romeo te logeren.

Romeo is nu ruim vier maanden oud, en echt een dotje. Ik heb nog nooit zo een braaf en lief pupje meegemaakt! Hij is gefokt door Virginie, en zijn moeder Dune is bij ons geboren. En hij is heel populair bij Hazel en Ryan, die allebei graag met hem spelen.

Maar hij is natuurlijk “van Ryan” en die twee liggen het liefst samen in een mandje. Twee whippetmannen kunnen het doorgaans goed met elkaar vinden, en deze zijn geen uitzondering. Ryan behandelt Romeo echt als zijn kleine broertje en is erg lief voor hem. Buiten mogen de honden hem niet te veel mangelen, dan springt hij ertussen.

Spelen doen Ryan, Romeo en Hazel met veel herrie; grommen, blaffen, tandgekletter en rollende ogen.

Een rustig momentje; Romeo en Ryan met hun overgrootmoeder Chloe;

In de duinen is het een dolle boel; we lopen steeds niet langer dan 20-30 minuten omdat Romeo nog zo jong is, maar daar haalt hij dan ook wel het maxium uit. Soms doe ik hem dus aan de riem, en dat vindt hij ook prima, hij is zo gezeglijk, dat het bijna eng is ;>))

Maar meestentijds ziet het er zo uit; hij lokt de anderen achter zich aan, of andersom.

Hinde, Hazel en Ryan op het Hengstenpad;

Met deze malamute rennen ze vaak; zijn baasje leeft als een indiaan (was daarom ook laatst in Man bijt Hond te zien) en ze wonen toevallig in het appartementje waar mijn vader jaren lang heeft gewoond en genoten van zijn uitzicht op de duinen en het bos; op de een of andere manier schept dat toch een band ;>)

In Mariëndal wordt de dorst gelest;

En nog eens een rondje gerend op het grote recreatieveld; Romeo denkt dat hij meedoet, maar in feite rennen ze met hun vingers in de neus rondjes om hem heen, terwijl hij zich in het midden wat uitslooft ;>)

Ik zag op facebook bij Manon dat Bidaï op graspollen jaagt. Dat zit vast in de genen want Hazel doet het ook!

Hazel pikt ook graag kleine Romeo voor zich in; haar broer Ryan staat dan even buiten spel. Hij had bij aankomst nog de illusie dat hij zijn zus kon bestijgen, maar voor hij het wist had ze hem op zijn rug gegooid en klemde ze met veel gegrom zijn hals tussen haar grote kaken. Sindsdien laat hij het wel uit zijn hoofd ;>)

Zou Hazel toch het Bully-gen dragen? Ik heb haar nog niet laten testen, maar Megan, die met Marianne ook een keer met ons mee liep weet er alles van.

Alleen Bidaï heeft geen last van zijn zus Hazel, want hij was niet van de partij. Wel kwam ik deze mooie foto tegen op Manon’s FB pagina, van Bidaï met zijn roedelgenoten Nis’ga, Payute en Yuma. Manon doet met hem aan gehoorzaamheid en behendigheid en het gaat goed; hij doet al 6 toestellen achter elkaar en heeft er zoveel plezier in dat hij haar hand soms flink te pakken neemt i.p.v. de bal (die als beloning dient).

 

Megan doet aan gehoorzaamheid en spoorzoeken, en heeft de eerste schreden op het coursingveld gezet, maar houdt ook van luxe. Ze wil daarom nog even opscheppen met haar nieuwe bed; het is een kinderledikant…. 

 

Omgebouwd tot warm whippethol! Ik heb iets dergelijks – maar lang niet zo sophisticated – op de logeerkamer staan, en Chloe ligt daar ‘s nachts ook graag in. Ideaal voor mensen die niet echt lekker slapen met een whippet onder de dekens over zich heen ;>). 

Gisteravond kwam ik Erwin tegen met de meute Petit Basset Griffon Vendeén (ofwel PBGV) en dus liepen we samen met 7 whippets en 5 brakken. Wij kennen elkaar al 40 jaar, zijn tante Jannie was mijn stiefmoeder en zij fokte PBGV’s en deed mee aan jachtwedstrijden in Nederland, België en Frankrijk (waar zij de bijnaam “La Macho-Hollandaise” had. Niet omdat ze er zo macho uitzag, want ze was een mooie en tengere vrouw, maar omdat ze haar zeer succesvolle roedel zo goed onder appel had). Erwin heeft dit na haar overlijden voortgezet en zijn en mijn honden hebben nog wel eens samen gejaagd tijdens onze wandelingen. Windhonden en brakken werden vroeger veel samen ingezet tijdens de jacht en het lijkt nog in hun genen te zitten, want ze vormen heel gemakkelijk een roedel.

Zelfs Romeo en Ryan voelden zich thuis in de groep – zie bijgaand filmpje dat Erwin maakte. Het is enig, zo’n grote groep honden, maar ik moet eerlijk bekennen: 4 is mijn max, ik weet het nu zeker. Voordat ik alles de riem om heb en de auto in of uit….. het begint nogal op werken te lijken en het is lastig om iedereen voldoende aandacht te geven ;>)). 

Whippets jagen op zicht, brakken met hun neus. Wanneer zij iets op het spoor zijn, dan “geven zij luid”. Dat is een indrukwekkend geluid….. luister maar eens in dit filmpje waarin de brakken van Erwin hun jachttechniek laten zien. Op 1 minuut 11 hebben ze een spoortje gevonden en je weet echt niet wat je hoort. Wanneer mijn whippets dit geluid horen, gaan ze helemaal op tilt.j

Morgen gaan we ook op jacht, maar dan anders; Hinde doet voor het eerst mee aan een coursingwedstrijd in Velsen….. spannend vind ik het wel.