De werpkist is ruim genoeg voor Hinde, oma Jewel en hun viertal, maar de buitenwereld begon al een paar dagen te lonken. Vooral het rode teefje zag telkens haar kans schoon om de loopplank af te marcheren….

Fijn, quality time met je oma, maar er moet toch meer uit het leven zijn te halen ;>)

En dus legden Rosanna, Guido, Nikki en ik zaterdag een stuk vinyl neer en hebben we de puppyren opgebouwd voor de B’tjes.

Met wat speelgoed erin, dat direct werd uitgetest. Die avond sliepen wij voor het eerst sinds drie weken niet meer in de woonkamer.

’s Middags zat de kamer vol met bezoek;

En terwijl wij genoten van gebak en een glaasje….

Genoten de pups op hun eigen manier van het bezoek. Zzzzz….

Zzzzz…..

Zzzzzz…..

Zzzzz…..

Hinde is heel relaxed met bezoek, maar houdt alles wel in de gaten;

Er staan sinds donderdag balletjes rundvlees op het program. Die gaan er steeds rapper in; de bezoekers deden het middagrondje.

Dit staat ook drie keer per dag op het program: wanneer we na de wandelingen thuis komen moeten de dames met hun pootjes door een verdund Dettolbad. Dat is om te voorkomen dat zij vervelende dingen mee het huis in nemen, waar de pups misschien niet tegen kunnen. Tegen de tijd dat de B’tjes eind februari uitvliegen, zullen we 2.000 pootjes door de Dettol hebben gehaald. En een hekel dat ze eraan hebben……

Vandaag geen bezoek, maar wel: nageltjes knippen, en portretfoto’s maken. Dit is blauw;

Rood;

Groen;

En geel. De neuzen zijn deze week een stukje uitgeschoven, en de lijven eleganter geworden……

Een foto van Hinde zelf, op de leeftijd van 24 dagen. Ook al zie je het haar nu niet meer aan; zij had destijds een blauw maskertje, iets lichter misschien maar vergelijkbaar met dat van het groene reutje.

Twintig dagen oud vandaag; er wordt tussen het slapen door flink gespeeld in de werpkist, en dat gaat zelfs al gepaard met vinnig gegrom en hoge blafjes. De blauwe raakte ’s nachts “verdwaald” achter Hinde’s rug en uitte zijn eenzaamheid door heel schattig wolvengehuil ;>).

Hinde is nu niet steeds meer in de werpkist te vinden, maar als zij er is, geniet ze met volle teugen van haar B’tjes.

De pups zijn duidelijk op ontdekkingstocht en verkennen hun moeder’s onderdelen. En ze loeren regelmatig nieuwsgierig over de rand van de werpkist en proberen zelfs te ontsnappen.

Vanmorgen hebben ze voor het eerst kennis gemaakt met pap: puppymelk, die dikker is gemaakt met behulp van Bambix rijstvlokken.

Onder het toeziend oog van Hinde…..

 

Geel vond het heerlijk!

Rood was nog niet helemaal overtuigd ;>)

Groen ging voortvarend aan de slag met zijn schoteltje.

Ja hoor, het bijvoedsel is goedgekeurd wat hem betreft ;>). Hierna moesten de vier deze nieuwe belevenis een beetje geestelijk verwerken; net als bij onze andere nesten lagen ze een paar minuten lang op een hoopje wat te rillen in de werpkist……

Ik had wat teveel gemaakt, en daar draaien moeder, oma en opoe hun poot niet voor om.

Vanavond krijgen de B’tjes voor het eerst een balletje tartaar. Wie dat live wil zien, moet even de live stream link kiezen om 19.30 uur!

De eerstgeborene, het blauwe reutje. Hij had als eerste de ogen open, en heeft een sterke wil; een vrolijk, actief hondje maar als hij géén zin in een knuffel heeft, dan gaat hij krachtig spartelen, en hij gebruikt zijn stemmetje ook regelmatig om e.e.a. duidelijk te maken.

Het rode meisje, als tweede geboren. Ze kijkt tijdens deze fotosessie wel wat ernstig….. Ze redt zichzelf en trekt haar eigen plan, drinkt en slaapt soms niet samen met de andere drie nestgenoten. Drinken doet ze altijd aan de achterste tepels, je kunt er vergif op innemen. Ze lijkt op dit moment een heel gemakkelijk en meegaand hondje, gewoon lief, met een zachte aard!

Het flinke groene reutje, dat als derde is geboren, en dat een half uur klem heeft gezeten voor wij hem eindelijk konden bevrijden. Hij heeft op dat moment zeker besloten om nóóit meer dwars te liggen, want o, wat is hij nu lief, knuffelig en meegaand.

Het gele meisje, onze laatstgeborene. Ze doet me steeds meer aan Hinde denken: een vrolijk snuitje gecombineerd met een stevige wil; ik heb haar zelfs al een keertje horen knorren. En ze loert nu al regelmatig over de rand van de werpkist, want de wijde wereld trekt haar wel!